Tagarchief: leermoment

Pedagogisch verantwoord paardrijden

De pony’s komen….. elke week is dat een feest op minicamping De Visser. Het bankje wordt klaar gezet, meestal ligt er een fototoestel bij. De weg wordt vrij gemaakt en kinderen die er in de voorgaande week al waren, weten waar ze moeten zijn om mee te kunnen doen. De eerste nemen plaats op het bankje en nog voordat de pony’s gearriveerd zijn, heeft zich al een rij gevormd ……

…… want als je een keer op de rug van een van de pony’s plaats wilt nemen, gaat er een wachttijd aan vooraf. En in die rij wachtenden gebeurt vanalles.

Het begint met gezellig gekeuvel. Iedereen ontvangt een kaartje van kampeerboerin Joyce, waarmee ze het eerste rondje gratis kunnen proberen. Bij het uitdelen oefent ze de namen van de berijders, maar meestal weet ze ze nog niet allemaal en krijgt ze hulp en tips van de nog geduldig wachtende kinderen.

Daarna volgt de spanning voor degene die bijna aan de beurt zijn. Iemand moet toch nog even uit de rij om een zenuwachtig plasje te doen. Bij terugkomst blijkt zijn plekje opgevuld (aangesloten) te zijn…. Tja, hoe moet dat dan als niemand je plekje vrij gehouden heeft?? Maar de kinderen kunnen zich heel goed herinneren dat er nog iemand tussen hoort en de toiletbezoeker kan rustig terug op “zijn” plaats.

Als de lange wachttijd ervoor gezorgd heeft dat je bijna aan de beurt bent, neemt de spanning toe en wordt er hier en daar een mama gevraagd om in de buurt te blijven….. Of de spanning wordt te groot en gaat over in angst. Het is mooi om te zien dat de ene mama er in slaagt om die angst te laten verdwijnen en de andere mama dat echt niet voor elkaar krijgt. In het laatste geval doet kampeerboerin Joyce nog een poging om hulp aan te bieden, wat weleens helpt, want iedereen weet: vreemde ogen…… Maar een enkele keer is de wachtende niet meer om te praten en verlaat, enigszins bedroefd en teleurgesteld, of soms met opluchting de rij. Ook prima, want het is en blijft vakantie. Ponyrijden moet leuk zijn en is natuurlijk niet verplicht.

Als de eerste ronde een succes is geweest komen de zakgeld-centjes tevoorschijn en tovert de wachtrij om tot een rij met gevorderde beoefenaars van de sport. Er komen stoere verhalen. De paarden worden van top tot teen onder de loep genomen. Men wil weten of ze ook een naam hebben. En tijdens die analyse blijkt dat er kleuverschil in zit. Een enkeling constateert ook een hoogteverschil. Op die manier ontstaan nieuwe wensen. “Ik wil op de bruine”, “ik wil op die met het geruite dekje”, “ik ben net al op Valentino geweest en ga nu op de andere”.  Hoe los je dat toch op? Ook daarin zijn de kinderen zeer creatief. De grote wachtende beinvloedt de kleine buurman op een dusdanige manier dat de wens van de kleine buurman in het voordeel van hem uitpakt. Mocht het niet lukken dan is er altijd wel iemand bereid om een plaatsje naar voren te schuiven in de rij, zodat de wens alsnog ingevuld kan worden.

 Zo zie je maar….. mede door het ponyrijden leren de kinderen om met elkaar creatieve oplossingen te zoeken voor hun problemen. Ze kunnen al heel veel zelf! Dat is mooi om te zien.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, zoutelande

Toer de Boer 2012

Tijdens een fietstocht over het Walcherse platteland stappen we af en toe af om een kijkje te nemen in de keuken van de boer. Dit keer een bloemzaadboer:

uitleg van onze eigen bloemzaadboer

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boer, kamperen bij de boerin, landbouw, leermoment, zoutelande

Is het een man of een vrouw??

Het is weer zover….. we gaan op strandsafari. Een activiteit waar zowel jong als oud van leren!

Verhalen over de strandsafari komen regelmatig terug. Dat is een goed teken. Het zegt in ieder geval iets over het succes van de strandwandelingen onder leiding van onze enthousiaste gidsen.  In deze eerste week van de zomervakantie is het weer zover. In de vroege uurtjes worden ouders en kinderen verzocht te verzamelen om per fiets naar het strand te trekken. De safari is namelijk het leukste als het laag water is, want dan is er vanalles te zien en te vinden.

Dit keer lopen we mee met gids Jan. Hij brengt ons via de duinen naar het strand. Onderweg vertelt hij over de lange wortels van het helmgras met de zware taak om het duin bij elkaar te houden. Hij laat ons kleine bloeiende bloemtjes in het zand zien, dingen waar je zonder een gids heel gemakkelijk aan voorbij gaat. We betreden het uiterst rustige strand. Het is heerlijk weer, maar nog te vroeg voor de gemiddelde toerist.

Aan de waterkant blijkt de zee vol te zijn van diverse soorten kwallen. De safari-deelnemers weten nu het verschil tussen een oorkwal en een kompaskwal. Ook werd er door een enkeling een “poepkwal” gesignaleerd.

Tussen de paalhoofden werd een krab gevonden. Dat is voor velen een spannend moment. Maar vandaag is de vraag: Is deze krab een jongetje of een meisje? Er verschijnen vraagtekens op de voorhoofden van de kindjes…. en weet u op welke manier je de vrouwelijk krabben van hun mannelijke soortgenoot kunt onderscheiden?

Op de foto is een vrouwelijk krab te zien. De donkere driehoek op haar buik aan d ekant van de achterpoten is breed. Bij een mannelijke krab is deze driehoek veel smaller (vorm Eiffeltoren). Aha……. weer wat geleerd! Dat was ook de gedachten van de safari-deelnemer. Zo zie je maar, op het strand valt altijd iets te zien en ook nog veel te leren! Dat maakt onze strandsafari interessant voor jong en oud!

Meer over strandsafari’s lees je in Samen op Safari en oorkwallen en zeepokken

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, minicamping, natuur, strand, zoutelande

Wildbreien op Walcheren

Wildbreien? – Wat is dat nou weer?

Wildbreien (ofwel Yarn Bombing) is een relatief nieuwe fenomeen. Het is een vorm van tijdelijke street-art.  Wildbreiers/-sters breien, haken of punniken stukjes aan elkaar en verspreiden die in hun omgeving. Het idee is om publieke objecten te versieren, te personaliseren en mooier te maken met de kleurrijke breiwerken. Deze brei-objecten kunnen bomen, lantaarnpalen, vuilnisbakken, kunstwerken of ander straatmeubilair sieren. Het inpakken van een voorwerp wordt bombing genoemd. Omdat de breisels een spoor achterlaten in de omgeving wordt het ook wel vergelekenen met graffiti (graffiti knitting). Het voordeel van deze moderne vorm van graffiti is dat het eenvoudig te verwijderen is en daardoor tijdelijker van aard is.

Wildbreien …. waarom?

Wildbreien heeft als doel de wereld een beetje vrolijker te maken en voorbijgangers even stil te laten staan en een glimlach bezorgen. Het is creatief en inspirerend en goed te doen voor iedereen !

Wildbreien … wanneer en waar?

Elke eerste donderdagmorgen van de maand vindt er tussen 10.00 – 12.00 uur een sessie wildbreien plaats op minicamping De Visser. Bij de kampeerboerin in Boudewijnskerke zal er vanaf donderdag 3 mei gestart worden met wildbreien. In 6 sessies zullen de breisels tevoorschijn komen op minicamping De Visser, in Boudewijnskerke en omgeving om tot slot op het strand rondom een paalhoofd te eindigen. Of dit doel bereikt word, hangt uiteraard af van het aantal deelnemers/-sters per sessie en hun breikunsten. Naast breien is haken of punniken ook mogelijk. En zelf het maken van pompoentjes om de breiwerken te versieren is voor de allerkleinsten een manier om deel te nemen

Wildbreien … wat heb ik nodig?

Voor het deelnemen aan een sessie wildbreien is een stel breinaalden en een bolletje wol voldoende. Een tweede bolletje wol is leuk om mee te ruilen en op die manier kleur te geven aan je breisel.

Heeft u meerdere breimaterialen als naalden, wol, punnikklosjes, haaknaalden of anders werkeloos in de kast liggen; neem het dan mee! Indien u het kunt missen zijn wij er heel erg blij mee.

Breien en haken lijkt een activiteit uit het verleden, maar is weer helemaal hip

Kom ook wildbreien op Walcheren! Gratis en gezellig in Boudewijnskerke op minicamping De Visser

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, minicamping, verbrede landbouw, vernieuwend, workshop, zoutelande

Nieuwe tak van sport

In de winter is er tijd voor ‘andere’ dingen. Zo ook vandaag…….

Vandaag was ik te gast bij het samenwerkingsverband GroepenZeeland voor een presentatie over mijn activiteiten op het gebied van social media. Sinds februari 2010 ben ik meer en meer actief geworden op dit gebied en dat levert momenteel vanalles op.

Ik was al getrakteerd op wurmi’s voor mijn welkomstpakketen, op een workshop time-management voor mij en mijn collega’s, op een website-onderzoek door studenten van Hogeschool Zeeland, opleiding communicatie en vandaag gaf ik mijn 2e presentatie “Social media in de praktijk” op de prachtige lokatie “De Stelhoeve” te Wemeldinge.

Via Twitter ben ik in contact gekomen met de VVV in mijn omgeving die voor een bijeenkomst op zoek was naar een praktijkvoorbeeld….. en ze dachten aan mij. Drie weken geleden was de vuurdoop. Voor een kampeerboerin een grote klus, want een presentatie maken is niet mijn dagelijks werk. Toch had ik wel een idee, maar de juiste informatie in de juiste volgorde is een heel karwei. En hoe krijg je die informatie dan weer netjes in een powerpoint-presentatie. Uiteindelijk is het gelukt en wist ik de zaal, gevuld met particuliere verhuurders, te boeien.

Destijds was iemand te gast, die, als secretaris van het samenwerkingsverband GroepenZeeland, ook een praktijkvoorbeeld zocht voor een komende bijeenkomst van zijn leden. Van het een kwam het ander en daarom stond ik vandaag voor een groep groepsaccommodatie-verhuurders een ietwat aangepast verhaal te vertellen, waarin ik de gevolgen van het gebruik van social media heb toegelicht.

Leuk, maar het blijft vreemd. Wie mij vorig jaar rond deze tijd verteld had, dat ik dit zou gaan doen zou ik waarschijnlijk uitgelachen hebben. En toch doe ik het op dit moment. Mijn welkomstboodschap voor mijn nieuwe volgers luidt “welkom in mijn Twitterwereld, je weet nooit waar het toe kan leiden…………”  Die boodschap blijkt nu werkelijkheid te zijn. Je weet het inderdaad niet .

@AvanDissldorp: Nu erg goede social media presentatie door Joyce de Visser @kampeerboerin uit Oostkapelle. Vekabo-prijswinnaar 2010. Daar kunnen we wat mee

@TVBHaamstede: @Kampeerboerin Bedankt voor de boeiende en leerzame #socialmedia presentatie bij De Stelhoeve #groepenzeeland.nl

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, educatie, kamperen bij de boerin, leermoment, promotie, vernieuwend

Workshop Zeeuwse knop

In 2011 bestaat Minicamping De Visser 35 jaar. Om die reden staat het seizoen bol van activiteiten. Regelmatig neemt de kampeerboerin haar gasten op sleeptouw voor een educatieve activiteit of workshop. Dit keer maken de gasten een authentiek Zeeuws sieraad van klein in de workshop “Zeeuwse knop”.

In eerste instantie is er niet direct veel animo voor de workshop, maar dankzij enkele enthousiaste dames uit de omgeving was het deelnemersaantal hoog genoeg om Ingrid van den Hoek over te laten komen uit Goes om ons de kunst van de knopen bij te brengen.

Met een kopje koffie met een Zeeuwse knoop van chocolade begint de avond geheel in het thema. Als de dames hun plekje aan tafel gevonden hebben, start Ingrid met de uitleg van de opbouw van de knoop.

Iedereen zoekt een eigen kleur en start met enkele laagjes klein op elkaar te stapelen. De laagjes worden afgewerkt met een bolletje bovenop.

Ingrid legt de volgende stap uit en alle creatieve en minder creatieve dames volgen braaf. Langzaam ontstaat de vorm van het authentieke sieraad. De laagjes krijgen een inkeping en worden afgewerkt met een lint of bolletjes van fimo-klei. Een precies werkje. De onderste laag wordt aangezet met platte bolletjes, die veel weg hebben van kleine bloemetjes.

Als iedereen tevreden is over haar kunstwerk, gaan de sieraden in de oven. Na een half uurtje zijn ze hard genoeg om aan lint of spanner gelijmd te worden, zodat er een stevige ketting ontstaat.

 

Het authentieke Zeeuwse sieraad, krijgt met het lintje een heel modern jasje. En ondanks dat alle dames dezelfde opdracht uitgevoerd hebben, zijn toch uiteindelijk alle gevormde Zeeuwse knopen verschillend.

Een prachtige herinnering aan een vakantie in Zoutelande – Zeeland.

1 reactie

Opgeslagen onder actief, jubileum, kamperen bij de boer, kamperen bij de boerin, vakantie, workshop, zoutelande

Kijkje in de Zeeuwse keuken …. bolus bakken

In 2011 bestaat Minicamping De Visser 35 jaar. Om die reden staat het seizoen bol van activiteiten. Regelmatig neemt de kampeerboerin haar gasten op sleeptouw voor een educatieve activiteit of workshop. Dit keer nemen de gasten een kijkje in de Zeeuwse keuken. We gaan bolussen bakken.

Om 10.30 uur hebben alle geinteresseerden zich verzameld. Op de fiets trotseren we de ‘eeuwige westenwind’, die op deze dag krachtiger is dan anders. Op weg naar kook- en cursusboerderij Krommenhoeke treffen we het; de wind helpt ons.  

In de omgebouwde boerenschuur, waar de paardenstal ruimte heeft gemaakt voor een ruime professionele keuken en de voormalige koeienstal tegenwoordig functioneert als eetruimte, heet eigenaresse Marieke ons van harte welkom. Na een korte introductie worden mijn gasten direct aan het werk gezet. Verdeeld in groepjes zoekt elk koppel een eigen werkruimte in de keuken waar de nodige materialen en het recept al klaar liggen. Ze gaan bolussen bakken.

Er is geen sprake van kant en klaar meel, waar een scheutje water aan toegevoegd kan worden. Nee, in kookboerderij Krommenhoeke wordt ecologisch gekookt en is alles vers en liefst uit de streek afkomstig. Dus mijn gasten moeten aan de slag met bloem, zout, gist en suiker om een geschikt bolusdeeg te vormen. Marieke legt de kneedtechniek kort uit en de bakkers-in-spe kunnen weer verder. De een houdt de beslagkom vast, terwijl de ander met een houten lepel de klontjes uit het deeg probeert te roeren. Het is hard werken op deze vakantiedag. Het zonder-klontjes-deeg gaat onder een vochtige doek in de oven om vervolgens een uurtje te rijzen.

Tijdens deze pauze is er echter geen tijd voor een praatje op het windstille terras van de boerderij. Mijn gasten moeten verder in de keuken met het bereiden van een soep voor de lunch. En wel een pompoensoep. Ik zie sommige gezichten betrekken bij het horen van de soort soep. Maar kok Marieke onderwerpt haar leerlingen aan een smaaktest en krijgt toch alle neuzen de juiste kant op. Met tussendoor een trucje om een uitje klein te snijden en tips om de pompoenzaden te bewaren voor gebruik in het volgende seizoen, zijn de leerlingen serieus bezig met snijden van pompoen, afwegen van ingredienten en uiteindelijk het op smaak brengen van de pompoensoep.

Uiteindelijk zit in 6 pannetjes een prima pompoensoep. Ik mag ze proeven! Elke soep heeft haar eigen smaak en structuur, behorende bij de smaak en de wens van elk koppel. Een dikke maaltijdsoep, een lichtere soep die goed vooraf kan gaan aan het diner, een soep waarin de gebruikte rozemarijn goed tot uiting komt en een pittige pompoensoep met kerriesmaak. Maar allemaal lekker en gemaakt naar volle tevredenheid van de koks.

Ondanks de hevige wind, genieten we de lunch in de luwte op het terras van de kookboerderij. Maar niet voor lang, want het bolusdeeg roept. Het deeg is gestegen tot de rand van de kom en klaar voor gebruik. Nu gaat het feest beginnen:

na het nogmaals kneden van het deeg en verdelen in gelijke partjes worden bolletjes en daarna reepjes gevormd. Het reepje word gerold door een mengsel van bruine basterdsuiker, kaneel, zout en stroop. En tot slot in een mooi krul gevormd tot een kleine bolus. Als iedereen zijn/haar bolussen op de bakplaat heeft, gaan ze in de oven en dan is er wel even tijd voor een pauze.

In de geboden rustperiode neemt Marieke de deelnemers mee door de kruiden- en moestuin. Een korte uitleg met hier en daar ruiken en proeven. Marieke kookt met seizoensgebonden produkten uit eigen tuin en overige produkten uit de streek. Een mooi streven!

De bel rinkelt, de bolussen vragen weer om aandacht. Marieke is de groep te snel af en zorgt ervoor dat de geur van versgebakken bolussen ons terug roept naar de keuken. Daar liggen de gedraaide deegrolletjes af te koelen en te wachten op de makers. Ter afsluiting van de workshop drinken we een kop koffie met natuurlijk de zelfgebakken Zeeuwse bolus. Een nog niet geheel afgekoelde bolus die je in geen enkele winkel zo vers kunt kopen. Een heerlijk toetje en welverdiend slot van een educatieve middag vol inspanning en plezier.

De overige bolussen gaan mee in de fietstas om vol trots getoond te worden aan thuisgebleven partners. Veel van deze bolussen hebben de avond niet gehaald!

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, leermoment, minicamping, vakantie, vernieuwend, workshop, zoutelande