Categorie archief: zoutelande

Vandaag nemen we afscheid van………………

………….. onze oude vertrouwde website. Op het moment dat wij de camping over hebben genomen is niet alleen de camping geheel vernieuwd, maar is er ook een officiele website gemaakt. Destijds was dat uniek. Een klein bedrijf met een website. Was dat nou wel nodig??

Wij dachten van wel en hebben jaren lang plezier gehad van de website. Destijds kon je er niet automatisch vanuit gaan dat iedereen internet tot zijn beschikking had. Reserveren kon al via een contactformulier op de website. Maar toch werd er nog regelmatig nagebeld ter controle. Ook kwam het voor dat mensen bij de kinderen of kennissen een kijkje gingen nemen om de informatie over minicamping De Visser met eigen ogen te kunnen zien. De telefonische reserveringen zijn in de loop van de jaren voor een groot deel vervangen door  aanvragen via de website en per e-mail. Voor een gezin met jonge kinderen is dat heel prettig. Het is voorgekomen dat ik een kleintje aan het voeden was en de telefoon ging. De kleine moest dan even wachten om de potentiele gast te beantwoorden. Wat leidde tot een krijsende baby op de achtergrond en ik alleen maar kon vragen of ik over een half uurtje terug mocht bellen. Wat dat betreft brengt de digitale wereld al een stuk rust in het gezin.wpid-Screenshot_2012-09-30-21-24-54.png

In de loop van de tijd bracht een website rust en de mogelijkheid om de gasten op een gepast moment, dat mezelf goed uitkwam, te antwoorden. Dat gebeurde met regelmaat ’s ochtends vroeg of ’s avonds laat, zodat de kinderen niet meer moeten wachten bij het eten. 🙂 Maar die rust was maar van tijdelijke duur. Met de komst van meer digitale mogelijkheden is het voor degene die een vakantie zoekt erg gemakkelijk te worden om alle informatie met een druk op de knop te verkrijgen en met elkaar te vergelijken. Een website is niet meer uit deze wereld weg te denken. De aanvrager kan zijn informatie snel achterhalen, maar wil bij een vraag of reservering ook snel een antwoord. Dat leidt ertoe dat de mail niet meer alleen ’s avonds of ’s ochtends gelezen kan worden, maar op meerdere momenten van de dag. Dat is een uitdaging. Ik blijf graag mijn collega’s voor, zodat mijn snelheid gewaardeerd word. Maar dat gaat natuurlijk niet altijd!!

De nieuwe digitale mogelijkheden brengen nieuwe digitale apparatuur met zich mee . En daar kwam het punt dat onze oude vertrouwde website niet langer mee kon. Door enkele oude toepassingen was de website niet te vinden op iPad, iPod en iPhone. En dat mag natuurlijk niet! Indien een slimme zoeker de homepage wist te omzeilen en met zijn geavanceerde apparatuur via de zijdeur de ingang vond, draaide het beeld niet met de tablet mee. Paste de pagina zich niet aan aan de grootte van het schermpje van de nieuwe apparatuur, wat tot frustratie leidt. Ik kan het me helemaal voorstellen, want als een foto te traag naar mijn zin laadt, geef ik ook de moed op. En dat de zoeker die de camping gevonden heeft dan uiteindelijk toch afhaakt vanwege onze oude vertrouwde website, dat is toch niet de bedoeling. “Nee”, zeggen opgeleide professionals, “ze moeten juist op de knop “reserveren” drukken”.

Met al die zaken in het achterhoofd werd het idee voor een nieuwe website twee jaar geleden geboren. Maar als je wilt vernieuwen, wat moet er dan anders?? Deze winter is het er dan van gekomen. We zijn aan de slag gegaan en nemen vandaag na 11 jaar trouwe dienst afscheid van onze oude vertrouwde website. Een website die destijds vooruitstrevend begon en misschien nog niet noodzakelijk was, maar stil is blijven staan. We zijn hem voorbij gegroeid. Maar hopen met zijn opvolger nog meer mensen te kunnen informeren, zonder enige vorm van frustratie op te roepen.

De informatie die u nodig heeft kunt u inmiddels vinden op de opvolger, maar we zijn nog niet klaar. De nieuwe website moet u beter informeren dan u verwacht had. Moet uitgebreider zijn dan bij anderen. Zal u zowel voor, tijdens als na de vakantie informeren. Kijk maar eens mee!

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder creatief, kamperen, kamperen bij de boerin, leermoment, logeren, vernieuwend, zoutelande

Winterwerkzaamheden

In de winterperiode is er tijd voor onderhoud , verbetering en verandering. Ondanks dat de camping gesloten is en er geen gasten zijn, hebben we toch de handen vol. In deze serie houd ik u op de hoogte van onze winterwerkzaamheden.

Het lijkt een rustige winter te worden. Geen nieuwe bestrating, geen nieuwe chalets, geen verbouwingen. Het enige dat echt “moet” is een nieuwe website. Dat lijkt te doen in de winterperiode.

Maar de werkelijkheid is anders. Ik wil de website niet alleen als nieuw informatiekanaal over mijn camping, maar tevens gebruiken als gids voor de gast zowel voor als tijdens de vakantie. Tesamen met Detlef ga ik het traject in. Als innovatie- en co-creatie adviseur heeft hij ervaring om samen met de klant producten, diensten en dienstverlening te vernieuwen. Zijn motto “ik geef mensen geen vis. Ik wil mensen leren vissen.” past natuurlijk prima voor minicamping De Visser.kerstboom

In het vorige bericht heb ik u als trouwe lezer laten weten dat we het plan gemaakt hebben om voor de Kerst de website helemaal af te hebben. Die klus lijkt groter dan verwacht. Niet alleen de werkzaamheden om de informatie op het scherm te krijgen, maar ook alle processen die eraan vooraf gaan. Het is heel gemakkelijk gezegd dat je iets anders wilt, maar hoe anders dan? Overal moet over nagedacht worden. De kleur, de lay-out, de opbouw, de informatie, de foto’s, etc………… Weet u bijvoorbeeld welke betekenis een bepaalde kleur heeft?

Kortom: je staat er mee op en gaat ermee naar bed. En als het hoog oploopt wordt je er ’s nachts zelfs wakker van. Nog 3 dagen te gaan en het is Kerst. Het geheel staat nog niet zoals we willen, maar blijkt toch al functioneel te zijn. In de korte momenten op een dag dat de website online is, heeft het al 2 reserveringen voor 2013 opgeleverd. Dat is leuk! 

De tam-tam hoort u pas als we echt helemaal klaar zijn, maar mocht u nieuwsgierig zijn geworden? Af en toe is het mogelijk om via www.minicampingdevisser.nl een blik te werpen op de nieuwe website. Heeft u nog behoefte aan de complete informatie bezoek ons dan via www.minicampingdevisser.nl/visser.html – daar is alles nog zoals het was.

kerstboomVoor ons is het nu tijd om aan de Kerst te gaan denken. En maken daar graag tijd voor vrij. In die  momenten denken we ook aan u. Zeker als de postbode uw wensen bij ons op de mat werpt. Van ons ontvangt u dit jaar geen kerstkaart. Met dat geld hebben we een lichtje aangestoken in de kerstboom van het Sophia Kinderziekenhuis. Dit jaar worden de donaties van de lichtjes gebruikt om jongeren met Crohn beter te behandelen. U kunt het lichtje van minicamping De Visser opzoeken op www.lichtjessophia.nl . Probeer het maar eens!
We wensen u allen fijne feestdagen, een warme winter en het allerbeste voor 2013.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin, verbouwing, vernieuwend, zoutelande

Dag buurman…..

Onze buurman is bekend bij veel van mijn gasten. Door een vriendelijke lach en een groet maakt hij langzaam kennis met diverse toeristen. Hij herkent ze en zo ontstaat er af en toe persoonlijk kontakt, een praatje, een kijkje in zijn kas, een blik in de voliere. Tot vandaag……….

Ik wil er geen gewoonte van maken om u op de hoogte te brengen van het wel en wee in onze straat, maar voor deze man maak ik graag een uitzondering. bij buurman aan de boom

Zittend onder zijn partytent groette hij u waarschijnlijk. Of bij het schonen van zijn bloemzaad middenop de straat, moest u wellicht een keer uitwijken om hem niet te raken. Als regelmatig terugkerende gast werd u door hem herkend.

Vandaag namen we afscheid van hem. Op de dag waarop hij eigenlijk zijn 59-jarige bruiloft had moeten vieren, brachten we een laatste groet aan buurman Blaas de Nooijer. Hij is 83 jaar geworden.

4 reacties

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin, minicamping, zoutelande

De Duitse toerist in Zoutelande

Jaarlijks reizen vele vakantiegangers af naar Zoutelande, familiebadplaats aan de Zeeuwse Riviera. Het kenniscentrum Kusttoerisme heeft laten onderzoeken waarom de Duitse gast graag naar Zoutelande komt.

Het valt op dat een groot deel van de Duitse gezinnen met familie in Zoutelande verblijft en dat 77 % van de ondervraagden op herhalingsbezoek is. Ze hebben al eerder kennis gemaakt met Zoutelande en dat is zo goed bevallen, dat men nog een keer de reis naar Zeeland wil afleggen.In het onderzoek wordt aangegeven dat het strand een grote trekpleister is en dat men verder in de omgeving voldoende vindt om op een rustige manier de vakantie door te brengen.

Meer dan de helft verblijft in Zoutelande in een vakantiehuis of bungalow. Een veel kleiner deel zoekt zijn vertier op een camping. Slechts 6% van de Duitse toeristen in Zoutelande verblijven op een minicamping. Hier ligt een kans voor minicamping De Visser!! In de komende winter wordt de website aangepakt. De ietwat ondergeschoven Duitse versie zal na het lezen van dit onderzoek, net zo sprankelend moeten zijn als de versie in eigen taal. Hoewel 67% van de Duitse gasten aangeeft dat ze informatie over het dorp heeft gekregen van vrienden en familie in plaats van via advertenties of internet. Maar het is toch zeker het proberen waard.

De resultaten van het onderzoek gehouden in juli en augustus 2012 zijn terug te vinden op: De Duitse toerist in Zoutelande – Kenniscentrum Kusttoerisme.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin, minicamping, zoutelande

Ellende aan het einde.

Het einde van het seizoen is in zicht. We staan aan de rand van een rustigere periode, maar voordat we de eindstreep overgaan zijn er toch nog problemen te bespeuren.

Bij het vertrek van de op-een-na laatste gast, draait deze de kachel in de chalet keurig uit. Na de schoonmaak probeer ik, op de herfstachtige zaterdag, de ruimte opnieuw te verwarmen en wil daarom de kachel weer aan maken. Maar helaas….. zonder resultaat. Ook onze ‘technische dienst’ (Adrie) krijgt het niet voor elkaar. Waarschijnlijk is er een probleem met de gasdruk, maar de gasleverancier is maandag weer beschikbaar om deze druk na te meten. Op maandag blijkt het niet alleen aan de druk te liggen, maar moet de kachel helemaal uit elkaar en doorgespoten worden……….

Op elke wisseldag heb ik altijd een heleboel was. Alle dekbedovertrekken probeer ik in die dag een rondje door de machine te laten gaan, zodat het meteen opgeruimd is. Dit is tevens de reden waarom er op zaterdagmorgen niet gewassen kan worden op de camping. Maar…. ik wil een muntje uit de muntlade halen om het apparaat aan te zwengelen en plots draait het sleuteltje door en is de lade helemaal niet te openen. Ook daarbij wordt een beroep gedaan op de “technische dienst” en na een ochtend schroeven en sleutelen, had hij het voor elkaar. De muntlade was weer te openen…..

Zo waren er nog een aantal kleine dingen op een dag, die dan tesamen net iets te groot worden. Maar gelukkig vond ik bij de schoonmaak van de laatste chalet, dit afscheidsbriefje:

Tja…… dan zijn alle ‘problemen’ weer snel vergeten!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin, logeren, vakantie, voorzieningen, zoutelande

Op krabbenvangst met Kampeerboerin

Een strandsafari is ondertussen een vast onderdeel geworden van een van de activiteiten in het zomerseizoen. Een eenvoudig concept met prachtig resultaat. Zeker als je op vakantie bent in Zeeland moet je een keer mee geweest zijn op een van de strandsafari’s van minicamping De Visser.

Wel 25 kinderen en minstens een van hun ouders gaf gehoor aan de oproep om deel te nemen aan de strandsafari op een van de dichtstbijzijnde stranden van. De safari wordt vaak in de ochtenduren gelopen, maar dit keer was het om 19.00 uur laag water, dus trok de stoet met fietsers na het avondmaal richting de kust. Die korte reis is al een feest op zich, zoveel kinderen, zoveel fietsjes, fluoriserende hesjes en dat allemaal op een tijd dat je normaal als kind al bijna op bed ligt.

De strandjuffen Annie en Rien staan er klaar voor en brengen direct het tempo erin. We moeten namelijk helemaal lopen naar ” ’t Groot Oot”, wat vier stranden verderop ligt. De kleine beentjes kunnen de snelheid gemakkelijk bijbenen, maar stoppen af en toe toch om iets op te rapen. De opdracht is namelijk: “alles wat waardevol is, neem je mee”. En in de ogen van de kleine kampeerders is een opengesprongen mosselschelp zeker de moeite waard. Ook voor een takje blaaswier wordt gestopt en bij het zien van een aangespoelde kwal klinkt er een gil……. tja, echt safari.

Op het laatste strand voor het grote paalhoofd bij Westkapelle kunnen de jongens zich niet meer inhouden en rollen de broekspijpen op om met schepnet de garnalen te verzamelen. Maar we moeten nog een klein stukje verder waar onder de palenrij vele basaltblokken vergeven zijn van wier en algen. Een prima schuilplaats voor grote en kleine krabben. De stoere mannen uit de groep komen direct met een grote krab aan, die gaat in de emmer. Maar of het een jongen of een meisje is, kunnen ze niet vertellen. Dat wordt haarfijn uitgelegd en is al eerder hier gemeld in een van de vorige verslagen.

Uiteindelijk is er een rij emmers ontstaan met allemaal verschillende inhoud. Ze hebben een grote emmer krabben, de volgende is voor de garnalen, ook zijn er zeesterren gevangen en heeft het wier een eigen plek gekregen. Als we verzamelen op de basaltblokken van de dijk, gaan de emmers allemaal mee, want daar zitten de strandschatten in. De strandjuffen vertellen graag over de gevonden dieren. Mevrouw Rien toont haar schelpenverzameling en de kleine safariganger luisteren geinteresseerd.

Aan het einde van de strandsafari gaan natuurlijk alle levende wezens weer terug naar de plaats waar ze zich thuis voelen: in de zee. De krabben komen daar niet zomaar, die moeten nog een heuse wedstrijd volbrengen. Er wordt een start- en finishlijn in het zand getrokken en de krabben verlaten de emmer bij de start om vervolgens een wedstrijd te doen wie het eerst in de zee is. Onder luid geschreeuw “rennen, rennen, rennen” hebben ook de krabben hun huis gevonden. Het is tijd om te gaan.

Terwijl enkele mama’s genieten van de ondergaande zon en de daarbij horende gekleurde lucht loopt de stoet terug naar de fietsen, waar een verrassing volgt. Iedereen ontvangt van strandjuf Rien een echt fossiel. Een schelp ‘van meer dan 10.000 jaar oud’…….. ze legt uit dat dit te controleren is door de schelp tegen het licht te houden. Als het licht er niet doorheen komt is de schelp een echte fossiel geworden. De kinderen nemen die laatste tip nog goed in zich op en keren huiswaarts met het fossiel. Eenmaal op de camping heeft kampeerboerin Joyce een uitsmijter voor de deelnemers en wel een ‘Kampeerboerin’s Krabbenvanger”, waarmee de kinderen in een van de volgende vakantiedagen nogmaals terug kunnen gaan naar een paalhoofd om te proberen de losgelaten krabben weer aan de haak te slaan.

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, natuur, strand, zoutelande

Pedagogisch verantwoord paardrijden

De pony’s komen….. elke week is dat een feest op minicamping De Visser. Het bankje wordt klaar gezet, meestal ligt er een fototoestel bij. De weg wordt vrij gemaakt en kinderen die er in de voorgaande week al waren, weten waar ze moeten zijn om mee te kunnen doen. De eerste nemen plaats op het bankje en nog voordat de pony’s gearriveerd zijn, heeft zich al een rij gevormd ……

…… want als je een keer op de rug van een van de pony’s plaats wilt nemen, gaat er een wachttijd aan vooraf. En in die rij wachtenden gebeurt vanalles.

Het begint met gezellig gekeuvel. Iedereen ontvangt een kaartje van kampeerboerin Joyce, waarmee ze het eerste rondje gratis kunnen proberen. Bij het uitdelen oefent ze de namen van de berijders, maar meestal weet ze ze nog niet allemaal en krijgt ze hulp en tips van de nog geduldig wachtende kinderen.

Daarna volgt de spanning voor degene die bijna aan de beurt zijn. Iemand moet toch nog even uit de rij om een zenuwachtig plasje te doen. Bij terugkomst blijkt zijn plekje opgevuld (aangesloten) te zijn…. Tja, hoe moet dat dan als niemand je plekje vrij gehouden heeft?? Maar de kinderen kunnen zich heel goed herinneren dat er nog iemand tussen hoort en de toiletbezoeker kan rustig terug op “zijn” plaats.

Als de lange wachttijd ervoor gezorgd heeft dat je bijna aan de beurt bent, neemt de spanning toe en wordt er hier en daar een mama gevraagd om in de buurt te blijven….. Of de spanning wordt te groot en gaat over in angst. Het is mooi om te zien dat de ene mama er in slaagt om die angst te laten verdwijnen en de andere mama dat echt niet voor elkaar krijgt. In het laatste geval doet kampeerboerin Joyce nog een poging om hulp aan te bieden, wat weleens helpt, want iedereen weet: vreemde ogen…… Maar een enkele keer is de wachtende niet meer om te praten en verlaat, enigszins bedroefd en teleurgesteld, of soms met opluchting de rij. Ook prima, want het is en blijft vakantie. Ponyrijden moet leuk zijn en is natuurlijk niet verplicht.

Als de eerste ronde een succes is geweest komen de zakgeld-centjes tevoorschijn en tovert de wachtrij om tot een rij met gevorderde beoefenaars van de sport. Er komen stoere verhalen. De paarden worden van top tot teen onder de loep genomen. Men wil weten of ze ook een naam hebben. En tijdens die analyse blijkt dat er kleuverschil in zit. Een enkeling constateert ook een hoogteverschil. Op die manier ontstaan nieuwe wensen. “Ik wil op de bruine”, “ik wil op die met het geruite dekje”, “ik ben net al op Valentino geweest en ga nu op de andere”.  Hoe los je dat toch op? Ook daarin zijn de kinderen zeer creatief. De grote wachtende beinvloedt de kleine buurman op een dusdanige manier dat de wens van de kleine buurman in het voordeel van hem uitpakt. Mocht het niet lukken dan is er altijd wel iemand bereid om een plaatsje naar voren te schuiven in de rij, zodat de wens alsnog ingevuld kan worden.

 Zo zie je maar….. mede door het ponyrijden leren de kinderen om met elkaar creatieve oplossingen te zoeken voor hun problemen. Ze kunnen al heel veel zelf! Dat is mooi om te zien.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, zoutelande