Tagarchief: wandelen

Is het een man of een vrouw??

Het is weer zover….. we gaan op strandsafari. Een activiteit waar zowel jong als oud van leren!

Verhalen over de strandsafari komen regelmatig terug. Dat is een goed teken. Het zegt in ieder geval iets over het succes van de strandwandelingen onder leiding van onze enthousiaste gidsen.  In deze eerste week van de zomervakantie is het weer zover. In de vroege uurtjes worden ouders en kinderen verzocht te verzamelen om per fiets naar het strand te trekken. De safari is namelijk het leukste als het laag water is, want dan is er vanalles te zien en te vinden.

Dit keer lopen we mee met gids Jan. Hij brengt ons via de duinen naar het strand. Onderweg vertelt hij over de lange wortels van het helmgras met de zware taak om het duin bij elkaar te houden. Hij laat ons kleine bloeiende bloemtjes in het zand zien, dingen waar je zonder een gids heel gemakkelijk aan voorbij gaat. We betreden het uiterst rustige strand. Het is heerlijk weer, maar nog te vroeg voor de gemiddelde toerist.

Aan de waterkant blijkt de zee vol te zijn van diverse soorten kwallen. De safari-deelnemers weten nu het verschil tussen een oorkwal en een kompaskwal. Ook werd er door een enkeling een “poepkwal” gesignaleerd.

Tussen de paalhoofden werd een krab gevonden. Dat is voor velen een spannend moment. Maar vandaag is de vraag: Is deze krab een jongetje of een meisje? Er verschijnen vraagtekens op de voorhoofden van de kindjes…. en weet u op welke manier je de vrouwelijk krabben van hun mannelijke soortgenoot kunt onderscheiden?

Op de foto is een vrouwelijk krab te zien. De donkere driehoek op haar buik aan d ekant van de achterpoten is breed. Bij een mannelijke krab is deze driehoek veel smaller (vorm Eiffeltoren). Aha……. weer wat geleerd! Dat was ook de gedachten van de safari-deelnemer. Zo zie je maar, op het strand valt altijd iets te zien en ook nog veel te leren! Dat maakt onze strandsafari interessant voor jong en oud!

Meer over strandsafari’s lees je in Samen op Safari en oorkwallen en zeepokken

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, minicamping, natuur, strand, zoutelande

De zwaarste en de mooiste

In het eerste weekend van oktober vindt sinds 2002 het marathonweekend plaats in Zoutelande. Zo ook in 2011 en kampeerboerin Joyce is van de partij.

De zwaarste en de mooiste marathon van Nederland ofwel Marathon Zeeland is in 9 jaar uitgegroeid tot een internationaal evenement. Wat begon als hardloopwedstrijd voor veelal atleten uit de omgeving is uitgegroeid tot een weekend-vullende happening met deelnemers uit zowel binnen- als buitenland.

Naast de hardloopwedstrijd is het evenement aangevuld met een ‘Ladiesrun’ op vrijdagavond, een wedstrijd over 5 of 10 kilometer, georganiseerd door dames voor dames. Op zaterdag staat een mountainbike-tour op het programma over het marathonparcours in tegengestelde richting. Als de fietsers in Burgh aangekomen zijn, worden de atleten weggeschoten om te rennen naar Zoutelande. En terwijl de goed getrainde dames en heren hardlopers zwoegen over duinen en het Zeeuwse strand, leggen atleetjes-in-de-dop een eigen parcours af over de boulevard van Zoutelande ofwel een heuse minimarathon. En of dat nog niet genoeg is voor het kleine dorpje Zoutelande: op zondag om 06.00 uur stappen fanatieke wandelaars de bus in om naar Burgh-Haamstede gebracht te worden en vanaf daar ook hetzelfde parcours af te leggen als de atleten, maar deze dag in wandeltempo. En in die laatste groep bevind ik me!

Het hardlopen laat ik graag aan mijn campinggasten over, die dat overigens met goed gevolg hebben gedaan. Ik houd het bij wandelen. Elk jaar weer slaat de twijfel toe als, na te weinig trainingsuren, de datum van de wandelmarathon dichterbij komt. Gelukkig bezorgen mijn camping en mijn gasten me in de voorafgaande periode voldoende beweging om fit aan de marathon te kunnen beginnen. Na een zomer op slippers en blote voeten gelopen te hebben, kunnen de voeten de oorzaak zijn van problemen onderweg. Ofwel blaren … mijn grootste angst.

Om 06.00 uur brengt de bus ook mij naar Burgh, waar de koffie klaar staat. Vanaf 08.00 uur worden de wandelaars in groepen los gelaten om de bossen van Westerschouwen in te duiken en via het strand uit te komen op de Stormvloedkering. Na de vele pijlers is er al zicht op het strand waar de deelnemers 5 kilometer moeten afleggen. Maar dit jaar lopen we er niet alleen. Door het stralende weer worden we vergezeld door vele toeristen met of zonder badkleding. Ter hoogte van Oostkapelle is er bouillon en trekt het parcours heel even door de bossen, die voor de gewenste verkoeling zorgen. Met Domburg in het zicht lopen we in de richting van de muziek en ontvangen een drankje. En daarna is het “op weg naar huis”. Op de voor mij zeer bekende route lijkt Zoutelande dichtbij, maar is toch nog heel ver weg. Gelukkig is de route vol van toeschouwers en kom ik steeds meer bekenden tegen. Leuk! Na de dijk van Westkapelle en de duinen volgen de laatste paalhoofden van het strand van Zoutelande en dan de boulevard op. Ik ben er… deze kilometer is te verwaarlozen. Door een haag van toeschouwers volgen de laatste meters en eenmaal de Langstraat in gedraaid, wordt de welverdiende medaille me om de hals gehangen. Zoon Gijs verwelkomt zijn moeder als eerste en helpt bij de laatste stappen. Nog 1 klein duintje op, de finish, en wandelmarathon 2011 is gelopen.

De organisatie heeft gezorgd voor een warme boerenhap met worst. Ik houd het bij de worst en zoek een plekje in de schaduw van de feesttent om bij te komen. Na 42 kilometer is het heerlijk om neer te ploffen in het gras.

Het was leuk. Warm maar zeer gezellig.

Met dank aan: Jan en Bram (medelopers), Johanna,  (bevoorrading), toeschouwers en supporters op het parcours. Claudia, Ina en Jack (die tijdens hun verblijf op onze camping een ochtend meeliepen in mijn voorbereidende kilometers) en natuurlijk de organisatie van dit geweldige evenement.

1 reactie

Opgeslagen onder actief, minicamping, natuur, promotie, strand, Uncategorized, wandelen, zoutelande

Stoere strandsafari

Vakantie op het platteland, dichtbij zee en strand. Wat weten we eigenlijk over die zee en dat strand. Wat leeft er? Wanneer is het opkomend tij? Welke wieren ken je? Om de vragen te beantwoorden gaan we op strandsafari.

Op een bewolkte windstille woensdagochtend verzamelen zich maar liefst 20 kinderen met hun ouders om deel te nemen aan de strandsafari. Schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes gaan mee om de strandschatten in te vervoeren. Na vertrek slingert een kleurige rij fietsers en toebehoren richting het strand aan de Joosesweg.

Op het duin wachten natuurgidsen Anny en Rien ons op. Na een korte uitleg van Anny over duin en dijken, maken we een wandeling langs de vloedlijn. De opdracht is om alles wat mooi, anders, leuk is en vragen oproept mee te nemen. De strandsafari is begonnen.

De een zoekt tussen de palen, de ander in de zee. Maar gevonden wordt er vanalles. Van garnalen tot zeewier, van pokken tot een klein platvisje en natuurlijk schelpen in veel verschillende variaties.

Na enkele paalhoofden last gids Anny een pauze in, waarbij de strandvondsten onderwerp van gesprek worden. Geinteresseerd luisteren de strandjutters naar het verhaal over hoe een zeester een mosselschelp kan openen en opeten. We leren hoe we kunnen zien wanneer het water opkomt, maar ook hoe gevaarlijk het kan zijn om diep in de zee te gaan bij laag water. Gids Rien heeft een verzameling schelpen meegenomen die na de uitleg bewonderd kan worden. En tot slot toont ze haar gevonden zeepaardje.

Daarna is er tijd om nog even het schatzoeken voort te zetten of de mooie schelpenverzameling van gids Rien te bewonderen. De echte strandjutters staan meteen weer aan de waterkant om het meegebrachte bakje te vullen met waardevolle vakantieherinneringen. Als gids Anny iedereen optrommelt is het tijd om te gaan. De stoet schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes trekt weer richting de duinovergang.

Eenmaal terug op de camping heeft kampeerboerin Joyce een zoekkaart waarmee de kinderen terug kunnen vinden hoe de gevonden schelpen heten. En om een beetje af te koelen van de verhitte zoektocht een heerlijk ijsje tot slot!

Een leuke ochtend waarin we het strand hebben bekeken van een andere kant.

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, natuur, vakantie