Tagarchief: gastvrij

Kijkje in de Zeeuwse keuken …. bolus bakken

In 2011 bestaat Minicamping De Visser 35 jaar. Om die reden staat het seizoen bol van activiteiten. Regelmatig neemt de kampeerboerin haar gasten op sleeptouw voor een educatieve activiteit of workshop. Dit keer nemen de gasten een kijkje in de Zeeuwse keuken. We gaan bolussen bakken.

Om 10.30 uur hebben alle geinteresseerden zich verzameld. Op de fiets trotseren we de ‘eeuwige westenwind’, die op deze dag krachtiger is dan anders. Op weg naar kook- en cursusboerderij Krommenhoeke treffen we het; de wind helpt ons.  

In de omgebouwde boerenschuur, waar de paardenstal ruimte heeft gemaakt voor een ruime professionele keuken en de voormalige koeienstal tegenwoordig functioneert als eetruimte, heet eigenaresse Marieke ons van harte welkom. Na een korte introductie worden mijn gasten direct aan het werk gezet. Verdeeld in groepjes zoekt elk koppel een eigen werkruimte in de keuken waar de nodige materialen en het recept al klaar liggen. Ze gaan bolussen bakken.

Er is geen sprake van kant en klaar meel, waar een scheutje water aan toegevoegd kan worden. Nee, in kookboerderij Krommenhoeke wordt ecologisch gekookt en is alles vers en liefst uit de streek afkomstig. Dus mijn gasten moeten aan de slag met bloem, zout, gist en suiker om een geschikt bolusdeeg te vormen. Marieke legt de kneedtechniek kort uit en de bakkers-in-spe kunnen weer verder. De een houdt de beslagkom vast, terwijl de ander met een houten lepel de klontjes uit het deeg probeert te roeren. Het is hard werken op deze vakantiedag. Het zonder-klontjes-deeg gaat onder een vochtige doek in de oven om vervolgens een uurtje te rijzen.

Tijdens deze pauze is er echter geen tijd voor een praatje op het windstille terras van de boerderij. Mijn gasten moeten verder in de keuken met het bereiden van een soep voor de lunch. En wel een pompoensoep. Ik zie sommige gezichten betrekken bij het horen van de soort soep. Maar kok Marieke onderwerpt haar leerlingen aan een smaaktest en krijgt toch alle neuzen de juiste kant op. Met tussendoor een trucje om een uitje klein te snijden en tips om de pompoenzaden te bewaren voor gebruik in het volgende seizoen, zijn de leerlingen serieus bezig met snijden van pompoen, afwegen van ingredienten en uiteindelijk het op smaak brengen van de pompoensoep.

Uiteindelijk zit in 6 pannetjes een prima pompoensoep. Ik mag ze proeven! Elke soep heeft haar eigen smaak en structuur, behorende bij de smaak en de wens van elk koppel. Een dikke maaltijdsoep, een lichtere soep die goed vooraf kan gaan aan het diner, een soep waarin de gebruikte rozemarijn goed tot uiting komt en een pittige pompoensoep met kerriesmaak. Maar allemaal lekker en gemaakt naar volle tevredenheid van de koks.

Ondanks de hevige wind, genieten we de lunch in de luwte op het terras van de kookboerderij. Maar niet voor lang, want het bolusdeeg roept. Het deeg is gestegen tot de rand van de kom en klaar voor gebruik. Nu gaat het feest beginnen:

na het nogmaals kneden van het deeg en verdelen in gelijke partjes worden bolletjes en daarna reepjes gevormd. Het reepje word gerold door een mengsel van bruine basterdsuiker, kaneel, zout en stroop. En tot slot in een mooi krul gevormd tot een kleine bolus. Als iedereen zijn/haar bolussen op de bakplaat heeft, gaan ze in de oven en dan is er wel even tijd voor een pauze.

In de geboden rustperiode neemt Marieke de deelnemers mee door de kruiden- en moestuin. Een korte uitleg met hier en daar ruiken en proeven. Marieke kookt met seizoensgebonden produkten uit eigen tuin en overige produkten uit de streek. Een mooi streven!

De bel rinkelt, de bolussen vragen weer om aandacht. Marieke is de groep te snel af en zorgt ervoor dat de geur van versgebakken bolussen ons terug roept naar de keuken. Daar liggen de gedraaide deegrolletjes af te koelen en te wachten op de makers. Ter afsluiting van de workshop drinken we een kop koffie met natuurlijk de zelfgebakken Zeeuwse bolus. Een nog niet geheel afgekoelde bolus die je in geen enkele winkel zo vers kunt kopen. Een heerlijk toetje en welverdiend slot van een educatieve middag vol inspanning en plezier.

De overige bolussen gaan mee in de fietstas om vol trots getoond te worden aan thuisgebleven partners. Veel van deze bolussen hebben de avond niet gehaald!

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, leermoment, minicamping, vakantie, vernieuwend, workshop, zoutelande

Duitse week

De laatste week hoogseizoen. Een week waarin het aantal Nederlandse kinderen het massaal laat afweten. Een week waarin het aantal duitse toeristen een record vestigt op minicamping De Visser.

De Duitse toerist wil dichtbij het strand kamperen. Het liefst met de voeten op het zand en de haringen van de tent in de duinen. Een camping op 1 kilometer afstand tot die duinen is dan al te ver om de tent te plaatsen. Daarbij komt dat het kleinschalig kamperen nog weinig bekend is onder de Duitse toerist.

aantal Duitse gasten neemt toeToch lijkt er toename te zijn in het aantal Duitse gasten dat onze minicamping bezoekt. We zijn 10 jaar geleden begonnen met 1 Duitse gast in de Paasvakantie en constateren nu dat we gedurende de Duitse paasvakantie geheel gevuld zijn met Duitse gasten op zoek naar een rustige stek in het zuivere Zeeland. Hetzelfde geldt voor de herfstavakantie!!

Het hoogseizoen blijft daarbij achter, maar ook daarin is een toename. Waar we jaren geleden nog geen of maximaal 1 Duitse gast per week konden verwelkomen, zijn dat er nu af en toe iets meer. En de afgelopen week is daarin een record gevestigs: we hebben maar liefst 8 kampeerplaatsen gevuld met toeristen van Duitse afkomst. Waaronder ook de nodige Duitse kinderen.

Slechts een derde deel van Nederland, regio Noord, geniet deze week nog van de laatste week zomervakantie. Nederlandse kinderen zijn inmiddels vertrokken van minicamping De Visser. De Duitse jeugd heeft hun plaats ingenomen. Geweldig natuurlijk, want gedurende het hoogseizoen verwelkomen wij graag kleine gasten. Maar dat brengt ook kleine probleempjes met zich mee.

Door een aantal vakantiebaantjes in het verleden ben ik inmiddels bekend met “koffieshop-Duits” en kan kaartjes met postzegels verkopen in het Duits. Het “camping-Duits” gaat mij inmiddels ook goed af, maar de wekelijkse zomeractiviteiten omzetten in het duits valt nog wel eens tegen. De aankondiging voor het maken van een zeepslinger, vraagt al enig naslagwerk. Laat staan het uitleggen van de materialen en de manier van werken. Maar het is me gelukt…. inmiddels hebben zeep, touw, kralen en lint ook een Duitse benaming gekregen en zijn ook de Duitse caravans voorzien van een heerlijk geurende zeepslinger.

Zo leren we elk jaar weer iets bij!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duits, leermoment, vakantie, zoutelande

Klompjes schilderen

In de laatste weken van het hoogseizoen zijn de activiteiten op minicamping De Visser nog net zo leuk als aan het begin.

De kleine gasten verheffen het beschilderen van houten klompen tot een ware kunst. Waar de een zeer gedreven en precies te werk gaat, krijgt de ander het voor elkaar om met een keurige blauwe klomp te beginnen en met een bruine te eindigen. Uiteindelijk gaat ieder kind naar huis met zijn eigen kleurige kunststuk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin

Regen geen bezwaar

Kamperen kent zo enige risico’s. Het weer heeft grote invloed op de welgesteldheid van de gast. Niet zozeer op de kinderen, maar des te meer op de ouders.

Als ik ervoor kan zorgen dat de ouders een regenachtige dag  rustig kunnen beginnen, dan doe ik dat. De ruimte in een tent of voortent is tenslotte maar beperkt en bij langdurige overbemanning kan de irritatie toenemen. En dat is voor niemand leuk, zeker niet op vakantie.

Daarom organiseerden we afgelopen week een spelletjesmorgen. In de regen ga ik de tentjes langs met de mededeling dat we een spelletje gaan doen en of ze hun leukste spelletje mee willen nemen. Hier en daar komen kindjes naar buiten, gehuld in regenjas en -laarsjes met hun favoriete spelletje onder de arm.

De recreatieruimte wordt snel omgetoverd tot “casino” waar aan diverse speeltafels een aantal kinderen aansluiten. Elke tafel heeft ongevraagd een vrijwillige ouder gekregen die de boel in goede banen leidt. We spelen ‘Wie is het?’, ‘Mens Erger Je Niet’, een Lego-spel, ‘Jenga’ en de allerkleinste maakt een puzzel.

Na enige tijd druppelen ook enkele ouders binnen, die zich verbaasd afvragen waar hun kroost zo lang blijft in het slechte weer. Bij het zien van de spelende kinderen fleuren ze helemaal op. Ik schenk een kopje koffie voor ze in en de regen is vergeten. Het is goed zo!

Op minicamping De Visser mopperen we niet over het weer, we hebben er tenslotte toch geen invloed op!

1 reactie

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, natuur

Afscheid met een zoen

Heeft u na een verblijf in Centerparcs de receptioniste ooit gekust? Bent u na een verblijf in het hotel al eens uw auto uitgestapt om met een zoen afscheid te nemen van de eigenaar, die u stond uit te zwaaien? Op minicamping De Visser gebeurt het…..

Vandaag namen we afscheid van het voorseizoen en daarbij van al onze gasten die een langere of korte tijd in de maand juni bij ons zijn geweest. Elke keer verbaas ik me weer over de manier van afscheid nemen van onze gasten. Geweldig……

Er rijdt uiteraard wel eens iemand het erf af zonder ons te groeten, maar 96% van de gasten bedankt ons werkelijk op een mooie manier. We worden verrast met een doos gebakjes, een potje “Bratapfel” ter herinnering aan de duitse gasten, een tegemoetkoming voor het eerstvolgende gezinsetentje buiten de deur of een heerlijke fles wijn (“we hebben nog iets voor jullie“). Maar heel speciaal vind ik toch wel dat men alle campingburen een handje schud en vervolgens bij mij komt en zegt: “en jou ga ik zoenen”.

Een blijk van waardering

Een vorm van welbevinden

Een herinnering aan een hele leuke tijd

Het doet mij goed te weten dat de gast zich heeft vermaakt in de omgeving van Zoutelande in het algemeen en op onze camping in het bijzonder. Dat is een prachtig afscheid van een mooi voorseizoen.

Vandaag is het gedaan met de rust en ruilen we het rustige voorseizoen om voor sprankelende jonge gezinnen met spetterende kleine gasten. Dat is een andere tak van sport!

1 reactie

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin

Verrassing van de kok

Het eten op de camping beperkt zich vaak tot gemakkelijke eenpansgerechten. Een BBQ, mosselmaaltijd, pannekoeken of wafels ruik ik vaak als ik mijn rondje over de camping maak. Tussen Hemelvaart en Pinksteren werden onze gasten verwend met een “verrassing van de kok”….

Spannend

Met enige regelmaat wordt op minicamping De Visser samen gegeten. Vaak in de vorm van een barbeque. Maar dit keer is het anders. Waar we voor een BBQ een hele dag bezig zijn met de voorbereidingen, kunnen we nu zelf ook lekker aanschuiven, zo was de afspraak….. Maar toch valt het niet mee om deze taak uit handen te geven. Ik vind het erg belangrijk om mijn gasten op een bepaalde manier te ‘verwennen’ en zal deze kok dat ook doen? Zal er wel voldoende zijn? Heeft hij aan alles gedacht? Allerlei vragen spoken al dagen door mijn hoofd en uiteindelijk is het dan zover…

Speciale keukenLekker Ge(s)maekt op minicamping De Visser

Om 17.00 uur rijdt de kok in zijn legerjeep met logo het terrein op en het feest was begonnen. De jeep met veldkeuken vraagt om aandacht, roept herinneringen op, wekt de interesse van de gasten. Optrommelen is dus niet meer nodig, daar zorgt de nieuwsgierigheid voor.

De campingstoelen en tafels worden verschoven naar de camping-keuken. Een flesje wijn mee en zo raken de gasten langzaam met hun kampeerburen in gesprek. De kok sluit zijn spullen aan en gaat verder met zijn werk. De toon is gezet. En inderdaad: ook ik kan, zonder stress, een praatje maken met mijn gasten.

De kok licht zijn handelingen graag toe. Hij staat open voor alle vragen en kookt ondertussen in de grote pannen een maaltijd voor een kleiner leger dan dat hij gewend was. Want de ex-militair voedde als blauwhelm de Nederlandse militairen tijdens de humanitaire vredesoperaties in het voormalige Joegoslavië.

Aan tafel

De bel luidt, we gaan aan tafel. Na een korte toelichting van de kok en een moment stilte gaan we aan tafel. De veldkeuken is een buffet geworden. De kok schept ons soto ajam op. De originele spork maakt de beleving compleet. Ter afsluiting schenkt kok Alan Bakx een Bakxe koffie met een heerlijk stuk spekkoek waarmee een einde is gekomen aan de verrassing van de kok.

1 reactie

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, minicamping, vernieuwend

Klein kan een voordeel zijn

Met een klein bedrijf is het soms moelijk om groots zaken te doen.

Voor de aanschaf van een reserveringsprogramma* word je al snel te klein bevonden, de programma’s zijn geschreven voor kleine campings vanaf 200 eenheden. Voor de aanschaf van een professionele wasmachine benadrukt de vertegenwoordig dat we “met alle respect het ook wel af zouden kunnen met een huis-tuin-en-keuken wasmachine”.

Men vergeet hierbij echter dat het kleine bedrijf gerund word door slechts 2 personen. Alle automatiseringsmogelijkheden en professionele uitvindingen die ons hierbij kunnen helpen om het werk gestructureerd en vlotter te laten verlopen zijn van harte welkom!

Maar het kleine bedrijf heeft ook voordelen. Wij doen alles zelf en houden zo de binding met onze gasten. Wij maken zelf schoon, maar krijgen ook de klachten als er iets niet werkt. Wij ontvangen de mensen zelf en zijn daarbij verantwoordelijk voor hun welbevinden op onze kleine camping. Wij verzorgen de activiteiten en kunnen daardoor zelf er ook een keer op uit ‘onder werktijd’.

Een voorbeeld van de voordelen van een klein bedrijf kwam afgelopen weekend aan de orde. Met de Hemelvaart en de maand juni voor de deur, hadden we een zeer grote aankomst op zaterdag. Eigenlijk was mijn man van plan om met onze jongens naar de nacompetitie-wedstrijd van het eerste elftal van de plaatselijke voetbalvereniging te gaan kijken. De grote aankomst zou dit waarschijnlijk belemmeren.

Maar tegenwoordig staat de techniek voor niets en met een mail waarin we de gasten in kennis hebben gesteld van een eenmalige mogelijkheid om vroeger aan te komen, hoopten we dat we een deel van de aankomende gasten eerder dan de gestelde aankomsttijd zouden kunnen ontvangen. Op die manier zouden de mannen hun voetbalwedstrijd kunnen bijwonen en zou ik later op de middag de rest van de gasten ontvangen. De mail had verbazingwekkende gevolgen: 85% van de aankomende gasten was voor 14.00 uur op de camping. De gasten gunde mijn man een leuke middag met zijn zoontjes en werkten graag mee. Beide partijen hadden voordeel bij deze oproep. Geweldig!

Welk groot bedrijf doet ons dat na?!

*we hebben in CAT-Automatisering een geweldig bedrijf gevonden die ook graag de kleinere bedrijven wil bedienen

2 reacties

Opgeslagen onder kamperen bij de boer, kamperen bij de boerin, leermoment, minicamping, vakantie