…..ik krijg een stukje taart als een van mijn gasten jarig is. Ik ontvang lieve geboortekaartjes van de allerjongste gasten, al voordat ze bij mij op de camping zijn geweest. Gasten schenken ons een Limburgse vlaai of een Bossche Bol bij aankomst als teken dat ze blij zijn hun vakantie weer bij ons door te brengen. In het prive-sanitair vind ik een achtergebleven fles wijn met een mooi briefje als dank. De kleinste gasten verzamelen de mooiste schelpen voor me om bij het afscheid te overhandigen. Er staat nog steeds een prachtige orchidee in vaas voor het raam en een rieten mand met plant voor de deur, die aan het einde van een vakantie dit jaar als dank aan mij overhandigd zijn.

Maar naast al die vrolijke momenten ontvang ik ook de minder leuke berichten. Enkele weken geleden heb ik bijvoorbeeld afscheid genomen van een gast die maar liefst 31 keer op bezoek was geweest in Zoutelande. En elke keer weer op minicamping De Visser. Als tijdens de afscheidsdienst dan foto’s voorbijkomen die herinneren aan die vakanties, ben ik blij dat onze kleine camping heeft bijgedragen aan een deel van de vreugdevolle momenten van zijn leven.

“Zo gaat dat in het leven”, is snel gezegd. Toch is het heel speciaal om als ‘buitenstaander’ deze momenten van vreugde en verdriet met iemand te mogen delen. Geinspireerd door een gast, waarvan ik ook afscheid heb moeten nemen, is de kerstboodschap van minicamping De Visser en ons gezin dit jaar anders dan anders. Door zijn ziekte was hij beperkt in bewegen en stak zijn kostbare tijd in het maken van sieraden voor Kika. Zijn activiteiten hield hij bij op internet en naast het plaatsen van zijn nieuwe creaties, volgde hij ook mijn berichten. Op die manier bleef hij op de hoogte van de gebeurtenissen op de camping, waar hij helaas niet meer heen kon. Regelmatig reageerde hij op mijn berichten. Hij was betrokken!

In deze dagen staan wij stil bij de rillingen die onze gasten ons bezorgen. Soms koude rillingen, maar gelukkig vaak ook momenten van vreugde. Om die reden ontvangt u dit jaar van ons geen kerstkaart, maar hangen wij voor dat geld lichtjes op in de kerstboom van het Sophia Kinderziekenhuis te Rotterdam. Op de website van het ziekenhuis  kunt u zelf op zoek naar het lampje van minicamping De Visser. Met het geld van alle aangestoken lichtjes zal het ziekenhuis een MRI-scanner aanschaffen voor het onderzoek naar kinderziektes om in de toekomst sneller en effectiever hulp te kunnen bieden.

Ik vind het een mooie kerstgedachte.

Wij en wensen u hele fijne feestdagen toe met mooie gedachten en waardevolle herinneringen aan het afgelopen jaar.

Een van de aanwezige duitse deelneemsters was enthousiast en heeft de receptuur vertaald, zodat iedereen in Duitsland vanaf nu Zeeuwse bolus kan namaken en daarmee terug kan denken aan zijn/haar heerlijke vakantie in Zoutelande. Of misschien is het proeven van die bolus juist een reden om een keer naar Zeeland te gaan.

Probeer het zelf maar eens:

Zeeuwse bolussen

Zutaten:

• 250 g Mehl (z.B. Dinkelmehl)
• 5 g Salz
• ½ Tüte Trockenhefe
• 20 g Zucker
• 50 g Butter
• 175 ml Wasser und Milch
• 150 g dunkelbrauner Zucker (z.B. niederländischer Basterdzucker)
• Messerspitze Salz
• 1 Tl Zimt
• Zuckerrübensirup

Zubereitung:

1) Mehl und 5 g Salz in eine Schüssel geben und verrühren

2) Trockenhefe und Zucker hinzufügen und in die Mitte eine Vertiefung eindrücken.

3) Butter und die Flüssigkeit auf 35 Grad erwärmen und in die Vertiefung gieβen. Mit einem Holzlöffel die Masse zu einem Teigball verrühren.

4) Etwas Mehl auf die Arbeitsfläche geben und den Teig mindestens 5 Minuten gut kneten.

5) Nun den Teig zurück in die Schüssel geben, mit einem Tuch bedecken und an einen warmen Ort stellen.

6) Den Teig 60 min gehen lassen.

7) In einer Schüssel braunen Zucker, Zimt und eine Messerspitze Salz vermengen. Den Sirup auf der Arbeitsfläche in Form eines langen Streifens ausgieβen. Backblech mit eingefettetem Backpapier auslegen.

Den aufgegangenen Teig nochmals gut durchkneten. Den Teig in 5 gleich groβe Stücke teilen und diese dann zu 5 gleichlangen Rollen ausrollen. Rollen erst durch den Sirup, dann durch den Zucker rollen.

9) Nun die Rollen zu Bolussen formen, diese auf das Backblech legen und noch 15 Minuten im lauwarmen Ofen gehen lassen.

10) Bolussen aus dem Ofen holen und ein Tuch darüber legen damit sie warm bleiben.

11) Ofen auf 230 Grad erwärmen.

12) Bolussen 8 min lang backen.

13) Bolussen aus dem Backofen nehmen, kopfüber legen damit sie abkühlen.

Kürbissuppe

 Zutaten:

• 1 kleiner Kürbis
• 1 Zwiebel, in kleine Wüfel geschnitten
• 20 g Butter
• ½ Tl Currypuver (nach Geschmack auch mehr)
• 600 ml Wasser
• Bouillonpulver- oder würfel
• Pfeffer
• 1 Zweiglein Rosmarin (am besten frisch und fein gehackt)
• 2 El Crème fraiche oder 25 ml Sahne

 Zubereitung:

1) Kürbis waschen, in 4 Stücke schneiden und die Kerne entfernen. Anschlieβend die Schale entfernen. Eventuell kann man auch einen Teil der Schale dranlassen um der Suppe eine dunklere Farbe zu geben.

2) Das Fruchtfleisch in gröβere Stücke schneiden und diese mit wenig Wasser ungefähr 10 min kochen bis das Fruchtfleisch weich ist.

3) Fruchtfleich mit einem Stabmixer pürieren.

4) Zwiebel mit Butter und Currypulver dünsten. Zum pürierten Fruchtfleisch hinzufügen.

5) Mit Wasser zur gewünschten Menge auffüllen. Für 4 Personen sollten sich 800 bis 1000 ml  Suppe ergeben.

6) Gehacktes Rosmarin, Pfeffer und Bouillonpulver hinzufügen. Suppe noch etwa 5 min leicht köcheln.

7) Vor dem Servieren mit Sahne bzw. Crème fraiche garnieren.

Guten Appetit !!  Eet smakelijk !!

met dank aan Judith Nijman

Vandaag was ik te gast bij het samenwerkingsverband GroepenZeeland voor een presentatie over mijn activiteiten op het gebied van social media. Sinds februari 2010 ben ik meer en meer actief geworden op dit gebied en dat levert momenteel vanalles op.

Ik was al getrakteerd op wurmi’s voor mijn welkomstpakketen, op een workshop time-management voor mij en mijn collega’s, op een website-onderzoek door studenten van Hogeschool Zeeland, opleiding communicatie en vandaag gaf ik mijn 2e presentatie “Social media in de praktijk” op de prachtige lokatie “De Stelhoeve” te Wemeldinge.

Via Twitter ben ik in contact gekomen met de VVV in mijn omgeving die voor een bijeenkomst op zoek was naar een praktijkvoorbeeld….. en ze dachten aan mij. Drie weken geleden was de vuurdoop. Voor een kampeerboerin een grote klus, want een presentatie maken is niet mijn dagelijks werk. Toch had ik wel een idee, maar de juiste informatie in de juiste volgorde is een heel karwei. En hoe krijg je die informatie dan weer netjes in een powerpoint-presentatie. Uiteindelijk is het gelukt en wist ik de zaal, gevuld met particuliere verhuurders, te boeien.

Destijds was iemand te gast, die, als secretaris van het samenwerkingsverband GroepenZeeland, ook een praktijkvoorbeeld zocht voor een komende bijeenkomst van zijn leden. Van het een kwam het ander en daarom stond ik vandaag voor een groep groepsaccommodatie-verhuurders een ietwat aangepast verhaal te vertellen, waarin ik de gevolgen van het gebruik van social media heb toegelicht.

Leuk, maar het blijft vreemd. Wie mij vorig jaar rond deze tijd verteld had, dat ik dit zou gaan doen zou ik waarschijnlijk uitgelachen hebben. En toch doe ik het op dit moment. Mijn welkomstboodschap voor mijn nieuwe volgers luidt “welkom in mijn Twitterwereld, je weet nooit waar het toe kan leiden…………”  Die boodschap blijkt nu werkelijkheid te zijn. Je weet het inderdaad niet .

@AvanDissldorp: Nu erg goede social media presentatie door Joyce de Visser @kampeerboerin uit Oostkapelle. Vekabo-prijswinnaar 2010. Daar kunnen we wat mee

@TVBHaamstede: @Kampeerboerin Bedankt voor de boeiende en leerzame #socialmedia presentatie bij De Stelhoeve #groepenzeeland.nl

Na al haar bewonderenswaardige creatieve uitspattingen wist de onderneemster uit Breskens een leuke show neer te zetten met opmerkelijke, creatieve en gevatte verhalen omtrent het leven in en om Zeeuws Vlaanderen. Via het zaad van haar vader, langs de buurman met cannabis naar degene die wel of niet gebleven zijn. Een mooi verhaal over een online-actieve vrouw en de gevolgen van het delen van je wensen via de moderne mediakanalen volgens de Wet van Sinterklaas (“als je er niet om vraagt, krijg je het ook niet”)

Direct na het optreden in de foyer werd ‘de Wet van Sinterklaas’ direct toegepast. Tijdens de koffie kwam ik in kontakt met Micha, een voor mij onbekende mevrouw, die per toeval een dag van tevoren haar kaartje kocht (voor insiders: Geval nummer 8). Micha woont sinds kort in Zeeuws Vlaanderen en probeert haar grote passie, aroma- en (Bach)bloesemtherapie, te delen met anderen. Ze geeft ook workshops…… aha, denk ik: Wat zou Micha voor mij kunnen betekenen?

Vervolgens schuift Petra aan de statafel aan en gaat de kennismaking in een sneltreinvaart. Naast de man van Petra worden we gewezen op haar zus. Zus heeft portretschilderes Marleen bij zich en coach Karin. Nu ik toch bezig ben met mijn verlanglijstje voor Sinterklaas, worden Marleen en Karin ook direct hierbij betrokken. Zij blijken evenals Micha best wat wensen van mijn lijstje in te kunnen vullen

Tot slot kan tweelingbroer Peter niet onopgemerkt voorbij gaan en hij kan de speed-netwerk-sessie wel waarderen. Hij denkt mee en blijkt bereid om een onderwerp van de wensenlijst te vervullen. Geweldig!!

Mijn welkomst-tweet naar nieuwe volgers bevat de tekst “Welkom in mijn Twitterwereld, je weet nooit waar het toe kan leiden……….” En dat blijkt ineens werkelijkheid. Dit is dus waar twitter toe kan leiden. Dit is netwerken, zoals netwerken bedoeld is.

Er zijn in Zeeuws-Vlaanderen een aantal mensen vertrokken en meerdere gebleven. Maar ook waardevolle, enthousiaste, nieuwe mensen gekomen!

Bedankt Petra!!

Vandaag heeft Sint ook tijd gemaakt voor de kinderen van Zoutelande. Veel kinderen verzamelen rond de klok van elf met hun ouders, opa’s, oma’s, oppas en andere geinteresseerden bij het trappentheater in de Langstraat. De muziek en ‘regioheld’ Reginald Peene houden de kinderen bezig totdat uit alle straten Zwarte Pieten tevoorschijn komen, maar waar is Sint….

…. Sint dacht tijd over te hebben en drinkt nog een kopje koffie in hotel De Distel, wist een Piet te vertellen. Geen probleem voor de muziek en heer Peene, ze slepen de hele stoet mee naar hotel De Distel alwaar twee Pieten het bedrijf binnen gaan om Sint te melden dat het nu tijd is om de kinderen te woord te staan. De Pieten komen naar buiten met een grote schaal speculaasjes, maar zonder Sint. Ze hebben van de bediening te horen gekregen dat Sint de koffie al op heeft en nog even een broodje ging halen in een restaurantje verderop. De bediening vindt het echter erg sneu voor alle kindertjes en vandaar dat de Pieten mogen trakteren op een speculaasje ………

……. de hele optocht ontvangt een speculaasje en de muziek en heer Peene, gehuld in een echter ‘Sinterjas’ slepen de stoet mee langs diverse restaurants. Maar Sint is niet in ‘t Hof van Zoutelande, Sint is ook niet te zien aan een van de tafels in eeterij Willebrord of Grieks Restaurant Zorba, Sint is ook niet aanwezig in grandcafe De Fiets of eetcafe Royal en zo onderzoekt de stoet veel horeca-gelegenheden, maar waar is Sint ……..

……… bij supermarkt Spar van de Berg blijkt dat Sint dacht dat hij nog wel even een boodschap kon doen. Maar met de muziek en menigte kinderen voor de deur krijgt hij in de gaten dat hij voor een andere reden naar Zoutelande is gekomen. Omdat de kinderen zo lang hebben moeten zoeken naar Sint, krijgen ze, tussen de pepernoten door, een gezonde mandarijn van de eigenaar van de supermarkt. Zo slepen de kinderen Sint mee naar zijn vertrouwde stek in (vroeger) zaal Middendorp. De oude man heeft moeite de kids bij te houden, maar komt uiteindelijk aan in de Smidsstraat, waar hij door de zingende jeugd wordt verwelkomd.

 Sint, welkom in Zoutelande!

Ook foto’s van deze intocht op de website van Zoutelande op de Foto