Categorie archief: wandelen

Walcherse Wandeling

De camping is gesloten. Tijd om bij te komen van een gezellig, maar druk seizoen. Op een mooie zondagmorgen zoeken we de rust van het natuurgebied Oranjezon op.

Het is een aanrader voor al mijn gasten; natuurgebied Oranjezon. Maar helaas maken we er zelf weinig tot geen gebruik van. En waarom niet? Tja, dat vraag ik me ook af als we er doorheen lopen.

Uitgestippelde routes brengen je automatisch langs de mooiste plekken van het natuurgebied. Met de kinderen kiezen we voor de oranje route. Een route van 3 kilometer met een uitkijktoren ter onderbreking.

We wandelen langs het water, onder een bruggetje door, door de bossen en komen bij de uitkijktoren aan. “Betreden op eigen risico met niet meer dan 10 personen”, is het advies. Dat is spannend! Na 6 trappen worden we boven getrakteerd op een werkelijk prachtig uitzicht. Alle kanten vanWalcheren worden belicht. We kijken op de stormvloedkering, de toren van Veere, de vuurtoren van Westkapelle, de boten die de Noordzee op gaan en de waterlijn van Vrouwenpolder. De klim was meer dan de moeite waard.

De route trekt verder door de bossen richting de duinen. Hele andere duinen als in Zoutelande, daar klimmen we de trap op en dalen meteen weer af. Hier zijn de duinen uitgestrekt en voorzien van uiteenlopende beplanting en begroeiing. We volgen het pad tot we weer aan het water komen, waar we gestart zijn.

Ter afsluiting hebben we wel wat verdiend, vinden we zelf. We strijken neer op het terras van uitspanning Oranjezon tegenover de parkeerplaats. In de zon is het er nog heerlijk vertoeven op deze zonnige dag in November. Een aankondiging bij de deur meldt “Deze winter loopt ons restaurant weer in de soep”. Daar worden we nieuwsgierig van. Een kaart met 10 soepen wordt bedoeld met de aankondiging. Alle soepen worden voorzien van een heerlijk broodje. We genieten van een knoflooksoep, een ‘bord vol mee snert’ en een uiensoep met ieder een bijpassend broodje. We kunnen er weer tegenaan.

Op deze manier zijn we toch alweer bezig met 2013, want we kunnen u nu niet alleen een heerlijke wandeling adviseren, maar zeker ook een bezoekje aan uitspanning Oranjezon om heerlijk bij te komen!

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder bezienswaardigheden, kamperen bij de boerin, wandelen

Einde van het seizoen in zicht

Met de start van de herfstvakantie komt het einde van het seizoen in zicht

De laatste weekenden is het geweldig mooi weer. Vooral het weekend van Marathon Zeeland (5-7 oktober) heeft het erg getroffen. Duizenden sportievelingen brachten een bezoek aan Zeeland om deel te nemen aan een van de disciplines tijdens het marathon weekend. Er werd gewandeld, gefiietst en gerend. Het andere deel van de bezoekers fungeerde als begeleider, supporter of genoot gewoon van de entourage in en om Zoutelande. Een prachtig evenement in ons kleine dorp!

mini-marathon

Vandaag is de herfstvakantie van start gegaan. Het slotstuk van het seizoen. Nooit overvol, maar gelukkig wel gezellig druk. En ook deze gasten gun ik, zoals al hun voorgangers, een prachtige week met in ieder geval elke dag een droge periode om er af en toe op uit te kunnen trekken. Juist in de herfst is een stevige wandeling langs het strand en over de duinen een beleving, die je niet wilt missen.

Ook in de herfstvakantie is er nog vanalles te doen. Zoutelande houdt een “Vikingendag” met vuurwerk ter afsluiting. Er is een lampionoptocht. En het WK Kustvissen vindt plaats in de gemeente Veere.

Ik wens alle vakantievierders op minicamping De Visser, in Zeeland of op andere plekken van deze aardbol een hele fijne vakantie toe!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, kamperen bij de boer, kamperen bij de boerin, natuur, wandelen

Weekend Zeeland met de camper

Na al mijn berichten en verslagen heb ik al een tijdje de wens om mijn gasten aan het woord te laten. Maar hoe kom je zover?

Het lijkt mij erg leuk om te lezen hoe mijn gast de camping en de omgeving ervaart. Maar daarin is spontaniteit een belangrijke factor. Als ik iemand vraag om een stukje te schrijven, loop ik het risico dat mijn camping, de omgeving of ik er beter omschreven wordt dan de camping, de omgeving is of ik werkelijk ben. Maar vandaag heb ik zo’n stukje gevonden! Ja echt.. gevonden! Zonder een verzoek vooraf of een resultaat van een gesprek. Gewoon spontaan geschreven:

Weekend Zeeland met de camper.

Met dank aan @onsmaatje. U bent mijn eerste gastblogger, zonder te vragen of een verzoek vooraf.

Hartelijk dank!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder gasten aan het woord, kamperen, kamperen bij de boerin, minicamping, strand, vakantie, voorzieningen, wandelen

De zwaarste en de mooiste

In het eerste weekend van oktober vindt sinds 2002 het marathonweekend plaats in Zoutelande. Zo ook in 2011 en kampeerboerin Joyce is van de partij.

De zwaarste en de mooiste marathon van Nederland ofwel Marathon Zeeland is in 9 jaar uitgegroeid tot een internationaal evenement. Wat begon als hardloopwedstrijd voor veelal atleten uit de omgeving is uitgegroeid tot een weekend-vullende happening met deelnemers uit zowel binnen- als buitenland.

Naast de hardloopwedstrijd is het evenement aangevuld met een ‘Ladiesrun’ op vrijdagavond, een wedstrijd over 5 of 10 kilometer, georganiseerd door dames voor dames. Op zaterdag staat een mountainbike-tour op het programma over het marathonparcours in tegengestelde richting. Als de fietsers in Burgh aangekomen zijn, worden de atleten weggeschoten om te rennen naar Zoutelande. En terwijl de goed getrainde dames en heren hardlopers zwoegen over duinen en het Zeeuwse strand, leggen atleetjes-in-de-dop een eigen parcours af over de boulevard van Zoutelande ofwel een heuse minimarathon. En of dat nog niet genoeg is voor het kleine dorpje Zoutelande: op zondag om 06.00 uur stappen fanatieke wandelaars de bus in om naar Burgh-Haamstede gebracht te worden en vanaf daar ook hetzelfde parcours af te leggen als de atleten, maar deze dag in wandeltempo. En in die laatste groep bevind ik me!

Het hardlopen laat ik graag aan mijn campinggasten over, die dat overigens met goed gevolg hebben gedaan. Ik houd het bij wandelen. Elk jaar weer slaat de twijfel toe als, na te weinig trainingsuren, de datum van de wandelmarathon dichterbij komt. Gelukkig bezorgen mijn camping en mijn gasten me in de voorafgaande periode voldoende beweging om fit aan de marathon te kunnen beginnen. Na een zomer op slippers en blote voeten gelopen te hebben, kunnen de voeten de oorzaak zijn van problemen onderweg. Ofwel blaren … mijn grootste angst.

Om 06.00 uur brengt de bus ook mij naar Burgh, waar de koffie klaar staat. Vanaf 08.00 uur worden de wandelaars in groepen los gelaten om de bossen van Westerschouwen in te duiken en via het strand uit te komen op de Stormvloedkering. Na de vele pijlers is er al zicht op het strand waar de deelnemers 5 kilometer moeten afleggen. Maar dit jaar lopen we er niet alleen. Door het stralende weer worden we vergezeld door vele toeristen met of zonder badkleding. Ter hoogte van Oostkapelle is er bouillon en trekt het parcours heel even door de bossen, die voor de gewenste verkoeling zorgen. Met Domburg in het zicht lopen we in de richting van de muziek en ontvangen een drankje. En daarna is het “op weg naar huis”. Op de voor mij zeer bekende route lijkt Zoutelande dichtbij, maar is toch nog heel ver weg. Gelukkig is de route vol van toeschouwers en kom ik steeds meer bekenden tegen. Leuk! Na de dijk van Westkapelle en de duinen volgen de laatste paalhoofden van het strand van Zoutelande en dan de boulevard op. Ik ben er… deze kilometer is te verwaarlozen. Door een haag van toeschouwers volgen de laatste meters en eenmaal de Langstraat in gedraaid, wordt de welverdiende medaille me om de hals gehangen. Zoon Gijs verwelkomt zijn moeder als eerste en helpt bij de laatste stappen. Nog 1 klein duintje op, de finish, en wandelmarathon 2011 is gelopen.

De organisatie heeft gezorgd voor een warme boerenhap met worst. Ik houd het bij de worst en zoek een plekje in de schaduw van de feesttent om bij te komen. Na 42 kilometer is het heerlijk om neer te ploffen in het gras.

Het was leuk. Warm maar zeer gezellig.

Met dank aan: Jan en Bram (medelopers), Johanna,  (bevoorrading), toeschouwers en supporters op het parcours. Claudia, Ina en Jack (die tijdens hun verblijf op onze camping een ochtend meeliepen in mijn voorbereidende kilometers) en natuurlijk de organisatie van dit geweldige evenement.

1 reactie

Opgeslagen onder actief, minicamping, natuur, promotie, strand, Uncategorized, wandelen, zoutelande

Het strand van de andere kant

Een mooie droge avond met een stoere Zeeuwse bries. Een klein groepje kampeerders met interesse voor zee, strand en natuur. Een enthousiaste natuurgids met een voorliefde voor strand en vogels. Dat zijn de juiste ingredienten voor een geweldige strandexcursie.

 

” Ik ben al zo vaak op het strand geweest, ik heb het wel gezien”, mag nooit meer een excuus zijn om niet deel te nemen aan de strandexcursie. Natuurlijk kent iedereen het strand en natuurlijk heeft iedereen het al eens van dichtbij bekeken. Maar wat de deelnemers van de strandexcursie voorgeschoteld kregen, is niet iets waar wij alle dagen bij stil staan.

Na het parkeren van de fietsen neemt de gids ons mee de duinen op,  van waar we een prachtig zicht hebben over het eiland Walcheren. Naast de eigen camping kijken we tot Domburg, Middelburg en zien de windmolens van Neeltje Jans.

Tijdens de afdaling van de duinovergang worden we gewezen op de duinraket. Een klein plantje dat genoeg heeft aan de zilte lucht en zand.

Op het strand worden we begroet door een dwergstern, die na een lange reis Zeeland uitkiest om te broeden. Tussen de paalhoofden, waar de basaltblokken kleine aquaria vormen met leven uit de zee, zien we de zee-anemoon en vindt de jongste deelnemer een zogenaamde ‘zachte krab’. Ofwel een krab die net zijn schild verloren heeft om vervolgens binnen 24 uur een iets groter jas aangemeten te krijgen.

We passeren een aantal paalhoofden, maar rondom elke palenrij horen we een nieuw verhaal over een nieuw onderwerp. Het strand ligt op deze avond dicht bezaaid met oorkwallen. Wij weten nu hoe we de mannetjes en de vrouwtjes kunnen onderscheiden…….. dat is toch iets waar je tijdens je “gewone” strandwandeling niet direct bij stil staat.

Een groep zeemeeuwen toont ons van dichtbij hun verenpak, dat in 4 jaar tijd verandert. Zodra we te dicht bij komen vliegen ze op, hun “braakballen” geven een kijkje in de keuken van hun genoten avondmaal; mosseltjes.

Elke excursie is anders en van elke excursie komen we wijzer terug. Ook ik!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, leermoment, natuur, wandelen

Rondje Walcheren volgens……

….. De Telegraaf:

door RUTGER VAN DEN HOOFDAKKER

 

Langs de kust van Walcheren
AMSTERDAM –  De beroemdste inwoner van Vlissingen was zondermeer Michiel Adriaenszoon de Ruyter. Hij woonde er, als hij niet op zee was, 43 jaar. Een mooi startpunt om meer over hem en de Zeeuwse geschiedenis te weten te komen, is het MuZEEum in Vlissingen. We kunnen hier in al die zalen makkelijk een paar uur doorbrengen. Zo leren we dat Walcheren in de 17e eeuw een eiland was en dat dorpen als ?Domborch?, ?Vlissinghe? en ?Soutenlande? toen al op de kaart stonden.

Vlissingen is voor ons landrotten tevens het startpunt van onze fietsroute langs de kust van Walcheren. Er valt namelijk nogal wat te ontdekken in de omgeving. Zo fietsen we langs de dijk naar Fort Rammekens, het oudste zeefort van West-Europa.

Tussen 1600 en 1800 zijn er bij de kade duizenden schepen vertrokken. Nu heeft de natuur het fort in bezit genomen met bos, weides, kreken en schorren en toont het als een uniek landschap dat je nergens anders in Europa aantreft.

Via het havengebied van Vlissingen-Oost en de knooppunten fietsen we naar Arnemuiden, bekend van het tragische visserslied ’De klok van Arnemuiden’. De plaats ligt niet meer aan zee, maar aan een riviertje dat via het Kanaal door Walcheren met Veere en het Veerse Meer is verbonden. Van stoere vissers is geen sprake meer…

Afwisselend is de route zeker. Na de Veerse Dam bij Vrouwenpolder transformeert het landschap van water, weides, uiterwaarden en dijken plotseling naar bossen, strand en duinen. De westkust heeft duidelijk een ander karakter dan de rest van Walcheren.

Eén van de meeste bijzondere gebieden is de Manteling. Dit bos werd in de 17e eeuw aangeplant als bescherming (mantel) tegen koude noordenwinden. Tussen Oostkapelle en Domburg is zelfs een stukje oerbos te vinden.

De strijd van de bomen tegen de harde, zoute wind is zichtbaar als we door het bos fietsen. De grillig gevormde takken geven het iets sprookjesachtig. In de Gouden Eeuw was het bos nog groter, omdat er toen door de rijke landheren parkbossen werden aangelegd, maar die zijn inmiddels verdwenen. Wel is er nog een aantal landhuizen dat herinnert aan de welvaart.

Na het bos van Hoogduin fietsen we Domburg in. Na Zandvoort is dit de oudste badplaats van Nederland. Vanaf 1833 verrezen er kuurcentra, badpaviljoens en zowaar douches met warm en koud water.

Dat was toen luxe. Maar in de eerste jaren kwamen er slechts de bewoners uit de nabije omgeving. Walcheren was nogal geïsoleerd gelegen. Pas na de aanleg van de spoorlijn Roosendaal – Vlissingen werd het beter bereikbaar.

De route is vrijwel vlak, maar soms als we bovenop de dijk rijden, voelen we ons toch boven alles verheven. Zoals bij Westkapelle, waar we een prachtig uitzicht hebben op de oranje daken van het dorp, de kerk en de vuurtoren die merkwaardig genoeg niet aan zee ligt.

Bij het ronden van de meest westelijke punt van Walcheren zien we links, rechts en voor ons eigenlijk niets anders dan zee. Het voelt alsof we op een kaap staan, ver weg van alles en ervaren het ’Zeeuwse licht’, de bijzondere combinatie van het zonneschijnsel op de zee, de invalshoek van het licht en de glinstering en reflectie van het water. Ook met donkere luchten voel je de magie. En dat trok vele kunstenaars aan zoals Jan Toorop.

Het licht blijft ook op weg naar Zoutelande, waar de route zowel door bos, duin en langs zee gaat, ons boeien. Al voor 1940 kwamen er Duitse kunstenaars naar dit dorpje om het ’Zeeuwse licht’ te zien.

Net zo boeiend is de prachtige route langs dorpjes als Groot Valkenisse en Dishoek. Altijd een strand voorradig om even uit te rusten.

bunker bij Koudekerke

De stranden behoren tot de schoonste van Nederland.

Ook het strand in Vlissingen heeft zijn bekoring, maar nu in het najaar is het wel wat fris. Gelukkig zijn er op de boulevard en in het historische centrum genoeg sfeervolle cafés om even op te warmen.

– 20-11-2010 – De Telegraaf –

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, fietsen, musea, natuur, wandelen