Tagarchief: verdriet

Minicamping De Visser staat stil …….

Ik deel veel met mijn gasten, beschreef ik al eerder in het stukje “Vreugde en verdriet“. We hebben leuke herinneringen samen. Als een aankomende gast ons trakteert op een echt Limburgse vlaai, die de weg naar Zoutelande heeft doorstaan in een speciale koelbox vol koelelementen, dan genieten zowel de gast als ons gezin! Als verhalen de rondte gaan over nieuwe of juist de oudste, zojuist afgestudeerde, kleinkinderen of prille zwangerschappen. Als we na een regenachtige dag een borreltje delen in de recreatieruimte en de gasten genieten van elkaars aanwezigheid, ben ik ook tevreden. Als mijn gasten vol verwondering foto’s maken van onze mooie bloemenvelden, geniet de gast en de trotse bloemzaadboer nog meer!

Vorig jaar rond deze tijd was “minicamping De Visser in Beweging”. Elke morgen werd er onder leiding van ‘onze eigen Olga’ (Commandeur) een warming-up gegeven en werden vervolgens gezamenlijk de oefeningen uitgevoerd volgens het tv-programma “Nederland in Beweging”.

Vandaag staat minicamping De Visser stil.

We staan stil bij het overlijden van onze eigen Olga. Zij die in het voorjaar van 2011 enige dames rond zich wist te verzamelen en als een echte juf de boel warm maakte om elke morgen een kwartiertje te bewegen. Zij die haar hand niet omdraaide voor een Walcherse wandeling van vele kilometers of het eiland doorkruiste per fiets. Zij die in 2010 reuze geinteresseerd was in de uitgekomen eieren van de kiekendief en regelmatig heel voorzichtig het nest bewonderde en daar zichtbaar van genoot. Zij, die mij gerust stelde na de diagnose ‘dyslexie’ bij een van onze kinderen. Zij die altijd van de partij was op Toer-de-Boer in juni, waarbij ze oprecht geinteresseerd was in de plattelandsbedrijven die we aandeden. Zo sportief, zo sociaal, zo vriendelijk…….

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van mevrouw Kina Geertsema, een gezellige en gewaardeerde gast.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin, minicamping, Uncategorized

Vreugde en verdriet

Vakantie moet een vreugdevolle vrijetijdsbesteding zijn. Als kampeerboerin mag ik deel uitmaken van al die vrolijke momenten….

…..ik krijg een stukje taart als een van mijn gasten jarig is. Ik ontvang lieve geboortekaartjes van de allerjongste gasten, al voordat ze bij mij op de camping zijn geweest. Gasten schenken ons een Limburgse vlaai of een Bossche Bol bij aankomst als teken dat ze blij zijn hun vakantie weer bij ons door te brengen. In het prive-sanitair vind ik een achtergebleven fles wijn met een mooi briefje als dank. De kleinste gasten verzamelen de mooiste schelpen voor me om bij het afscheid te overhandigen. Er staat nog steeds een prachtige orchidee in vaas voor het raam en een rieten mand met plant voor de deur, die aan het einde van een vakantie dit jaar als dank aan mij overhandigd zijn.

Maar naast al die vrolijke momenten ontvang ik ook de minder leuke berichten. Enkele weken geleden heb ik bijvoorbeeld afscheid genomen van een gast die maar liefst 31 keer op bezoek was geweest in Zoutelande. En elke keer weer op minicamping De Visser. Als tijdens de afscheidsdienst dan foto’s voorbijkomen die herinneren aan die vakanties, ben ik blij dat onze kleine camping heeft bijgedragen aan een deel van de vreugdevolle momenten van zijn leven.

“Zo gaat dat in het leven”, is snel gezegd. Toch is het heel speciaal om als ‘buitenstaander’ deze momenten van vreugde en verdriet met iemand te mogen delen. Geinspireerd door een gast, waarvan ik ook afscheid heb moeten nemen, is de kerstboodschap van minicamping De Visser en ons gezin dit jaar anders dan anders. Door zijn ziekte was hij beperkt in bewegen en stak zijn kostbare tijd in het maken van sieraden voor Kika. Zijn activiteiten hield hij bij op internet en naast het plaatsen van zijn nieuwe creaties, volgde hij ook mijn berichten. Op die manier bleef hij op de hoogte van de gebeurtenissen op de camping, waar hij helaas niet meer heen kon. Regelmatig reageerde hij op mijn berichten. Hij was betrokken!

In deze dagen staan wij stil bij de rillingen die onze gasten ons bezorgen. Soms koude rillingen, maar gelukkig vaak ook momenten van vreugde. Om die reden ontvangt u dit jaar van ons geen kerstkaart, maar hangen wij voor dat geld lichtjes op in de kerstboom van het Sophia Kinderziekenhuis te Rotterdam. Op de website van het ziekenhuis  kunt u zelf op zoek naar het lampje van minicamping De Visser. Met het geld van alle aangestoken lichtjes zal het ziekenhuis een MRI-scanner aanschaffen voor het onderzoek naar kinderziektes om in de toekomst sneller en effectiever hulp te kunnen bieden.

Ik vind het een mooie kerstgedachte.

Wij en wensen u hele fijne feestdagen toe met mooie gedachten en waardevolle herinneringen aan het afgelopen jaar.

2 reacties

Opgeslagen onder kamperen bij de boerin, Uncategorized