Tagarchief: vers

Samen genieten

Een barbeque op minicamping De Visser is een activiteit die in een seizoen zeker 1x per maand plaats vindt. Zo ook in de maand september.

Een barbeque is echter vreselijk veel werk voor mij als gastvrouw. Er moeten inkopen gedaan worden, salades gemaakt worden en andere voorbereidingen getroffen worden. Bij minder-geschikt-barbeque-weer moet de recreatieruimte nog een extra schoonmaakbeurt, de ruimte heringericht worden zodat iedereen een plaatsje kan vinden en de fietsenstalling ontruimd worden om een overdekte plek voor de barbeque te creeren.

Al die drukte maken een barbeque voor alle campinggasten tot een zware kluif voor mij en mijn man. Maar daar hebben de gasten zelf iets op gevonden……………. ze helpen mee!!

 

De heren helpen in de ochtend aardappelen schillen, snijden en voorbakken om ’s avonds vers gebakken frietjes te kunnen eten. Veel dames bieden hun hulp aan in de vorm van het maken van de bijgerechten. Overige deelnemers sjouwen mee aan tafels en geven het buffet vorm. En er is zelfs iemand die bereid is om zijn bakplaat beschikbaar te stellen en zelf kok te spelen.

Ik heb de gewenste bijgerechten en de daarbij behorende ingredienten geselecteerd. Terwijl de heren druk in de weer zijn met aardappelen, heb ik tijd om de boodschappen te doen. De ingredienten worden over meerdere emmers verdeeld en van recept voorzien. De gasten die aangegeven hebben om een handje te helpen, ontvangen vroeg in de middag een volle emmer en kunnen daarmee aan de slag. De recepten varieren van wortelsalade met rozijn en mandarijn, tot salade van bleekselderij en komkommer. Ieder gaat er op zijn/haar eigen manier mee aan de slag.

Hoewel de barbeque nog niet begonnen is, geniet ik al van al mijn gasten die me willen helpen en vinden de gasten het fijn om op deze manier hun bijdrage te leveren. Dat is dubbel plezier!

Om 16.30 uur worden alle salades en bijgerechten verzameld op het buffet, zodat het feest om 17.00 uur kan beginnen. We treffen het, het is heerlijk weer. We worden zelfs verwend met een zonnetje. De deuren kunnen open blijven…. .

De makers van het bijgerecht zijn worden stiekem vermeld op het tafelpapier. De gerechten worden kritisch getest. Vandaag blijkt de aardappel-kip-salade van de dames de Groot en Nieuwschepen koploper te zijn. Ook favoriet is de wortelsalade met rozijn en mandarijn “op z’n Brabants” van Gerda en Alie. Een zoete, maar frisse salade uit een oude Allerhande. Een gerecht-over-de-datum, maar voor ons helemaal nieuw en nog prima te gebruiken bij deze barbeque.

We sluiten af met een ijsje en een welverdiende kop koffie. Want de gasten hebben allen hun beste beentje voor gezet. Deze manier van werken is voor iedereen zeer goed bevallen. Zo willen wij in de toekomst nog wel meerdere barbeques organiseren. Dit is samen genieten!!

Bedankt allemaal!

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, activiteiten, kamperen bij de boerin, minicamping, vakantie, vernieuwend, zoutelande

Kijkje in de Zeeuwse keuken …. bolus bakken

In 2011 bestaat Minicamping De Visser 35 jaar. Om die reden staat het seizoen bol van activiteiten. Regelmatig neemt de kampeerboerin haar gasten op sleeptouw voor een educatieve activiteit of workshop. Dit keer nemen de gasten een kijkje in de Zeeuwse keuken. We gaan bolussen bakken.

Om 10.30 uur hebben alle geinteresseerden zich verzameld. Op de fiets trotseren we de ‘eeuwige westenwind’, die op deze dag krachtiger is dan anders. Op weg naar kook- en cursusboerderij Krommenhoeke treffen we het; de wind helpt ons.  

In de omgebouwde boerenschuur, waar de paardenstal ruimte heeft gemaakt voor een ruime professionele keuken en de voormalige koeienstal tegenwoordig functioneert als eetruimte, heet eigenaresse Marieke ons van harte welkom. Na een korte introductie worden mijn gasten direct aan het werk gezet. Verdeeld in groepjes zoekt elk koppel een eigen werkruimte in de keuken waar de nodige materialen en het recept al klaar liggen. Ze gaan bolussen bakken.

Er is geen sprake van kant en klaar meel, waar een scheutje water aan toegevoegd kan worden. Nee, in kookboerderij Krommenhoeke wordt ecologisch gekookt en is alles vers en liefst uit de streek afkomstig. Dus mijn gasten moeten aan de slag met bloem, zout, gist en suiker om een geschikt bolusdeeg te vormen. Marieke legt de kneedtechniek kort uit en de bakkers-in-spe kunnen weer verder. De een houdt de beslagkom vast, terwijl de ander met een houten lepel de klontjes uit het deeg probeert te roeren. Het is hard werken op deze vakantiedag. Het zonder-klontjes-deeg gaat onder een vochtige doek in de oven om vervolgens een uurtje te rijzen.

Tijdens deze pauze is er echter geen tijd voor een praatje op het windstille terras van de boerderij. Mijn gasten moeten verder in de keuken met het bereiden van een soep voor de lunch. En wel een pompoensoep. Ik zie sommige gezichten betrekken bij het horen van de soort soep. Maar kok Marieke onderwerpt haar leerlingen aan een smaaktest en krijgt toch alle neuzen de juiste kant op. Met tussendoor een trucje om een uitje klein te snijden en tips om de pompoenzaden te bewaren voor gebruik in het volgende seizoen, zijn de leerlingen serieus bezig met snijden van pompoen, afwegen van ingredienten en uiteindelijk het op smaak brengen van de pompoensoep.

Uiteindelijk zit in 6 pannetjes een prima pompoensoep. Ik mag ze proeven! Elke soep heeft haar eigen smaak en structuur, behorende bij de smaak en de wens van elk koppel. Een dikke maaltijdsoep, een lichtere soep die goed vooraf kan gaan aan het diner, een soep waarin de gebruikte rozemarijn goed tot uiting komt en een pittige pompoensoep met kerriesmaak. Maar allemaal lekker en gemaakt naar volle tevredenheid van de koks.

Ondanks de hevige wind, genieten we de lunch in de luwte op het terras van de kookboerderij. Maar niet voor lang, want het bolusdeeg roept. Het deeg is gestegen tot de rand van de kom en klaar voor gebruik. Nu gaat het feest beginnen:

na het nogmaals kneden van het deeg en verdelen in gelijke partjes worden bolletjes en daarna reepjes gevormd. Het reepje word gerold door een mengsel van bruine basterdsuiker, kaneel, zout en stroop. En tot slot in een mooi krul gevormd tot een kleine bolus. Als iedereen zijn/haar bolussen op de bakplaat heeft, gaan ze in de oven en dan is er wel even tijd voor een pauze.

In de geboden rustperiode neemt Marieke de deelnemers mee door de kruiden- en moestuin. Een korte uitleg met hier en daar ruiken en proeven. Marieke kookt met seizoensgebonden produkten uit eigen tuin en overige produkten uit de streek. Een mooi streven!

De bel rinkelt, de bolussen vragen weer om aandacht. Marieke is de groep te snel af en zorgt ervoor dat de geur van versgebakken bolussen ons terug roept naar de keuken. Daar liggen de gedraaide deegrolletjes af te koelen en te wachten op de makers. Ter afsluiting van de workshop drinken we een kop koffie met natuurlijk de zelfgebakken Zeeuwse bolus. Een nog niet geheel afgekoelde bolus die je in geen enkele winkel zo vers kunt kopen. Een heerlijk toetje en welverdiend slot van een educatieve middag vol inspanning en plezier.

De overige bolussen gaan mee in de fietstas om vol trots getoond te worden aan thuisgebleven partners. Veel van deze bolussen hebben de avond niet gehaald!

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, leermoment, minicamping, vakantie, vernieuwend, workshop, zoutelande

Toer – de – Boer (3)

VeKaBo organiseert in het voorjaar een fietstocht met bedrijfsexcursies. Minicamping de Visser trommelt haar gasten op om de toer te volgen.

Na de eerste 10 kilometer brengen we een bezoek aan paardenpension De Kreekrug te Grijpskerke. Na de volgende 10 kilometer komen we aan bij kaasboererij Schellach te Middelburg.

Vanuit Middelburg fietsen we aan de andere kant van Walcheren richting Gapinge. Een gebied waar men vanuit Zoutelande niet dagelijks komt. De bakjes fruit langs de weg zullen ervoor zorgen dat de fietsers zeker nog een keer deze kant op komen. Na Gapinge is Vrouwenpolder de bestemming en wel boomgaard De Zoete Kers

Bij boomgaard De Zoete Kers geeft werknemer Wouter een rondleiding. Heel vakkundig en duidelijk neemt Wouter ons mee naar een deel van het erf achter de winkel waar hij stopt bij een enorm lange ladder. De ladder is een voorbeeld van het materiaal wat vroeger gebruikt werd bij de kersenpluk. Een oude kersenboom maakt duidelijk waarom een dergelijke lange ladder nodig was.

.

Maar tegenwoordig gaat het anders, vervolgt Wouter en neemt de geinteresseerden mee in een kooi van gaas. Bij het betreden van de kooi ontvangt elke deelnemer een overheerlijke kers van eigen teelt. In de volledig afgesloten kooi staan rijen kersenbomen onder een wapperend zeil. De 14 verschillende rassen bezorgen de boomgaard kersen voor de periode juni tot begin september.

Wouter heeft verstand van zaken en zorgt dat we bij het verlaten van de kooi in het vervolg anders zullen denken bij de aanschaf van een kersen. Ook hier volgt na het verhaal van Wouter een bezoek aan het boerderijwinkeltje, waar de heerlijke kersen verkocht worden.

Daarna gaan we op huis aan…. de laatste 10 kilometer, die we onderbreken bij de pluktuin van Hof Hazenberg te Aagtekerke voor een boerderij-ijsje als toetje van de toer.

Aan het einde van de middag arriveren we weer op de camping met 45,3 kilometer op de teller, een zakje kersen, een heerlijk stukje kaas en een aangename kennismaking met de geheimpjes die het Walcherse platteland verborgen houdt.

Ik heb het al eerder geschreven, maar ook deze keer geldt: Wat heb ik toch een leuke baan…..  En ik word er de volgende dag extra voor bedankt met een grote taart voor het gehel gezin als dank voor de gezellige dag. Geweldig!!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, landbouw, natuur, promotie

Frietjes blijft een feest.

De laatste jaren

is onze educatieve activiteit van zelf aardappelen rooien uitgegroeid tot een waar frietfeest. Het is een succes! Dit seizoen hebben al veel kleine kampeerders ons herinnerd aan het frietfeest van vorig jaar. Maar door de stagnerende aardappelgroei, was het niet de moeite om de – te kleine – aardappeltjes te snijden tot friet. De droogte hielp niet echt mee, werkte zelfs tegen. Door het uitblijven van af en toe een bui, blijven de aardappelen klein. Het euvel heeft de media al bereikt; de friet zal duur worden dit jaar.

Totdat de boer speciaal voor deze activiteit een rijtje vroege aardappelen heeft laten staan, zodat deze konden uitgroeien tot ware frietaardappelen en het frietfeest alsnog gehouden kon worden.

 Uiteindelijk …..

was het afgelopen week dan zover. De aankondiging kwam op het raam. 

* FRIETFEEST *: Voordat we het land op gaan, trek je stoere laarzen aan, niet je allerbeste broek, we gaan naar aardappels op zoek!

Die aankondiging werd begrepen door de kleine gasten. Om 10.00 uur stonden ze paraat met laarzen, schepjes, emmertjes en zelfs een kruiwagentje, om de uitgedroogde akker te trotseren op zoek naar de grootste aardappel van dit seizoen.

Na een korte uitleg over het poten, de groei van de aardappelplant en de groei van de aardappel, rijdt de boer de taxi voor. Alle kinderen rijden mee naar het aardappelland, waar de boer laat zien onder welke planten de hulp-boertjes moeten zoeken om de meest geschikte aardappel te vinden.

 Aan de slag ….

De een heel erg voorzichtig met de vingertjes gravend, want al die kleigrond aan je handen ziet er wel erg smerig uit. De ander vol overgave met 2 handen de aarde wegschuiven om maar zoveel mogelijk grond in 1x te verzetten. Een enkeling aarzelend onder begeleiding van papa of mama, de meeste enthousiast zoekend.

     

In een groot verzamelkrat leggen de hulp-boertjes trots hun vondst en kunnen niet wachten om terug te gaan naar de rij planten, waar nog meer aardappelen te vinden zijn. De echte grote blijven uit, maar de maat is voldoende om een lievelingsgerecht van te maken.

   

Van aardappel tot patat

Als de gehele rij doorzocht is en de kinderen er zeker van zijn dat ze alle aardappelen hebben geraapt, vervolgt de taxi zijn weg naar het verwerkstation. Bij de boerderij worden de hulp-boertjes wegwijs gemaakt in het te volgen traject. Eerst een goede grote aardappel uitzoeken, dan naar de schrapmachine, vervolgens langs de snijmachine en de beste friet selecteren in een emmer. En dan weer ………….. ze weten het al en springen van de kar om de grootste aardappel als eerste te bemachtigen.

    

Na een ochtend hard werken is de voorraad frietjes groot genoeg om alle campinggasten van een oerhollandse avondmaaltijd te voorzien. Het werk van de hulp-boeren en -boerinnetjes zit erop. Zij worden er opuit gestuurd om aan het einde van de middag terug te keren voor een heerlijk bord, eigen gemaakte, oerhollandse frietjes.

 

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, landbouw

Het oog wil ook wat.

Tot op heden worden onze produkten aan de weg verkocht vanuit een stalletje met een klein potje om de bijdrage achter te laten. De verkoop stijgt als de Zeeuwse klei-aardappelen verpakt worden in een boerenbruin papieren zakje met handvat voorzien van tekst over de inhoud. Dat geldt ook voor de andere produkten. Een leuke tendens.

Deze winter wordt het stalletje aangepakt en vanaf het voorjaar 2010 kunnen onze klanten terecht in een overdekte “stal” voorzien van deur, zodat de prachtige papieren zakjes niet verregenen in de Zeeuwse voorjaarsstormen. Likje verf en leuk “boerenstofje” moet een en ander compleet maken.

De rieten mandjes en houten kratjes wachten op vulling.

2 reacties

Opgeslagen onder huisverkoop