Tagarchief: genieten

Duitse week

De laatste week hoogseizoen. Een week waarin het aantal Nederlandse kinderen het massaal laat afweten. Een week waarin het aantal duitse toeristen een record vestigt op minicamping De Visser.

De Duitse toerist wil dichtbij het strand kamperen. Het liefst met de voeten op het zand en de haringen van de tent in de duinen. Een camping op 1 kilometer afstand tot die duinen is dan al te ver om de tent te plaatsen. Daarbij komt dat het kleinschalig kamperen nog weinig bekend is onder de Duitse toerist.

aantal Duitse gasten neemt toeToch lijkt er toename te zijn in het aantal Duitse gasten dat onze minicamping bezoekt. We zijn 10 jaar geleden begonnen met 1 Duitse gast in de Paasvakantie en constateren nu dat we gedurende de Duitse paasvakantie geheel gevuld zijn met Duitse gasten op zoek naar een rustige stek in het zuivere Zeeland. Hetzelfde geldt voor de herfstavakantie!!

Het hoogseizoen blijft daarbij achter, maar ook daarin is een toename. Waar we jaren geleden nog geen of maximaal 1 Duitse gast per week konden verwelkomen, zijn dat er nu af en toe iets meer. En de afgelopen week is daarin een record gevestigs: we hebben maar liefst 8 kampeerplaatsen gevuld met toeristen van Duitse afkomst. Waaronder ook de nodige Duitse kinderen.

Slechts een derde deel van Nederland, regio Noord, geniet deze week nog van de laatste week zomervakantie. Nederlandse kinderen zijn inmiddels vertrokken van minicamping De Visser. De Duitse jeugd heeft hun plaats ingenomen. Geweldig natuurlijk, want gedurende het hoogseizoen verwelkomen wij graag kleine gasten. Maar dat brengt ook kleine probleempjes met zich mee.

Door een aantal vakantiebaantjes in het verleden ben ik inmiddels bekend met “koffieshop-Duits” en kan kaartjes met postzegels verkopen in het Duits. Het “camping-Duits” gaat mij inmiddels ook goed af, maar de wekelijkse zomeractiviteiten omzetten in het duits valt nog wel eens tegen. De aankondiging voor het maken van een zeepslinger, vraagt al enig naslagwerk. Laat staan het uitleggen van de materialen en de manier van werken. Maar het is me gelukt…. inmiddels hebben zeep, touw, kralen en lint ook een Duitse benaming gekregen en zijn ook de Duitse caravans voorzien van een heerlijk geurende zeepslinger.

Zo leren we elk jaar weer iets bij!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duits, leermoment, vakantie, zoutelande

Klompjes schilderen

In de laatste weken van het hoogseizoen zijn de activiteiten op minicamping De Visser nog net zo leuk als aan het begin.

De kleine gasten verheffen het beschilderen van houten klompen tot een ware kunst. Waar de een zeer gedreven en precies te werk gaat, krijgt de ander het voor elkaar om met een keurige blauwe klomp te beginnen en met een bruine te eindigen. Uiteindelijk gaat ieder kind naar huis met zijn eigen kleurige kunststuk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin

Samen op Safari

Regelmatig neemt de kampeerboerin de kleine gasten van minicamping De Visser op sleeptouw voor een educatieve of creatieve activiteit. Dit keer gaan de kleine kampeerders van het platteland op ontdekking op het strand.

Als je echt schatten wilt vinden aan het strand, moet je er bij laag water zijn. Daarom vertrekt de fietsende stoet met kleine kampeerders en hun begeleidende ouders al om 8.15 uur richting het strand. Zeer vroeg voor een vakantie, maar met een heuse strandsafari in het vooruitzicht, kijkt niemand op de klok.

Op het strand worden we ontvangen door de natuurgidsen Anny en Rien. Zij verwelkomen ons kort, omdat we een kleine wandeling voor de boeg hebben naar het ” ’t Grôôt Ôôd ” en het water komt al op. Enige haast is dus geboden.

Het Zuiderhoofd is een groot paalhoofd bij Westkapelle. Het paalhoofd is veel langer en hoger dan de andere paalhoofden in de rij. Het Zuiderhoofd is eind negentiende eeuw gebouwd. Behalve om golven te breken diende het ook als aanlegsteiger voor loodsen, als visplek voor Westkappelaars en attractie voor toeristen. Deze informatie houdt gids Anny voor de kinderen achterwege, want die zijn vooral geinteresseerd in strandschatten.

Anny vertelt over het doel van de paalhoofden en bekijkt met de kinderen enkele vondsten die ze tijdens de wandeling hebben gevonden. Een opvallende vondst is een leeg ei van een haai. In de zee leven kat-,  hondshaaien en stekelroggen die hun eitjes in een bos zeewier leggen. Het lege ei; een donker, hard zakje met langgerekte punten, vind je soms op het strand. Ambar is tijdens deze strandsafari de gelukkige vindster.

Na het spookachtige verhaal over haaien begint zoektocht naar zeediertjes en planten onder het grote paalhoofd. In de spannende omgeving van de oude verweerde palen vol zeepokken en de opkomende zee, die de golven over de basaltblokken slaat, gaan de kinderen op zoek. De bakjes worden gevuld met zeesterren, kleine krabben en allerlei schelpen met inhoud. We bewonderen de zeepokken en zeeanemonen.

Anny blaast op haar fluitje en de kinderen verzamelen zich op de dijk. Daar worden alle strandschatten uitgestald. Anny en Rien lichten de vondsten toe. De kinderen zien dat er naast blaaswier ook riemwier bestaat, dat een oester wordt geboren als jongentje en later een meisje wordt en dan wordt het mooie verhaal onderbroken door ander nieuws. “Er zwemt een zeehond voor het paalhoofd”. Dat bericht heeft grote impact en beweegt alle kinderen in hoog tempo naar de rand van de dijk. Een klein kopje duikt af en toe op vanuit de golven. Het is moeilijk te zien, maar hij zwemt er echt!

Terug bij gids Anny is er inmiddels een echte Noordzeekrab aangeschoven. Een visser op het grote paalhoofd heeft hem gevangen en we mogen hem uitgebreid bekijken. Anny legt uit dat de krab een vrouwtje is en hoe we dat kunnen zien …. weer wat geleerd!

Na alle weetjes is het tijd om langs de vloedlijn terug te wandelen naar de fietsen. Onderweg wordt nog vanalles gevonden. Maar de ouders die achtergebleven zijn op de camping krijgen zeker een prachtig verhaal voorgeschoteld. Want het haai-ei, de zeehond en de noordzeekrab hebben voldoende gespreksstof opgeleverd.

Bij thuiskomst is er voor iedereen een schelpen-zoekkaart en een ijsje. Dat hoort nu eenmaal ook bij het strand.

Iedere strandsafari is bijzonder en zeker educatief, maar wat was dit een spectaculaire strandsafari!

. kijk hier voor meer foto’s

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boerin, leermoment, natuur

Stoere strandsafari

Vakantie op het platteland, dichtbij zee en strand. Wat weten we eigenlijk over die zee en dat strand. Wat leeft er? Wanneer is het opkomend tij? Welke wieren ken je? Om de vragen te beantwoorden gaan we op strandsafari.

Op een bewolkte windstille woensdagochtend verzamelen zich maar liefst 20 kinderen met hun ouders om deel te nemen aan de strandsafari. Schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes gaan mee om de strandschatten in te vervoeren. Na vertrek slingert een kleurige rij fietsers en toebehoren richting het strand aan de Joosesweg.

Op het duin wachten natuurgidsen Anny en Rien ons op. Na een korte uitleg van Anny over duin en dijken, maken we een wandeling langs de vloedlijn. De opdracht is om alles wat mooi, anders, leuk is en vragen oproept mee te nemen. De strandsafari is begonnen.

De een zoekt tussen de palen, de ander in de zee. Maar gevonden wordt er vanalles. Van garnalen tot zeewier, van pokken tot een klein platvisje en natuurlijk schelpen in veel verschillende variaties.

Na enkele paalhoofden last gids Anny een pauze in, waarbij de strandvondsten onderwerp van gesprek worden. Geinteresseerd luisteren de strandjutters naar het verhaal over hoe een zeester een mosselschelp kan openen en opeten. We leren hoe we kunnen zien wanneer het water opkomt, maar ook hoe gevaarlijk het kan zijn om diep in de zee te gaan bij laag water. Gids Rien heeft een verzameling schelpen meegenomen die na de uitleg bewonderd kan worden. En tot slot toont ze haar gevonden zeepaardje.

Daarna is er tijd om nog even het schatzoeken voort te zetten of de mooie schelpenverzameling van gids Rien te bewonderen. De echte strandjutters staan meteen weer aan de waterkant om het meegebrachte bakje te vullen met waardevolle vakantieherinneringen. Als gids Anny iedereen optrommelt is het tijd om te gaan. De stoet schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes trekt weer richting de duinovergang.

Eenmaal terug op de camping heeft kampeerboerin Joyce een zoekkaart waarmee de kinderen terug kunnen vinden hoe de gevonden schelpen heten. En om een beetje af te koelen van de verhitte zoektocht een heerlijk ijsje tot slot!

Een leuke ochtend waarin we het strand hebben bekeken van een andere kant.

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, natuur, vakantie

Fanatieke voetballers bij De Visser

Op een bewolkte ochtend verzamelen zich 28 ouders en kinderen om de strijden om de eer van het eerste De Visser Ouder-en-Kind-Toernooi.

Een heus voetbalveldje ligt er al. Opvallend veel jongens deze week, vullen het veld regelmatig. Reden voor zoon Chiel om een voetbaltoernooi op touw te zetten.

Na een officiele aankondiging met een oproep aan ALLE gasten, melden 28 ouders en kinderen zich aan voor deelname aan het eerste De Visser Voetbaltoernooi.

De teams worden ingedeeld en de regels bekend gemaakt. Voorafgaand aan het toernooi volgt een echte gezamenlijke warming-up door de organisator. In wedstrijdjes van 8 minuten strijden Feyenoord, Ajax, PSV en FC Twente tegen elkaar op het heilige gras van minicamping De Visser te Zoutelande. Leeftijden varieren van 4 tot 44 jaar, zowel jongens als meiden en mama’s als papa’s.

Voor het publiek is een tribune ingericht met koffie en thee, maar ook voor de spelers is er een versnapering. Elk team heeft zijn ‘eigen’ fles met naam. Een heerlijke spek in de rust en ze kunnen er weer tegenaan. En dat alles onder het toeziend oog van een ‘echte’ scheidsrechter.

Verschillende leeftijden maken het spel niet gemakkelijker en de een kan daar beter mee omgaan als de ander. Maar ook dat hoort bij de sport.  Op vakantie-niveau loopt er plotseling een speler te veel in het veld, die gewoon zin had ook mee te doen of mist er een speler, omdat hij even moe is en op de tribune is gaan zitten. Maar er is wel gedacht aan het blessureleed; er staat een emmer met spons klaar voor de koelingsmomenten, die het veld op gedragen kan worden in geval van nood. Op vakantie is de leuke ochtend veel belangrijker dan winnen!

Na enkele wedstrijden en een spannende finale is PSV de winnaar van de eerste De Visser Voetbalwedstrijd en verdient een schaal muffins-a-la-kampeerboerin, zoals de andere teams ook in ontvangst nemen.

We kijken terug op een zeer zinvol besteedde bewolkte vakantie-ochtend met vreselijk veel voetbalplezier.

Met dank aan alle spelers, de scheidsrechter, het publiek en  de organisatie:

Winnaar PSV:

Gijs, Jaap, Jelle, Jesse, Marlon, Twan en Wouter

Goede 2e Feyenoord:

Adrie, Claudia, Janne, Lars, Stijn, Thijn, Valentijn

Dappere 3e Ajax:

Hans, Jarno, Julian, Marcel, Mees, Niels, Stijn

Voortreffelijke 4e FC Twente

FC Twente - VisservoetbalBenjamin, Chiel, Karla, Koen, Sjors, Stefan, Wout

4 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin

Zoutelande: Beste strand van Nederland

Vandaag kopt de PZC: “Zoutelande: het beste strand van Nederland.

Op Walcheren hebben we het beste strand van Nederland! Het strand van Zoutelande werd door de bezoekers van de website Zoover met een 9,5 beoordeeld. Zoutelande staat op nummer 1. Het strand krijgt een 9,5 van de mensen die een beoordeling achter lieten op Zoover.nl

De zandstranden in Zoutelande worden niet alleen erg hoog beoordeeld, maar ook het dorp zelf krijgt hoge waarderingen. Gasten prijzen de gezelligheid van het dorp, waar tevens iedere dag wel iets te doen is. Het dorp is leuk voor jong en oud, er zijn goede campings en alles ligt vrijwel direct aan zee.

Het weer is voor veel vakantiegangers ook van doorslaggevend belang. Maar ook dat is geen probleem in Zoutelande, want nergens in Nederland schijnt de zon vaker dan in Zoutelande.

Fijn om te weten dat de gasten van minicamping De Visser gebruik maken van het Beste Strand van Nederland!

5 reacties

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin, natuur, promotie

Cowgirl Jule

Het is weer zover! Het is hoogseizoen en dus gaan we ponyrijden. Een felbegeerde activiteit op minicamping De Visser, waar al dagen naar uitgekeken word.

Op zaterdag werd het al aangekonigd: de pony’s komen. Voor veel kleine meisjes een moment waar ze al een jaar lang naar uitgekeken hebben, omdat ze vorig jaar na enige twijfel toch bovenop de rug van de grote pony durfde te klimmen. En daarmee veranderde het verlegen meisje ineens in een ware prinses die zich door haar “paard” over de camping liet rijden.

Ook dit jaar was de kleine zus Jule al vanaf zaterdag bezig met het ponyrijden. Zou ze dat durven? Hoe groot zijn die paarden dan? Haar grote zus was er vol van en kon niet wachten tot ze het hoefgetrappel hoorde komen, maar Jule had toch enige twijfel om niet te zeggen angst.

De spanning neemt toe…..

Grote zus weet dat de maandag is begonnen en denkt op elk moment van de ochtend dat ze de paardjes hoort aankomen. Op het moment dat het woord ‘paard’ valt, zit kleine Jule al terug in haar stoel, want het is toch wel erg spannend. Zou ze meegaan? De angst zwelt aan en brengt de kleine meid meer twijfel. Maar het is nog geen 10.00 uur.

Er moet eerst nog gegeten worden. De bakker komt langs en Jule kiest iets lekkers voor ontbijt. De kampeerboerin zet ondertussen een bankje neer om straks de lange rij wachtenden in bedwang te kunnen houden. Kleine gasten vragen haar vol verwachting: “Komen ze al?”. “Tien uur pas”, antwoord de kampeerboerin. Jule kijkt gespannen toe.

En dan is het zover………

Na het ontbijt ziet ze ze ineens. De paarden met hun begeleidsters doen een gewenningsrondje over het kampeerterrein en stoppen bij het bankje dat speciaal voor hen is geplaatst. Daar zitten al een heleboel kleine gasten te wachten om op te stijgen. De kampeerboerin deelt voor het eerste rondje ‘vrijkaartjes’ uit en Jule …. Jule blijft veilig in haar stoeltje zitten. Ze durft niet…..

Als enige tijd verstreken is en papa vraagt haar om mee te gaan naar de pony’s wil ze eigenlijk niet, maar houdt de hand van papa stevig vast en besluit voorzichtig een kijkje te nemen. Eenmal bij het bankje aangekomen, ziet de kampeerboerin haar en ook Jule ontvangt een kaartje voor de eerste keer. “Ik ben jou nog vergeten Jule, wil je ook een keer ponyrijden?” Jule antwoord niet, maar sluit stilletjes aan in de rij. Ook papa wacht af of zijn dochter toch daadwerkelijk gaat doen wat de rest van de kinderen ook doet.

De overwinning

Nog 6 meisjes voor haar. De volgende 2 kinderen stappen op, nog 4 meisjes te gaan. Kampeerboerin Joyce vraagt aan Jule of ze helemaal alleen gaat. Ze kijkt vertwijfeld en antwoord dat ze niet gaat. “Echt niet?”, vraagt kampeerboerin Joyce. Nee, Jule is het niet van plan, want ze denkt dat ze niet durft. Daar heeft de kampeerboerin wel een oplossing voor “dan ga ik met je mee”. Inmiddels is haar beurt gekomen. De hand van papa wordt ingeruild voor de hand van kampeerboerin Joyce. Ze geeft het gekregen kaartje aan de begeleidster van pony Lucky. De kampeerboerin tilt haar bovenop de pony. Angstig kijkt Jule haar papa aan, maar papa reageert niet op haar angst en prijst haar voor haar moed. Hij komt haar niet halen. Ze moet nu echt rijden……. Daar zet Lucky de eerste stappen en Jule bijt op haar lip. Ze houd de rand van het zadel stevig vast en de kampeerboerin heeft Jule aan haar broekband gegrepen. Na de eerste bocht kijkt ze nog een aantal keren verschrikt naar de hand die haar vast houd, maar ze beseft dat er niets kan gebeuren. Na de tweede bocht komt papa weer in beeld, hij maakt een foto. “Durf je te zwaaien naar papa, Jule?” vraagt kampeerboerin. Nee, Jule houdt het zadel stevig vast en lacht lief. Na de derde bocht heeft ze begrepen dat ponyrijden eigenlijk hartstikke leuk is. Ze kijkt om zich heen en zoekt haar mama. Die komt net aanlopen, maar mist de stoere activiteit van haar kleine meid. Na bocht vier zit het avontuur erop. Lucky is weer bij het bankje aangekomen waar nog 20 andere kleine gasten vol verwachting, braaf in de rij staan voor een rondje op een pony.

Nog een keer..

Kampeerboerin Joyce prijst Jule voor haar inzet en tilt haar van de pony. Jule draait naar papa en steekt beide armpjes in de lucht. “Yes”, gilt ze, “mag ik nog een keer?”. Natuurlijk kan papa nu geen nee zeggen en stopt het meisje een centje toe. Huppelend sluit ze aan in de rij en wacht geduldig en vol vertrouwen op haar volgende ritje op de pony, want ponyrijden is leuk!!

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, minicamping