Tagarchief: platteland

Zeeuwse Ridders

Zeeuwse Ridders toont de passie voor de traditie van het ringsteken door een inkijk in het leven van een aantal betrokkenen. We zien de schoonheid van deze populaire traditie en sport maar ook hoe deze de actualiteit van het moderne leven soms moet zien te weerstaan, volgens de introductie tijdens het filmfestival.

De vertoningen tijdens Flim by the Sea had ik gemist, maar door de extra voorstellingen kon ik vandaag toch de prachtige documentaire van Jacomien Kodde bekijken. En prachtig was het!

Bekend en onbekend

De beelden vertoonden veel bekende mensen en bekende taferelen, maar toch schuilt er achter het herkenbare onderwerp een wereld die je niet (meer) ziet.

De broers Willemse, die hun vader opvolgen in de sport, maar beide de sport op een andere manier beleven. De een vol overgave en de ander op een rustigere manier, maar toch beide gaan voor winst.

Een gepasioneerde speaker, Lein de Wolf, die bij het terugdenken aan zijn idool met tranen in de ogen zijn verhaal vervolgt. Terwijl in de winter “de pannen op het dak rammelen en de regen tegen de ramen klettert” kijkt hij terug op de wedstrijden van de afgelopen zomer en kan hij niet wachten tot hij in de volgende zomer de wedstrijden weer mag verslaan.

Genieten

Ik kan het vergelijken met mijn gasten die me steeds opnieuw wijzen op de schoonheid van mijn omgeving. Ik weet het natuurlijk wel, maar werk er dagelijks in en vergeet er soms van te genieten. De prachtige beelden van de documentaire bewijzen het: het is hier fantastisch!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, landbouw, promotie

Geit met angst…..

Dichtbij de camping op de boerderij is een kleine dierenweide. In de dierenweide bevinden zich onze geiten, Beatrix en Betsie, een konijn Thieu en een aantal kippen, genaamd de Brabanders. In de winter worden de dieren gevoed door de grote of kleine boertjes van de boerderij, maar in de zomer is er een groep kleuters die graag wil helpen rondom voedertijd.

Daarbij is echter een probleem; geit Beatrix heeft angst voor kleine kinderen. Zeker als ze met heel veel zijn. Zij vind het doodeng en als er dan ook nog roze meisjes bij zijn met glimmende schoentjes, roze speldjes en mooie vlechten wordt haar angst alleen maar groter. Ze gaat er rondjes van door de wei rennen.

Een aantal jaren was dat het geval, maar sinds dit seizoen hebben we de oplossing gevonden. De geit is gewoon gewend aan de boeren, boertjes en boerin van de boerderij. Die hebben geen roze, geen speldjes, geen glitterschoenen en geen vlechtjes. De oplossing is gevonden in een groot krat gevuld met rode zakdoeken van de boer, een overall van de boertjes en meerdere maten klompjes.

Op het moment van voedertijd wordt de groep kleine gasten omgetoverd tot boeren en boerinnen, daar is geit Beatrix bekend mee. De kleine hulp-boeren en boerinnen trekken er tegenwoordig op uit, voorzien van rode hoofddoek of halsdoek. En dat helpt! Zelfs een uitpuilende rode zakdoek in de broekzak helpt om geit Beatrix haar angst te overwinnen. Dankzij deze oplossing eet ook geit Beatrix, nog met enige aarzeling, uit de hand van de kleine hulpboeren. Heel spannend voor de geit, maar zeker ook voor de hulpboertjes en -boerinnen.  (Zij geloven het verhaal van de kampeerboerin, Geweldig!)

1 reactie

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, landbouw

Frietjes blijft een feest.

De laatste jaren

is onze educatieve activiteit van zelf aardappelen rooien uitgegroeid tot een waar frietfeest. Het is een succes! Dit seizoen hebben al veel kleine kampeerders ons herinnerd aan het frietfeest van vorig jaar. Maar door de stagnerende aardappelgroei, was het niet de moeite om de – te kleine – aardappeltjes te snijden tot friet. De droogte hielp niet echt mee, werkte zelfs tegen. Door het uitblijven van af en toe een bui, blijven de aardappelen klein. Het euvel heeft de media al bereikt; de friet zal duur worden dit jaar.

Totdat de boer speciaal voor deze activiteit een rijtje vroege aardappelen heeft laten staan, zodat deze konden uitgroeien tot ware frietaardappelen en het frietfeest alsnog gehouden kon worden.

 Uiteindelijk …..

was het afgelopen week dan zover. De aankondiging kwam op het raam. 

* FRIETFEEST *: Voordat we het land op gaan, trek je stoere laarzen aan, niet je allerbeste broek, we gaan naar aardappels op zoek!

Die aankondiging werd begrepen door de kleine gasten. Om 10.00 uur stonden ze paraat met laarzen, schepjes, emmertjes en zelfs een kruiwagentje, om de uitgedroogde akker te trotseren op zoek naar de grootste aardappel van dit seizoen.

Na een korte uitleg over het poten, de groei van de aardappelplant en de groei van de aardappel, rijdt de boer de taxi voor. Alle kinderen rijden mee naar het aardappelland, waar de boer laat zien onder welke planten de hulp-boertjes moeten zoeken om de meest geschikte aardappel te vinden.

 Aan de slag ….

De een heel erg voorzichtig met de vingertjes gravend, want al die kleigrond aan je handen ziet er wel erg smerig uit. De ander vol overgave met 2 handen de aarde wegschuiven om maar zoveel mogelijk grond in 1x te verzetten. Een enkeling aarzelend onder begeleiding van papa of mama, de meeste enthousiast zoekend.

     

In een groot verzamelkrat leggen de hulp-boertjes trots hun vondst en kunnen niet wachten om terug te gaan naar de rij planten, waar nog meer aardappelen te vinden zijn. De echte grote blijven uit, maar de maat is voldoende om een lievelingsgerecht van te maken.

   

Van aardappel tot patat

Als de gehele rij doorzocht is en de kinderen er zeker van zijn dat ze alle aardappelen hebben geraapt, vervolgt de taxi zijn weg naar het verwerkstation. Bij de boerderij worden de hulp-boertjes wegwijs gemaakt in het te volgen traject. Eerst een goede grote aardappel uitzoeken, dan naar de schrapmachine, vervolgens langs de snijmachine en de beste friet selecteren in een emmer. En dan weer ………….. ze weten het al en springen van de kar om de grootste aardappel als eerste te bemachtigen.

    

Na een ochtend hard werken is de voorraad frietjes groot genoeg om alle campinggasten van een oerhollandse avondmaaltijd te voorzien. Het werk van de hulp-boeren en -boerinnetjes zit erop. Zij worden er opuit gestuurd om aan het einde van de middag terug te keren voor een heerlijk bord, eigen gemaakte, oerhollandse frietjes.

 

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, landbouw