Tagarchief: wandelen

Is het een man of een vrouw??

Het is weer zover….. we gaan op strandsafari. Een activiteit waar zowel jong als oud van leren!

Verhalen over de strandsafari komen regelmatig terug. Dat is een goed teken. Het zegt in ieder geval iets over het succes van de strandwandelingen onder leiding van onze enthousiaste gidsen.  In deze eerste week van de zomervakantie is het weer zover. In de vroege uurtjes worden ouders en kinderen verzocht te verzamelen om per fiets naar het strand te trekken. De safari is namelijk het leukste als het laag water is, want dan is er vanalles te zien en te vinden.

Dit keer lopen we mee met gids Jan. Hij brengt ons via de duinen naar het strand. Onderweg vertelt hij over de lange wortels van het helmgras met de zware taak om het duin bij elkaar te houden. Hij laat ons kleine bloeiende bloemtjes in het zand zien, dingen waar je zonder een gids heel gemakkelijk aan voorbij gaat. We betreden het uiterst rustige strand. Het is heerlijk weer, maar nog te vroeg voor de gemiddelde toerist.

Aan de waterkant blijkt de zee vol te zijn van diverse soorten kwallen. De safari-deelnemers weten nu het verschil tussen een oorkwal en een kompaskwal. Ook werd er door een enkeling een “poepkwal” gesignaleerd.

Tussen de paalhoofden werd een krab gevonden. Dat is voor velen een spannend moment. Maar vandaag is de vraag: Is deze krab een jongetje of een meisje? Er verschijnen vraagtekens op de voorhoofden van de kindjes…. en weet u op welke manier je de vrouwelijk krabben van hun mannelijke soortgenoot kunt onderscheiden?

Op de foto is een vrouwelijk krab te zien. De donkere driehoek op haar buik aan d ekant van de achterpoten is breed. Bij een mannelijke krab is deze driehoek veel smaller (vorm Eiffeltoren). Aha……. weer wat geleerd! Dat was ook de gedachten van de safari-deelnemer. Zo zie je maar, op het strand valt altijd iets te zien en ook nog veel te leren! Dat maakt onze strandsafari interessant voor jong en oud!

Meer over strandsafari’s lees je in Samen op Safari en oorkwallen en zeepokken

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, minicamping, natuur, strand, zoutelande

De zwaarste en de mooiste

In het eerste weekend van oktober vindt sinds 2002 het marathonweekend plaats in Zoutelande. Zo ook in 2011 en kampeerboerin Joyce is van de partij.

De zwaarste en de mooiste marathon van Nederland ofwel Marathon Zeeland is in 9 jaar uitgegroeid tot een internationaal evenement. Wat begon als hardloopwedstrijd voor veelal atleten uit de omgeving is uitgegroeid tot een weekend-vullende happening met deelnemers uit zowel binnen- als buitenland.

Naast de hardloopwedstrijd is het evenement aangevuld met een ‘Ladiesrun’ op vrijdagavond, een wedstrijd over 5 of 10 kilometer, georganiseerd door dames voor dames. Op zaterdag staat een mountainbike-tour op het programma over het marathonparcours in tegengestelde richting. Als de fietsers in Burgh aangekomen zijn, worden de atleten weggeschoten om te rennen naar Zoutelande. En terwijl de goed getrainde dames en heren hardlopers zwoegen over duinen en het Zeeuwse strand, leggen atleetjes-in-de-dop een eigen parcours af over de boulevard van Zoutelande ofwel een heuse minimarathon. En of dat nog niet genoeg is voor het kleine dorpje Zoutelande: op zondag om 06.00 uur stappen fanatieke wandelaars de bus in om naar Burgh-Haamstede gebracht te worden en vanaf daar ook hetzelfde parcours af te leggen als de atleten, maar deze dag in wandeltempo. En in die laatste groep bevind ik me!

Het hardlopen laat ik graag aan mijn campinggasten over, die dat overigens met goed gevolg hebben gedaan. Ik houd het bij wandelen. Elk jaar weer slaat de twijfel toe als, na te weinig trainingsuren, de datum van de wandelmarathon dichterbij komt. Gelukkig bezorgen mijn camping en mijn gasten me in de voorafgaande periode voldoende beweging om fit aan de marathon te kunnen beginnen. Na een zomer op slippers en blote voeten gelopen te hebben, kunnen de voeten de oorzaak zijn van problemen onderweg. Ofwel blaren … mijn grootste angst.

Om 06.00 uur brengt de bus ook mij naar Burgh, waar de koffie klaar staat. Vanaf 08.00 uur worden de wandelaars in groepen los gelaten om de bossen van Westerschouwen in te duiken en via het strand uit te komen op de Stormvloedkering. Na de vele pijlers is er al zicht op het strand waar de deelnemers 5 kilometer moeten afleggen. Maar dit jaar lopen we er niet alleen. Door het stralende weer worden we vergezeld door vele toeristen met of zonder badkleding. Ter hoogte van Oostkapelle is er bouillon en trekt het parcours heel even door de bossen, die voor de gewenste verkoeling zorgen. Met Domburg in het zicht lopen we in de richting van de muziek en ontvangen een drankje. En daarna is het “op weg naar huis”. Op de voor mij zeer bekende route lijkt Zoutelande dichtbij, maar is toch nog heel ver weg. Gelukkig is de route vol van toeschouwers en kom ik steeds meer bekenden tegen. Leuk! Na de dijk van Westkapelle en de duinen volgen de laatste paalhoofden van het strand van Zoutelande en dan de boulevard op. Ik ben er… deze kilometer is te verwaarlozen. Door een haag van toeschouwers volgen de laatste meters en eenmaal de Langstraat in gedraaid, wordt de welverdiende medaille me om de hals gehangen. Zoon Gijs verwelkomt zijn moeder als eerste en helpt bij de laatste stappen. Nog 1 klein duintje op, de finish, en wandelmarathon 2011 is gelopen.

De organisatie heeft gezorgd voor een warme boerenhap met worst. Ik houd het bij de worst en zoek een plekje in de schaduw van de feesttent om bij te komen. Na 42 kilometer is het heerlijk om neer te ploffen in het gras.

Het was leuk. Warm maar zeer gezellig.

Met dank aan: Jan en Bram (medelopers), Johanna,  (bevoorrading), toeschouwers en supporters op het parcours. Claudia, Ina en Jack (die tijdens hun verblijf op onze camping een ochtend meeliepen in mijn voorbereidende kilometers) en natuurlijk de organisatie van dit geweldige evenement.

1 reactie

Opgeslagen onder actief, minicamping, natuur, promotie, strand, Uncategorized, wandelen, zoutelande

Stoere strandsafari

Vakantie op het platteland, dichtbij zee en strand. Wat weten we eigenlijk over die zee en dat strand. Wat leeft er? Wanneer is het opkomend tij? Welke wieren ken je? Om de vragen te beantwoorden gaan we op strandsafari.

Op een bewolkte windstille woensdagochtend verzamelen zich maar liefst 20 kinderen met hun ouders om deel te nemen aan de strandsafari. Schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes gaan mee om de strandschatten in te vervoeren. Na vertrek slingert een kleurige rij fietsers en toebehoren richting het strand aan de Joosesweg.

Op het duin wachten natuurgidsen Anny en Rien ons op. Na een korte uitleg van Anny over duin en dijken, maken we een wandeling langs de vloedlijn. De opdracht is om alles wat mooi, anders, leuk is en vragen oproept mee te nemen. De strandsafari is begonnen.

De een zoekt tussen de palen, de ander in de zee. Maar gevonden wordt er vanalles. Van garnalen tot zeewier, van pokken tot een klein platvisje en natuurlijk schelpen in veel verschillende variaties.

Na enkele paalhoofden last gids Anny een pauze in, waarbij de strandvondsten onderwerp van gesprek worden. Geinteresseerd luisteren de strandjutters naar het verhaal over hoe een zeester een mosselschelp kan openen en opeten. We leren hoe we kunnen zien wanneer het water opkomt, maar ook hoe gevaarlijk het kan zijn om diep in de zee te gaan bij laag water. Gids Rien heeft een verzameling schelpen meegenomen die na de uitleg bewonderd kan worden. En tot slot toont ze haar gevonden zeepaardje.

Daarna is er tijd om nog even het schatzoeken voort te zetten of de mooie schelpenverzameling van gids Rien te bewonderen. De echte strandjutters staan meteen weer aan de waterkant om het meegebrachte bakje te vullen met waardevolle vakantieherinneringen. Als gids Anny iedereen optrommelt is het tijd om te gaan. De stoet schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes trekt weer richting de duinovergang.

Eenmaal terug op de camping heeft kampeerboerin Joyce een zoekkaart waarmee de kinderen terug kunnen vinden hoe de gevonden schelpen heten. En om een beetje af te koelen van de verhitte zoektocht een heerlijk ijsje tot slot!

Een leuke ochtend waarin we het strand hebben bekeken van een andere kant.

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, natuur, vakantie

Expeditie Bos Boudewijnskerke

Het nieuw aangelegde Bos in Boudewijnskerke ziet er anders uit als het bos dat onze kleine gasten in gedachten hebben, maar doet prima dienst als uitgangspunt voor onze natuurochtend.

Om 09.45 uur zijn de kleine gasten (met vooral veel stoere papa’s) van minicamping De Visser er klaar voor. Gewapend met schepnetje, emmertje en loeppotje gaan we op stap naar Bos Boudewijnskerke waar we een kijkje nemen in de natuur.

Natuurgidsen Anny en Rien verwelkomen ons aan de rand van het bos. Ze nemen ons mee naar een plaats die in de winter dienst doet als ijsbaan voor schaatsliefhebbers uit de omgeving van Zoutelande en Westkapelle. Daar nemen de kinderen plaats op een uitgespreid dekentje en horen het verhaal van de gids aan. Over vogels, plantjes, schuine bomen en dieren uit de buurt. Maar alleen luisteren is niet de bedoeling, want “Wie weet van welke kant de wind komt?”. De kinderen leren de windrichting te bepalen door een natte vinger in de lucht te houden. En welke richting is dat dan precies? Noord, Oost, Zuid of West? En nog een opdracht: “wat hoor je als je je ogen dicht doet en heel goed luistert?” Ze hebben van alles gehoord, zelfs het zoemen van een vlieg…  (?)

Na ‘de theorie’ gaan we het bos in. Vlak langs het water waar de eendjes heerlijk zwemmen vinden we een holletje. Even kijken, even voelen, even kloppen en “hallo, wie is daar?”. Van welk dier zou dat zijn? Er worden veren gevonden onderweg. De gids legt uit van welke vogel ze zouden kunnen zijn en iedereen kijkt omhoog of die soort vogel dan nu ook te zien is. Na de wandeling door het bospaadje is er tijd voor iets lekkers. Een pakje drinken met een lekkere koek voor de kinderen. En koffie voor de stoere papa’s.

Maar dan is het tijd om zelf aan de slag te gaan. Er verschijnen witte emmers, witte bakjes en schepnetten. Een temperatuurmeter mag ook gebruikt worden en natuurlijk de meegebrachte loeppotjes. Aan de rand van het water gaan de kinderen op zoek naar diertjes in de klei of visjes in het water. Het wemelt van de garnaaltjes en zelfs wordt er hier en daar een echt klein visje gevonden. Vol trots laten de kinderen hun vangsten zien en vinden het jammer dat ze niet mee naar de camping kunnen. Gids Anny vraagt de kinderen namelijk om alle gevonden beestje weer lekker terug te brengen naar hun eigen plaats in het water, zodat ze na de schrik van het kindergedruis weer heerlijk tot rust kunnen komen in het Walcherse water van de Westkappelse kreek.

Met het schepnet in de hand en een snoepje in de mond wandelen we terug naar de fietsen. We nemen afscheid van de gidsen Anny en Rien en vertrekken in optocht terug naar minicamping De Visser, waar de stoere papa’s het verhaal van de Expeditie Bos Boudewijnskerke vol trots doorvertellen aan de overige gezinsleden van de thuisgebleven familie!!

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, natuur

Walcherse Wandelingen

Van 6 – 10 juni heeft de wandel-4-daagse plaats gevonden in Zoutelande. Een leuke activiteit voor bewoners, omwonenden en toeristen in het dorp om ’s avonds een frisse neus te halen en te genieten van de mooie plekjes en prachtige uitzichten in de omgeving.

Voor groot en klein

Voor elke leeftijd is het mogelijk om mee te doen aan het evenement. De deelnemers kunnen kiezen tussen 5 of 10 kilometer. En voor degene die niet elke avond zin hebben in of tijd hebben voor een wandeling is er een mogelijkheid om eenmalig in te schrijven. Kortom wandelingen op maat.

Wist-u-dat wandelpad

Op dinsdag 4 juni volgen de deelnemers van de 10 kilometer een uitgestippelde wandeling richting Westkapelle. Hierbij doorkruisen ze de zeeuwse akkers en wandelen door de nieuw aangelegde natuur in de omgeving.

Dan kan het niet missen of je komt langs minicamping De Visser. Ons wandelpad is opgenomen in de route en in het kader van het Jaar van de Boerenzwaluw dit keer ingericht met wist-u-datjes over dat vogeltje. Zo steken de wandelaars ook nog iets op tijdens de wandeling.

Tijdens de avonden heb ik gemerkt dat ook veel mensen van buiten Zoutelande genieten van het evenement. Iets om te herhalen dus……. Daarom een pluim voor alle vrijwilligers die de wandelingen mogelijk gemaakt hebben.

Bedankt mensen!!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, landbouw, natuur

Het strand van de andere kant

Een mooie droge avond met een stoere Zeeuwse bries. Een klein groepje kampeerders met interesse voor zee, strand en natuur. Een enthousiaste natuurgids met een voorliefde voor strand en vogels. Dat zijn de juiste ingredienten voor een geweldige strandexcursie.

 

” Ik ben al zo vaak op het strand geweest, ik heb het wel gezien”, mag nooit meer een excuus zijn om niet deel te nemen aan de strandexcursie. Natuurlijk kent iedereen het strand en natuurlijk heeft iedereen het al eens van dichtbij bekeken. Maar wat de deelnemers van de strandexcursie voorgeschoteld kregen, is niet iets waar wij alle dagen bij stil staan.

Na het parkeren van de fietsen neemt de gids ons mee de duinen op,  van waar we een prachtig zicht hebben over het eiland Walcheren. Naast de eigen camping kijken we tot Domburg, Middelburg en zien de windmolens van Neeltje Jans.

Tijdens de afdaling van de duinovergang worden we gewezen op de duinraket. Een klein plantje dat genoeg heeft aan de zilte lucht en zand.

Op het strand worden we begroet door een dwergstern, die na een lange reis Zeeland uitkiest om te broeden. Tussen de paalhoofden, waar de basaltblokken kleine aquaria vormen met leven uit de zee, zien we de zee-anemoon en vindt de jongste deelnemer een zogenaamde ‘zachte krab’. Ofwel een krab die net zijn schild verloren heeft om vervolgens binnen 24 uur een iets groter jas aangemeten te krijgen.

We passeren een aantal paalhoofden, maar rondom elke palenrij horen we een nieuw verhaal over een nieuw onderwerp. Het strand ligt op deze avond dicht bezaaid met oorkwallen. Wij weten nu hoe we de mannetjes en de vrouwtjes kunnen onderscheiden…….. dat is toch iets waar je tijdens je “gewone” strandwandeling niet direct bij stil staat.

Een groep zeemeeuwen toont ons van dichtbij hun verenpak, dat in 4 jaar tijd verandert. Zodra we te dicht bij komen vliegen ze op, hun “braakballen” geven een kijkje in de keuken van hun genoten avondmaal; mosseltjes.

Elke excursie is anders en van elke excursie komen we wijzer terug. Ook ik!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, leermoment, natuur, wandelen

Rondje Walcheren volgens……

….. De Telegraaf:

door RUTGER VAN DEN HOOFDAKKER

 

Langs de kust van Walcheren
AMSTERDAM –  De beroemdste inwoner van Vlissingen was zondermeer Michiel Adriaenszoon de Ruyter. Hij woonde er, als hij niet op zee was, 43 jaar. Een mooi startpunt om meer over hem en de Zeeuwse geschiedenis te weten te komen, is het MuZEEum in Vlissingen. We kunnen hier in al die zalen makkelijk een paar uur doorbrengen. Zo leren we dat Walcheren in de 17e eeuw een eiland was en dat dorpen als ?Domborch?, ?Vlissinghe? en ?Soutenlande? toen al op de kaart stonden.

Vlissingen is voor ons landrotten tevens het startpunt van onze fietsroute langs de kust van Walcheren. Er valt namelijk nogal wat te ontdekken in de omgeving. Zo fietsen we langs de dijk naar Fort Rammekens, het oudste zeefort van West-Europa.

Tussen 1600 en 1800 zijn er bij de kade duizenden schepen vertrokken. Nu heeft de natuur het fort in bezit genomen met bos, weides, kreken en schorren en toont het als een uniek landschap dat je nergens anders in Europa aantreft.

Via het havengebied van Vlissingen-Oost en de knooppunten fietsen we naar Arnemuiden, bekend van het tragische visserslied ’De klok van Arnemuiden’. De plaats ligt niet meer aan zee, maar aan een riviertje dat via het Kanaal door Walcheren met Veere en het Veerse Meer is verbonden. Van stoere vissers is geen sprake meer…

Afwisselend is de route zeker. Na de Veerse Dam bij Vrouwenpolder transformeert het landschap van water, weides, uiterwaarden en dijken plotseling naar bossen, strand en duinen. De westkust heeft duidelijk een ander karakter dan de rest van Walcheren.

Eén van de meeste bijzondere gebieden is de Manteling. Dit bos werd in de 17e eeuw aangeplant als bescherming (mantel) tegen koude noordenwinden. Tussen Oostkapelle en Domburg is zelfs een stukje oerbos te vinden.

De strijd van de bomen tegen de harde, zoute wind is zichtbaar als we door het bos fietsen. De grillig gevormde takken geven het iets sprookjesachtig. In de Gouden Eeuw was het bos nog groter, omdat er toen door de rijke landheren parkbossen werden aangelegd, maar die zijn inmiddels verdwenen. Wel is er nog een aantal landhuizen dat herinnert aan de welvaart.

Na het bos van Hoogduin fietsen we Domburg in. Na Zandvoort is dit de oudste badplaats van Nederland. Vanaf 1833 verrezen er kuurcentra, badpaviljoens en zowaar douches met warm en koud water.

Dat was toen luxe. Maar in de eerste jaren kwamen er slechts de bewoners uit de nabije omgeving. Walcheren was nogal geïsoleerd gelegen. Pas na de aanleg van de spoorlijn Roosendaal – Vlissingen werd het beter bereikbaar.

De route is vrijwel vlak, maar soms als we bovenop de dijk rijden, voelen we ons toch boven alles verheven. Zoals bij Westkapelle, waar we een prachtig uitzicht hebben op de oranje daken van het dorp, de kerk en de vuurtoren die merkwaardig genoeg niet aan zee ligt.

Bij het ronden van de meest westelijke punt van Walcheren zien we links, rechts en voor ons eigenlijk niets anders dan zee. Het voelt alsof we op een kaap staan, ver weg van alles en ervaren het ’Zeeuwse licht’, de bijzondere combinatie van het zonneschijnsel op de zee, de invalshoek van het licht en de glinstering en reflectie van het water. Ook met donkere luchten voel je de magie. En dat trok vele kunstenaars aan zoals Jan Toorop.

Het licht blijft ook op weg naar Zoutelande, waar de route zowel door bos, duin en langs zee gaat, ons boeien. Al voor 1940 kwamen er Duitse kunstenaars naar dit dorpje om het ’Zeeuwse licht’ te zien.

Net zo boeiend is de prachtige route langs dorpjes als Groot Valkenisse en Dishoek. Altijd een strand voorradig om even uit te rusten.

bunker bij Koudekerke

De stranden behoren tot de schoonste van Nederland.

Ook het strand in Vlissingen heeft zijn bekoring, maar nu in het najaar is het wel wat fris. Gelukkig zijn er op de boulevard en in het historische centrum genoeg sfeervolle cafés om even op te warmen.

– 20-11-2010 – De Telegraaf –

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, fietsen, musea, natuur, wandelen