Tagarchief: leermoment

Kennisavonden Kampeerboerinnen

Kontakt met vrouwelijke collega’s heb ik gedurende het kampeerseizoen bijna alleen maar via de telefoon of mail. Er is geen tijd om elkaar in die periode uitgebreid bij te praten. Niet dat ik daar nu meteen behoefte aan heb, maar na een ledenvergadering blijkt er voldoende stof om een gesprek aan te knopen en is de borrel na de vergadering altijd weer te kort.

Zo werd het Camping Cafe geboren. Een avond in de rustige winterperiode waarop alle kampeerboerinnen uit Walcheren, Noord – en Zuid-Beveland uitgenodigd werden voor een borrel in de plaatselijke kroeg. Gewoon gezellig. Niets moet. Even bijpraten, waarbij het bedrijf wel of niet aan de orde komt.

Het Camping Cafe werd een succes en de vraag naar een herhaling was er. Het vervolg was een Camping Kookpunt. De kampeerboerinnen werden weer uitgenodigd om een avondje tesamen door te brengen. Dit keer werd er een maaltijd voorbereid in Kookboerderij Mariekerke, die vervolgens met elkaar genuttigd werd. Bij elke gang een nieuw tafeltje opzoeken, zorgde voor het ontmoeten van alle collega’s.

Dit jaar wordt het anders. Dit jaar probeer ik het nuttige met het aangename te combineren. Na een avond kontakt met de collega’s moeten we de lokatie iets “wijzer” verlaten. Een educatief moment dus…… Via een oproep op Twitter meldde zich enkele mensen aan, waardoor de ideeen uitgewerkt werden. In januari 2011 vinden de eerste Kennisavonden voor Kampeerboerinnen plaats

 – 0 – 0 – 0 – 0 – 0 – 0 – 0 – 

Kennisavond 1 :    Workshop Time-management

Hoe kan het dat ik aan het eind van de dag nog werk over heb? Hoe zorg ik dat ik die eindeloze stroom van mail, telefoontjes, etc.. de baas wordt? Ik kom niet toe aan echt belangrijke dingen. Heeft u weleens tijd te kort? Op welke effectieve manier combineert u uw gezin met uw bedrijf?

Professioneel organizer Martine Floor-Bron verzorgt een educatieve workshop over het gebruik van tijd en het plannen van werkzaamheden, waarin u zich bewust wordt van de tijd- en energievreters in uw werk en inspiratie krijgt om ze te lijf te gaan.

 Datum              :           Donderdag 13 januari

 – 0 – 0 – 0 – 0 – 0 – 0 – 0 – 

Kennisavond 2 :    Workshop Schoonmaak      Helaas afgelast…..

 We poetsen heel wat af gedurende het seizoen. Ieder op een manier die het beste bij haar past. De een heeft zich er helemaal in verdiept, de ander heeft het nog geleerd op school en de volgende heeft de manier van haar voorgangster overgenomen. Op deze kennisavond komen de grondbeginselen van schoonmaken en reinigen aan bod. Is het gebruik van chloor wel effectief? Hoe vaak ontkalken? Welke materialen? Etc…

De heer Jacco Vermaas verzorgt een informatieve workshop rondom het thema schoonmaak. Hij praat ons bij over de achtergronden, gebruiken en gewoontes op het gebied van schoonmaak. Er is tijd om vragen te stellen. Door ervaringen uit te wisselen, leren we van elkaar.

Aan het einde van de workshop kunt u bepalen of uw manier van schoonmaak wel de juiste is.

 Datum              :           Donderdag 27 januari

 – 0 – 0 – 0 – 0 – 0 – 0 – 0 – 

Heeft u interesse in een Kennisavond 1?? De workshop is nog niet geheel gevuld. Aanmelden is mogelijk tot 10 januari a.s.. Informeer naar de mogelijkheden via info@minicampingdevisser.nl

2 reacties

Opgeslagen onder educatie, minicamping, privesanitair, Uncategorized, workshop

Waardevolle website

Onze website wordt veel bezocht en doet prima dienst om onze diensten aan u kenbaar te maken. Daarnaast houden we u op de hoogte via onze nieuwsbrief, een weblog en kunt u ons volgen op Twitter.
Veel informatie, maar gebuikt u het ook? En vind u op onze site wat u zoekt?

Een team van 4 studenten van de Hogeschool Zeeland, opleiding Communicatie, buigt zich momenteel over onze website. Ze onderzoeken de functionaliteit en zoeken naar verbeterpunten. Om te weten wat u ervan vind, hebben zij een enquete opgesteld.

Wilt u de studenten en ons helpen de verbeterpunten te vinden?

Vul dan de enquete in! Klik hier om de enquete te openen.
 
Onder de inzenders verloten wij een Visser Vakantiecheque. Laat in de kolom ‘opmerkingen’ uw adresgegevens achter om in aanmerking te komen voor deze prijs.

Hartelijk dank voor uw medewerking.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder educatie, kamperen, leermoment, logeren, promotie

Kleine camping op grote beurs

Op Twitter lees ik een vooraankondiging van de 50+ Beurs te Utrecht. In een opwelling stuur ik een mail naar de organisatie met de vraag of ze nog een hele kleine plaats over hebben voor een hele kleine camping. Binnen 2 minuten rinkelt de telefoon. De directeur kan de mail wel waarderen en na een leuk gesprek met hem zijn zijn laatste woorden “Tot woensdag”. Van verbazing heb ik enkele minuten op mijn bureaustoel gezeten om door te laten dringen wat ik had gedaan. Ik had een poging gedaan om mijn kleine bedrijf te presenteren op een grote beurs. Het is me gelukt. Ik mag komen. Maar wat nu???

De vragen spoken door mijn hoofd. Hoe ga ik die 5 dagen bemannen? Waar haal ik een leuke presentatie vandaan? Een ruimte van 3 x 3 meter is voor een kampeerboerin nog heel erg groot. Het moet een aansprekende stand worden, die alles zegt over mijn bedrijf, de Zeeuwse sfeer en het kleinschalige produkt. Een stand die de 98.000 verwachte bezoekers doet stilstaan en liefst ook nog interesseert voor kamperen en logeren op het platteland.

Met een grote wissel in het vooruitzicht en een volle camping zijn er toch enkele obstakels. Ik ben o zo blij met de huidige bezetting en mag die gasten niet zomaar ‘in de steek laten’ (zo voelt dat als je ineens een weekje weg gaat). In andere jaren organiseerden we, voor onze gasten, een activiteit in september “als dank voor de komst”. Dat moet nu ook gewoon gebeuren. In de week voorafgaand aan de beurs vindt dus een BBQ plaats. Vanwege de tijd kon dat niet anders dan op dinsdag gebeuren. Dat zijn dan ineens 2 grote activiteiten in korte periode en beide bijna onaangekondigd.

Dat ik geen 5 dagen aanwezig zou kunnen zijn in Utrecht was al snel bekend. Gelukkig heb ik enkele jaren geleden een enthousiaste boerin gevonden die ook meer wil op het gebied van promotie. In de laatste winters hebben we enkele beursdagen en kampeerdagen samen bezocht. De samenwerking bevalt ons goed en is vorig jaar uitgebreid met een 3e enthousiaste boerin. Tegenwoordig promoten we gezamelijk 3 kleine campings verdeeld over 2 eilanden in 1 provincie, nl. Zeeland. Ik besluit de dames in te lichten over mijn actie. Ze zijn (gelukkig) direct enthousiast. Ze zien de beurs als een kans om een promotie van dergelijke omvang een keer te proberen en te ervaren of het daadwerkelijk iets is voor onze hele kleine bedrijven.

Dankzij mijn 2 enthousiaste collega’s, wordt mijn actie een KANS. De voorbereiding is begonnen. Al snel volgt er een spoedoverleg, waarin de invulling van de stand wordt bepaald. De een vermeerdert flyers en kortingsbonnen, de ander verzorgt visitekaartjes en bloemen en nummer 3 koopt de benodigde materialen waarmee we in Utrecht ons produkt aan de man moeten brengen. Alles te samen is een sprankelend team.  Berichten in de mailbox gaan sinds die tijd maar over één onderwerp en telefonisch controleren we elkaar. Een stressvolle periode, maar uiteindelijk zijn we er dan toch klaar voor.

Na een zeer gezellige BBQ, waarbij ik het aanbod van mijn gasten om op te ruimen dit keer niet afsla, vertrek ik om 05.15 uur richting Schouwen-Duiveland om daar boerin 2 op te halen. De boerinnen gaan de beurs op. Met de nodige spanning, maar ook een zucht van verlichting dat we eindelijk onderweg zijn, reizen we af naar het midden van het land.

De stand wordt op de 1e beursdag opgebouwd en het loopt vloeiend. Bij binnenkomst van de eerste bezoeker staan de boerinnen, gewapend met babbelaars en folders, klaar om de eerste geinteresseerden over het “Kamperen bij de Boerin” te vertellen. En zo gaat dat nog 5 dagen door.

Vijf beursdagen, die elk anders zijn. Anders qua drukte, anders qua interesse van de bezoeker, anders qua leeftijd van de bezoekers. Kortom geen dag is hetzelfde en dat houdt ons scherp. We vervallen niet in het opdreunen van een verhaal over onze bedrijven, maar spelen in op de interesse en verhalen van de bezoeker. De boerinnen wisselen elkaar af, zodat ook de werkzaamheden thuis niet stil liggen, want zoals gezegd de huidige klant verdient de aandacht en is voor ons het meest waardevol. Tegen een goede ervaring van een gast kan tenslotte geen beursverhaal op. Maar de huidige gasten leven met ons mee en hopen op succes.

En dat was het…. een succes. We hebben ervaren dat de drie boerinnen daadwerkelijk snel kunen handelen als het een onderwerp betreft waar ze allen achter staan. De kontakten die we hadden met de geinteresseerde beursbezoeker waren zeer waardevol. We hopen dat de verwachtingen ook daadwerkelijk werkelijkheid worden en we volgend naseizoen ons bedrijf niet meer kunnen verlaten vanwege het groot aantal bezoekers op onze kleine camping. Maar dat zal de toekomst uitwijzen………

1 reactie

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin, promotie

Boerin gaat de beurs op.

Op Twitter zag ik de aankondiging voor de 50+Beurs in Utrecht. Een beurs waar waarschijnlijk veel mensen lopen die mijn gaatjes in het voor- en naseizoen kunnen vullen. Ik heb vaker geinformeerd naar de kosten die het huren van een stand op beurzen van dergelijke omvang met zich mee brengt, maar die kosten zijn een veel te grote hap uit het mini-budget van mijn mini-camping.

In een opwelling stuurde ik een mail naar de organisatie met de vraag of zij een mini-plaatsje beschikbaar hadden voor mijn mini-camping met slechts mini-budget voor promotie. Na 2 minuten sprak ik telefonisch de directeur die mij een leuk voorstel deed. Vijf minuten later was ik in afwachting van de bevestiging, want ik ben welkom!!

De Vrijbuiter - dec. 2008

Kampeerboerin gaat de beurs op….. maar wat nu. Ik heb even verstijfd op mijn stoel gezeten. Wat heb ik gedaan? Ik had een afspraak gemaakt met de organisatie van de 50+Beurs. Ik heb een stand van 3 x 3 meter tot mijn beschikking. Hoe krijg ik hem vol? Tijdens het weekend dat de beurs draait heb ik een grote wissel op de camping. Hoe krijg ik dat gedaan? Vele vragen spoken door mijn hoofd.

Na overleg met bloemzaadboer werd al snel duidelijk dat ik het helemaal alleen niet rond zou krijgen. De camping is nog goed gevuld, die gasten kan ik niet een kleine week aan hun lot overlaten. Vincent Morsink heeft me in de cursus Gastvrijheid de afgelopen winter geleerd dat ik zeer zuinig moet zijn op mijn huidige gasten. Ik moet ze koesteren en verwennen. Daar mag ik dus niet bij weg lopen.

In het verleden heb ik samen met twee collega-kampeerboerinnen enkele open dagen en kleine beursjes gedraaid. Ik besloot hen in te schakelen…….. Zij waren meteen razend enthousiast. Ze vonden het een kans en gelijk hadden ze, want welke kleine onderneming kan zich presenteren op een beurs van dergelijk formaat. Die kans mogen we niet laten lopen, was hun mening.

KampeerTotaal - febr. 2009

Op de kleine beursjes hadden we een marktkraam tot onze beschikking, dat is net even anders dan een complete stand van 3 x 3 met electra en verlichting. In een kort overleg werden de plannen gesmeed. Gelukkig zitten we aardig op een lijn en vullen elkaar goed aan. We zien het nu helemaal zitten!

Kampeerboerin gaat dus de beurs op….. van woensdag 15 september tot zondag 19 september ben ik te begroeten op de 50+Beurs in de Jaarbeurs te Utrecht. U bent van harte welkom in mijn stand. Voor de oprecht geinteresseerde bezoeker, die in de laatste maanden nog van een verblijf in Zoutelande wil genieten heb ik een leuke beurskorting.

Misschien kom ik u tegen…….. Tot ziens in Utrecht!

1 reactie

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin, promotie

Geit met angst…..

Dichtbij de camping op de boerderij is een kleine dierenweide. In de dierenweide bevinden zich onze geiten, Beatrix en Betsie, een konijn Thieu en een aantal kippen, genaamd de Brabanders. In de winter worden de dieren gevoed door de grote of kleine boertjes van de boerderij, maar in de zomer is er een groep kleuters die graag wil helpen rondom voedertijd.

Daarbij is echter een probleem; geit Beatrix heeft angst voor kleine kinderen. Zeker als ze met heel veel zijn. Zij vind het doodeng en als er dan ook nog roze meisjes bij zijn met glimmende schoentjes, roze speldjes en mooie vlechten wordt haar angst alleen maar groter. Ze gaat er rondjes van door de wei rennen.

Een aantal jaren was dat het geval, maar sinds dit seizoen hebben we de oplossing gevonden. De geit is gewoon gewend aan de boeren, boertjes en boerin van de boerderij. Die hebben geen roze, geen speldjes, geen glitterschoenen en geen vlechtjes. De oplossing is gevonden in een groot krat gevuld met rode zakdoeken van de boer, een overall van de boertjes en meerdere maten klompjes.

Op het moment van voedertijd wordt de groep kleine gasten omgetoverd tot boeren en boerinnen, daar is geit Beatrix bekend mee. De kleine hulp-boeren en boerinnen trekken er tegenwoordig op uit, voorzien van rode hoofddoek of halsdoek. En dat helpt! Zelfs een uitpuilende rode zakdoek in de broekzak helpt om geit Beatrix haar angst te overwinnen. Dankzij deze oplossing eet ook geit Beatrix, nog met enige aarzeling, uit de hand van de kleine hulpboeren. Heel spannend voor de geit, maar zeker ook voor de hulpboertjes en -boerinnen.  (Zij geloven het verhaal van de kampeerboerin, Geweldig!)

1 reactie

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, landbouw

Frietjes blijft een feest.

De laatste jaren

is onze educatieve activiteit van zelf aardappelen rooien uitgegroeid tot een waar frietfeest. Het is een succes! Dit seizoen hebben al veel kleine kampeerders ons herinnerd aan het frietfeest van vorig jaar. Maar door de stagnerende aardappelgroei, was het niet de moeite om de – te kleine – aardappeltjes te snijden tot friet. De droogte hielp niet echt mee, werkte zelfs tegen. Door het uitblijven van af en toe een bui, blijven de aardappelen klein. Het euvel heeft de media al bereikt; de friet zal duur worden dit jaar.

Totdat de boer speciaal voor deze activiteit een rijtje vroege aardappelen heeft laten staan, zodat deze konden uitgroeien tot ware frietaardappelen en het frietfeest alsnog gehouden kon worden.

 Uiteindelijk …..

was het afgelopen week dan zover. De aankondiging kwam op het raam. 

* FRIETFEEST *: Voordat we het land op gaan, trek je stoere laarzen aan, niet je allerbeste broek, we gaan naar aardappels op zoek!

Die aankondiging werd begrepen door de kleine gasten. Om 10.00 uur stonden ze paraat met laarzen, schepjes, emmertjes en zelfs een kruiwagentje, om de uitgedroogde akker te trotseren op zoek naar de grootste aardappel van dit seizoen.

Na een korte uitleg over het poten, de groei van de aardappelplant en de groei van de aardappel, rijdt de boer de taxi voor. Alle kinderen rijden mee naar het aardappelland, waar de boer laat zien onder welke planten de hulp-boertjes moeten zoeken om de meest geschikte aardappel te vinden.

 Aan de slag ….

De een heel erg voorzichtig met de vingertjes gravend, want al die kleigrond aan je handen ziet er wel erg smerig uit. De ander vol overgave met 2 handen de aarde wegschuiven om maar zoveel mogelijk grond in 1x te verzetten. Een enkeling aarzelend onder begeleiding van papa of mama, de meeste enthousiast zoekend.

     

In een groot verzamelkrat leggen de hulp-boertjes trots hun vondst en kunnen niet wachten om terug te gaan naar de rij planten, waar nog meer aardappelen te vinden zijn. De echte grote blijven uit, maar de maat is voldoende om een lievelingsgerecht van te maken.

   

Van aardappel tot patat

Als de gehele rij doorzocht is en de kinderen er zeker van zijn dat ze alle aardappelen hebben geraapt, vervolgt de taxi zijn weg naar het verwerkstation. Bij de boerderij worden de hulp-boertjes wegwijs gemaakt in het te volgen traject. Eerst een goede grote aardappel uitzoeken, dan naar de schrapmachine, vervolgens langs de snijmachine en de beste friet selecteren in een emmer. En dan weer ………….. ze weten het al en springen van de kar om de grootste aardappel als eerste te bemachtigen.

    

Na een ochtend hard werken is de voorraad frietjes groot genoeg om alle campinggasten van een oerhollandse avondmaaltijd te voorzien. Het werk van de hulp-boeren en -boerinnetjes zit erop. Zij worden er opuit gestuurd om aan het einde van de middag terug te keren voor een heerlijk bord, eigen gemaakte, oerhollandse frietjes.

 

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, landbouw

Op en Top ontspanning

Rust en ruimte staan bij ons centraal, zoals bij menig minicamping op het platteland. Heerlijk wakker worden met het fluiten van vogels, een ontbijtje in de zon, hele dagen op blote voeten over een geweldige groene grasmat en een wandeling door de akkers om het platteland optimaal te beleven.

Eigenlijk is dat veel meer als rust en ruimte. Het is pure wellness. Heerlijk ontspannen en genieten in een omgeving waar je je veilig voelt en vertrouwd mee bent.

Met het begrip wellness en de ontspanning in het achterhoofd, maar vooral ook nieuwsgierigheid naar het onbekende, groeide een idee om de gasten deze beleving te laten ervaren. In de winter ging ik op zoek naar een yoga-instructrice die mijn gasten 1x per week een uurtje ontspanning zou kunnen mee geven. Dat viel tegen……

….. maar: in de afgelopen week bezocht een net afgestudeerde yoga-lerares onze camping. Dat stond niet op haar voorhoofd geschreven, maar door een praatje met andere gasten leerde men elkaar beter kennen en werd bekend dat Juf Lucia zeer bekend was met yoga.  Van het een kwam het ander en zo ontstond een werkelijke kennismaking met yoga, door Lucia in mijn vertrouwde omgeving, met de voetjes in het gras.

Hartstikke leuk! Een prima manier om te ontdekken dat yoga meer is dan zweverig met gesloten ogen de opdrachten volgen, die met zwoele stem ingesproken worden door de instructrice. “Dat is niks voor mij” heb ik heel veel gehoord voorafgaand aan de activiteit. Uiteindelijk werd het een grote kring dames, die onder de bezielende leiding van Juf Lucia genoten van een uurtje yoga.

Kinderen keken verbazend en vragend om een hoekje toe. Niet-wetende dat Juf Lucia voor de volgende dag een les yoga voor ouder en kind in petto heeft.

Een even groot succes. Sporten met je papa of mama, dat kan alleen in je vakantie. Serieuze oefeningen, maar ook tijd voor lachen als de hele groep ineens veranderde in een zelf verzonnen dier.

Kortom: een activiteit die voor herhaling vatbaar is. Ik moet deze winter maar weer opnieuw op zoek naar een yoga-lerares in mijn buurt.

 

1 reactie

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, natuur