Categorie archief: fietsen

Toer de Boer 2012

Tijdens een fietstocht over het Walcherse platteland stappen we af en toe af om een kijkje te nemen in de keuken van de boer. Dit keer een bloemzaadboer:

uitleg van onze eigen bloemzaadboer

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boer, kamperen bij de boerin, landbouw, leermoment, zoutelande

Samen op Safari

Regelmatig neemt de kampeerboerin de kleine gasten van minicamping De Visser op sleeptouw voor een educatieve of creatieve activiteit. Dit keer gaan de kleine kampeerders van het platteland op ontdekking op het strand.

Als je echt schatten wilt vinden aan het strand, moet je er bij laag water zijn. Daarom vertrekt de fietsende stoet met kleine kampeerders en hun begeleidende ouders al om 8.15 uur richting het strand. Zeer vroeg voor een vakantie, maar met een heuse strandsafari in het vooruitzicht, kijkt niemand op de klok.

Op het strand worden we ontvangen door de natuurgidsen Anny en Rien. Zij verwelkomen ons kort, omdat we een kleine wandeling voor de boeg hebben naar het ” ’t Grôôt Ôôd ” en het water komt al op. Enige haast is dus geboden.

Het Zuiderhoofd is een groot paalhoofd bij Westkapelle. Het paalhoofd is veel langer en hoger dan de andere paalhoofden in de rij. Het Zuiderhoofd is eind negentiende eeuw gebouwd. Behalve om golven te breken diende het ook als aanlegsteiger voor loodsen, als visplek voor Westkappelaars en attractie voor toeristen. Deze informatie houdt gids Anny voor de kinderen achterwege, want die zijn vooral geinteresseerd in strandschatten.

Anny vertelt over het doel van de paalhoofden en bekijkt met de kinderen enkele vondsten die ze tijdens de wandeling hebben gevonden. Een opvallende vondst is een leeg ei van een haai. In de zee leven kat-,  hondshaaien en stekelroggen die hun eitjes in een bos zeewier leggen. Het lege ei; een donker, hard zakje met langgerekte punten, vind je soms op het strand. Ambar is tijdens deze strandsafari de gelukkige vindster.

Na het spookachtige verhaal over haaien begint zoektocht naar zeediertjes en planten onder het grote paalhoofd. In de spannende omgeving van de oude verweerde palen vol zeepokken en de opkomende zee, die de golven over de basaltblokken slaat, gaan de kinderen op zoek. De bakjes worden gevuld met zeesterren, kleine krabben en allerlei schelpen met inhoud. We bewonderen de zeepokken en zeeanemonen.

Anny blaast op haar fluitje en de kinderen verzamelen zich op de dijk. Daar worden alle strandschatten uitgestald. Anny en Rien lichten de vondsten toe. De kinderen zien dat er naast blaaswier ook riemwier bestaat, dat een oester wordt geboren als jongentje en later een meisje wordt en dan wordt het mooie verhaal onderbroken door ander nieuws. “Er zwemt een zeehond voor het paalhoofd”. Dat bericht heeft grote impact en beweegt alle kinderen in hoog tempo naar de rand van de dijk. Een klein kopje duikt af en toe op vanuit de golven. Het is moeilijk te zien, maar hij zwemt er echt!

Terug bij gids Anny is er inmiddels een echte Noordzeekrab aangeschoven. Een visser op het grote paalhoofd heeft hem gevangen en we mogen hem uitgebreid bekijken. Anny legt uit dat de krab een vrouwtje is en hoe we dat kunnen zien …. weer wat geleerd!

Na alle weetjes is het tijd om langs de vloedlijn terug te wandelen naar de fietsen. Onderweg wordt nog vanalles gevonden. Maar de ouders die achtergebleven zijn op de camping krijgen zeker een prachtig verhaal voorgeschoteld. Want het haai-ei, de zeehond en de noordzeekrab hebben voldoende gespreksstof opgeleverd.

Bij thuiskomst is er voor iedereen een schelpen-zoekkaart en een ijsje. Dat hoort nu eenmaal ook bij het strand.

Iedere strandsafari is bijzonder en zeker educatief, maar wat was dit een spectaculaire strandsafari!

. kijk hier voor meer foto’s

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boerin, leermoment, natuur

Rondje Walcheren volgens……

….. De Telegraaf:

door RUTGER VAN DEN HOOFDAKKER

 

Langs de kust van Walcheren
AMSTERDAM –  De beroemdste inwoner van Vlissingen was zondermeer Michiel Adriaenszoon de Ruyter. Hij woonde er, als hij niet op zee was, 43 jaar. Een mooi startpunt om meer over hem en de Zeeuwse geschiedenis te weten te komen, is het MuZEEum in Vlissingen. We kunnen hier in al die zalen makkelijk een paar uur doorbrengen. Zo leren we dat Walcheren in de 17e eeuw een eiland was en dat dorpen als ?Domborch?, ?Vlissinghe? en ?Soutenlande? toen al op de kaart stonden.

Vlissingen is voor ons landrotten tevens het startpunt van onze fietsroute langs de kust van Walcheren. Er valt namelijk nogal wat te ontdekken in de omgeving. Zo fietsen we langs de dijk naar Fort Rammekens, het oudste zeefort van West-Europa.

Tussen 1600 en 1800 zijn er bij de kade duizenden schepen vertrokken. Nu heeft de natuur het fort in bezit genomen met bos, weides, kreken en schorren en toont het als een uniek landschap dat je nergens anders in Europa aantreft.

Via het havengebied van Vlissingen-Oost en de knooppunten fietsen we naar Arnemuiden, bekend van het tragische visserslied ’De klok van Arnemuiden’. De plaats ligt niet meer aan zee, maar aan een riviertje dat via het Kanaal door Walcheren met Veere en het Veerse Meer is verbonden. Van stoere vissers is geen sprake meer…

Afwisselend is de route zeker. Na de Veerse Dam bij Vrouwenpolder transformeert het landschap van water, weides, uiterwaarden en dijken plotseling naar bossen, strand en duinen. De westkust heeft duidelijk een ander karakter dan de rest van Walcheren.

Eén van de meeste bijzondere gebieden is de Manteling. Dit bos werd in de 17e eeuw aangeplant als bescherming (mantel) tegen koude noordenwinden. Tussen Oostkapelle en Domburg is zelfs een stukje oerbos te vinden.

De strijd van de bomen tegen de harde, zoute wind is zichtbaar als we door het bos fietsen. De grillig gevormde takken geven het iets sprookjesachtig. In de Gouden Eeuw was het bos nog groter, omdat er toen door de rijke landheren parkbossen werden aangelegd, maar die zijn inmiddels verdwenen. Wel is er nog een aantal landhuizen dat herinnert aan de welvaart.

Na het bos van Hoogduin fietsen we Domburg in. Na Zandvoort is dit de oudste badplaats van Nederland. Vanaf 1833 verrezen er kuurcentra, badpaviljoens en zowaar douches met warm en koud water.

Dat was toen luxe. Maar in de eerste jaren kwamen er slechts de bewoners uit de nabije omgeving. Walcheren was nogal geïsoleerd gelegen. Pas na de aanleg van de spoorlijn Roosendaal – Vlissingen werd het beter bereikbaar.

De route is vrijwel vlak, maar soms als we bovenop de dijk rijden, voelen we ons toch boven alles verheven. Zoals bij Westkapelle, waar we een prachtig uitzicht hebben op de oranje daken van het dorp, de kerk en de vuurtoren die merkwaardig genoeg niet aan zee ligt.

Bij het ronden van de meest westelijke punt van Walcheren zien we links, rechts en voor ons eigenlijk niets anders dan zee. Het voelt alsof we op een kaap staan, ver weg van alles en ervaren het ’Zeeuwse licht’, de bijzondere combinatie van het zonneschijnsel op de zee, de invalshoek van het licht en de glinstering en reflectie van het water. Ook met donkere luchten voel je de magie. En dat trok vele kunstenaars aan zoals Jan Toorop.

Het licht blijft ook op weg naar Zoutelande, waar de route zowel door bos, duin en langs zee gaat, ons boeien. Al voor 1940 kwamen er Duitse kunstenaars naar dit dorpje om het ’Zeeuwse licht’ te zien.

Net zo boeiend is de prachtige route langs dorpjes als Groot Valkenisse en Dishoek. Altijd een strand voorradig om even uit te rusten.

bunker bij Koudekerke

De stranden behoren tot de schoonste van Nederland.

Ook het strand in Vlissingen heeft zijn bekoring, maar nu in het najaar is het wel wat fris. Gelukkig zijn er op de boulevard en in het historische centrum genoeg sfeervolle cafés om even op te warmen.

– 20-11-2010 – De Telegraaf –

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, fietsen, musea, natuur, wandelen