Tagarchief: cultuurhistorie

Workshop Zeeuwse knop

In 2011 bestaat Minicamping De Visser 35 jaar. Om die reden staat het seizoen bol van activiteiten. Regelmatig neemt de kampeerboerin haar gasten op sleeptouw voor een educatieve activiteit of workshop. Dit keer maken de gasten een authentiek Zeeuws sieraad van klein in de workshop “Zeeuwse knop”.

In eerste instantie is er niet direct veel animo voor de workshop, maar dankzij enkele enthousiaste dames uit de omgeving was het deelnemersaantal hoog genoeg om Ingrid van den Hoek over te laten komen uit Goes om ons de kunst van de knopen bij te brengen.

Met een kopje koffie met een Zeeuwse knoop van chocolade begint de avond geheel in het thema. Als de dames hun plekje aan tafel gevonden hebben, start Ingrid met de uitleg van de opbouw van de knoop.

Iedereen zoekt een eigen kleur en start met enkele laagjes klein op elkaar te stapelen. De laagjes worden afgewerkt met een bolletje bovenop.

Ingrid legt de volgende stap uit en alle creatieve en minder creatieve dames volgen braaf. Langzaam ontstaat de vorm van het authentieke sieraad. De laagjes krijgen een inkeping en worden afgewerkt met een lint of bolletjes van fimo-klei. Een precies werkje. De onderste laag wordt aangezet met platte bolletjes, die veel weg hebben van kleine bloemetjes.

Als iedereen tevreden is over haar kunstwerk, gaan de sieraden in de oven. Na een half uurtje zijn ze hard genoeg om aan lint of spanner gelijmd te worden, zodat er een stevige ketting ontstaat.

 

Het authentieke Zeeuwse sieraad, krijgt met het lintje een heel modern jasje. En ondanks dat alle dames dezelfde opdracht uitgevoerd hebben, zijn toch uiteindelijk alle gevormde Zeeuwse knopen verschillend.

Een prachtige herinnering aan een vakantie in Zoutelande – Zeeland.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder actief, jubileum, kamperen bij de boer, kamperen bij de boerin, vakantie, workshop, zoutelande

Samen op Safari

Regelmatig neemt de kampeerboerin de kleine gasten van minicamping De Visser op sleeptouw voor een educatieve of creatieve activiteit. Dit keer gaan de kleine kampeerders van het platteland op ontdekking op het strand.

Als je echt schatten wilt vinden aan het strand, moet je er bij laag water zijn. Daarom vertrekt de fietsende stoet met kleine kampeerders en hun begeleidende ouders al om 8.15 uur richting het strand. Zeer vroeg voor een vakantie, maar met een heuse strandsafari in het vooruitzicht, kijkt niemand op de klok.

Op het strand worden we ontvangen door de natuurgidsen Anny en Rien. Zij verwelkomen ons kort, omdat we een kleine wandeling voor de boeg hebben naar het ” ’t Grôôt Ôôd ” en het water komt al op. Enige haast is dus geboden.

Het Zuiderhoofd is een groot paalhoofd bij Westkapelle. Het paalhoofd is veel langer en hoger dan de andere paalhoofden in de rij. Het Zuiderhoofd is eind negentiende eeuw gebouwd. Behalve om golven te breken diende het ook als aanlegsteiger voor loodsen, als visplek voor Westkappelaars en attractie voor toeristen. Deze informatie houdt gids Anny voor de kinderen achterwege, want die zijn vooral geinteresseerd in strandschatten.

Anny vertelt over het doel van de paalhoofden en bekijkt met de kinderen enkele vondsten die ze tijdens de wandeling hebben gevonden. Een opvallende vondst is een leeg ei van een haai. In de zee leven kat-,  hondshaaien en stekelroggen die hun eitjes in een bos zeewier leggen. Het lege ei; een donker, hard zakje met langgerekte punten, vind je soms op het strand. Ambar is tijdens deze strandsafari de gelukkige vindster.

Na het spookachtige verhaal over haaien begint zoektocht naar zeediertjes en planten onder het grote paalhoofd. In de spannende omgeving van de oude verweerde palen vol zeepokken en de opkomende zee, die de golven over de basaltblokken slaat, gaan de kinderen op zoek. De bakjes worden gevuld met zeesterren, kleine krabben en allerlei schelpen met inhoud. We bewonderen de zeepokken en zeeanemonen.

Anny blaast op haar fluitje en de kinderen verzamelen zich op de dijk. Daar worden alle strandschatten uitgestald. Anny en Rien lichten de vondsten toe. De kinderen zien dat er naast blaaswier ook riemwier bestaat, dat een oester wordt geboren als jongentje en later een meisje wordt en dan wordt het mooie verhaal onderbroken door ander nieuws. “Er zwemt een zeehond voor het paalhoofd”. Dat bericht heeft grote impact en beweegt alle kinderen in hoog tempo naar de rand van de dijk. Een klein kopje duikt af en toe op vanuit de golven. Het is moeilijk te zien, maar hij zwemt er echt!

Terug bij gids Anny is er inmiddels een echte Noordzeekrab aangeschoven. Een visser op het grote paalhoofd heeft hem gevangen en we mogen hem uitgebreid bekijken. Anny legt uit dat de krab een vrouwtje is en hoe we dat kunnen zien …. weer wat geleerd!

Na alle weetjes is het tijd om langs de vloedlijn terug te wandelen naar de fietsen. Onderweg wordt nog vanalles gevonden. Maar de ouders die achtergebleven zijn op de camping krijgen zeker een prachtig verhaal voorgeschoteld. Want het haai-ei, de zeehond en de noordzeekrab hebben voldoende gespreksstof opgeleverd.

Bij thuiskomst is er voor iedereen een schelpen-zoekkaart en een ijsje. Dat hoort nu eenmaal ook bij het strand.

Iedere strandsafari is bijzonder en zeker educatief, maar wat was dit een spectaculaire strandsafari!

. kijk hier voor meer foto’s

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boerin, leermoment, natuur

Expeditie Bos Boudewijnskerke

Het nieuw aangelegde Bos in Boudewijnskerke ziet er anders uit als het bos dat onze kleine gasten in gedachten hebben, maar doet prima dienst als uitgangspunt voor onze natuurochtend.

Om 09.45 uur zijn de kleine gasten (met vooral veel stoere papa’s) van minicamping De Visser er klaar voor. Gewapend met schepnetje, emmertje en loeppotje gaan we op stap naar Bos Boudewijnskerke waar we een kijkje nemen in de natuur.

Natuurgidsen Anny en Rien verwelkomen ons aan de rand van het bos. Ze nemen ons mee naar een plaats die in de winter dienst doet als ijsbaan voor schaatsliefhebbers uit de omgeving van Zoutelande en Westkapelle. Daar nemen de kinderen plaats op een uitgespreid dekentje en horen het verhaal van de gids aan. Over vogels, plantjes, schuine bomen en dieren uit de buurt. Maar alleen luisteren is niet de bedoeling, want “Wie weet van welke kant de wind komt?”. De kinderen leren de windrichting te bepalen door een natte vinger in de lucht te houden. En welke richting is dat dan precies? Noord, Oost, Zuid of West? En nog een opdracht: “wat hoor je als je je ogen dicht doet en heel goed luistert?” Ze hebben van alles gehoord, zelfs het zoemen van een vlieg…  (?)

Na ‘de theorie’ gaan we het bos in. Vlak langs het water waar de eendjes heerlijk zwemmen vinden we een holletje. Even kijken, even voelen, even kloppen en “hallo, wie is daar?”. Van welk dier zou dat zijn? Er worden veren gevonden onderweg. De gids legt uit van welke vogel ze zouden kunnen zijn en iedereen kijkt omhoog of die soort vogel dan nu ook te zien is. Na de wandeling door het bospaadje is er tijd voor iets lekkers. Een pakje drinken met een lekkere koek voor de kinderen. En koffie voor de stoere papa’s.

Maar dan is het tijd om zelf aan de slag te gaan. Er verschijnen witte emmers, witte bakjes en schepnetten. Een temperatuurmeter mag ook gebruikt worden en natuurlijk de meegebrachte loeppotjes. Aan de rand van het water gaan de kinderen op zoek naar diertjes in de klei of visjes in het water. Het wemelt van de garnaaltjes en zelfs wordt er hier en daar een echt klein visje gevonden. Vol trots laten de kinderen hun vangsten zien en vinden het jammer dat ze niet mee naar de camping kunnen. Gids Anny vraagt de kinderen namelijk om alle gevonden beestje weer lekker terug te brengen naar hun eigen plaats in het water, zodat ze na de schrik van het kindergedruis weer heerlijk tot rust kunnen komen in het Walcherse water van de Westkappelse kreek.

Met het schepnet in de hand en een snoepje in de mond wandelen we terug naar de fietsen. We nemen afscheid van de gidsen Anny en Rien en vertrekken in optocht terug naar minicamping De Visser, waar de stoere papa’s het verhaal van de Expeditie Bos Boudewijnskerke vol trots doorvertellen aan de overige gezinsleden van de thuisgebleven familie!!

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, natuur

Slimme relatiedag

Vandaag werden de ondernemers in de toeristische sector uitgenodig voor een relatiedag. De dag werd georganiseerd door Stoomtrein Goes-Borsele, Berkenhof’s Tropical Zoo en Zeeuwse Zaken. De relatiedag heeft als doel om onze gasten juist te kunnen informeren over de activiteiten en bezienswaardigheden in Zeeland. En dat is nuttig, want ook ik heb nog niet alles bekeken in Zeeland.

Vanmiddag stapten we dus in de stoomtrein, na een kop koffie in restaurant De Goederenloods te Goes. De trein bracht ons naar Kwadendamme, waar een bezoek aan de Tropical Zoo gepland was. In een tropische ruimte heet de eigenaar ons welkom met een warm verhaal over zijn bedrijf. Hij laat ons vol trots zijn opgebouwde Tropical Zoo zien die ooit begon als siertuin, daarna vlindertuin werd en nu uitgebreid is met andere tropische dieren. Naast de prachtige orchideeen en andere bloemen, zweven er diverse mooie grote en kleine vlinders rond. In een speciale poppenkast kan de bezoeker zien hoe een pop zich ontwikkeld tot een echte vlinder. Aan de tropische dierentuin zijn ook tropische dieren, als slangen, spinnen, leguanen en o.a. schildpadden toegevoegd. Na de prachtige rondleiding werd een consumptie aangeboden in het aanwezige restaurant, waar we door de stadsomroeper gevraagd werden ons terug te begeven naar het perron. 

Vanuit Kwadendamme stoomt de trein naar Hoedekenskerke. Dichtbij het perron is de dijk, waar men een prima blik op de Westerschelde heeft. Met meerdere vaargeulen en de zandplaten in het midden is het zicht op het water toch erg anders dan vanaf de duinen bij Zoutelande. Elk deel van Zeeland heeft zijn eigen vergezichten, zo blijkt. Allemaal anders, maar niet minder mooi.

In het dorp was ’t Wienkeltje van Wullempje speciaal geopend voor de bezoekers van de relatiedag. In het museum-winkeltje is de tijd stil blijven staan in de jaren ’30.  Daar staat de bus Vim nog boven het aanrecht naast en vinden we een wasbord met authentiek droogrek in de schuur. In de woonkamer is de bedstee nog in tact en in de keuken hangt de koffiemolen aan de muur. In het winkeltje worden tevens ouderwetse snoepjes verkocht als toverballen, “ulevellen” en jodenvet. Het winkeltje had een topdag met de lange rij wachtenden aan de balie, want natuurlijk werd er door de deelnemers wat snoep ingeslagen voor de terugreis. De dame achter de balie telt de kosten op met gebruik van lei en griffel.

De klok luidt 5 keer en dat betekent dat we ons moeten haasten om tijdig terug te zijn op het perron, waar de trein ons terug zal brengen naar Goes. Een reis door prachtig bloeiende fruitbomen. Ook die hebben we niet in deze hoeveelheden op Walcheren.

Kortom; ik heb vanmiddag een heleboel kennis opgedaan, die ik mijn gasten deze zomer zeker niet zal onthouden!!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder bezienswaardigheden, educatie, leermoment, musea, natuur

Rondje Walcheren volgens……

….. De Telegraaf:

door RUTGER VAN DEN HOOFDAKKER

 

Langs de kust van Walcheren
AMSTERDAM –  De beroemdste inwoner van Vlissingen was zondermeer Michiel Adriaenszoon de Ruyter. Hij woonde er, als hij niet op zee was, 43 jaar. Een mooi startpunt om meer over hem en de Zeeuwse geschiedenis te weten te komen, is het MuZEEum in Vlissingen. We kunnen hier in al die zalen makkelijk een paar uur doorbrengen. Zo leren we dat Walcheren in de 17e eeuw een eiland was en dat dorpen als ?Domborch?, ?Vlissinghe? en ?Soutenlande? toen al op de kaart stonden.

Vlissingen is voor ons landrotten tevens het startpunt van onze fietsroute langs de kust van Walcheren. Er valt namelijk nogal wat te ontdekken in de omgeving. Zo fietsen we langs de dijk naar Fort Rammekens, het oudste zeefort van West-Europa.

Tussen 1600 en 1800 zijn er bij de kade duizenden schepen vertrokken. Nu heeft de natuur het fort in bezit genomen met bos, weides, kreken en schorren en toont het als een uniek landschap dat je nergens anders in Europa aantreft.

Via het havengebied van Vlissingen-Oost en de knooppunten fietsen we naar Arnemuiden, bekend van het tragische visserslied ’De klok van Arnemuiden’. De plaats ligt niet meer aan zee, maar aan een riviertje dat via het Kanaal door Walcheren met Veere en het Veerse Meer is verbonden. Van stoere vissers is geen sprake meer…

Afwisselend is de route zeker. Na de Veerse Dam bij Vrouwenpolder transformeert het landschap van water, weides, uiterwaarden en dijken plotseling naar bossen, strand en duinen. De westkust heeft duidelijk een ander karakter dan de rest van Walcheren.

Eén van de meeste bijzondere gebieden is de Manteling. Dit bos werd in de 17e eeuw aangeplant als bescherming (mantel) tegen koude noordenwinden. Tussen Oostkapelle en Domburg is zelfs een stukje oerbos te vinden.

De strijd van de bomen tegen de harde, zoute wind is zichtbaar als we door het bos fietsen. De grillig gevormde takken geven het iets sprookjesachtig. In de Gouden Eeuw was het bos nog groter, omdat er toen door de rijke landheren parkbossen werden aangelegd, maar die zijn inmiddels verdwenen. Wel is er nog een aantal landhuizen dat herinnert aan de welvaart.

Na het bos van Hoogduin fietsen we Domburg in. Na Zandvoort is dit de oudste badplaats van Nederland. Vanaf 1833 verrezen er kuurcentra, badpaviljoens en zowaar douches met warm en koud water.

Dat was toen luxe. Maar in de eerste jaren kwamen er slechts de bewoners uit de nabije omgeving. Walcheren was nogal geïsoleerd gelegen. Pas na de aanleg van de spoorlijn Roosendaal – Vlissingen werd het beter bereikbaar.

De route is vrijwel vlak, maar soms als we bovenop de dijk rijden, voelen we ons toch boven alles verheven. Zoals bij Westkapelle, waar we een prachtig uitzicht hebben op de oranje daken van het dorp, de kerk en de vuurtoren die merkwaardig genoeg niet aan zee ligt.

Bij het ronden van de meest westelijke punt van Walcheren zien we links, rechts en voor ons eigenlijk niets anders dan zee. Het voelt alsof we op een kaap staan, ver weg van alles en ervaren het ’Zeeuwse licht’, de bijzondere combinatie van het zonneschijnsel op de zee, de invalshoek van het licht en de glinstering en reflectie van het water. Ook met donkere luchten voel je de magie. En dat trok vele kunstenaars aan zoals Jan Toorop.

Het licht blijft ook op weg naar Zoutelande, waar de route zowel door bos, duin en langs zee gaat, ons boeien. Al voor 1940 kwamen er Duitse kunstenaars naar dit dorpje om het ’Zeeuwse licht’ te zien.

Net zo boeiend is de prachtige route langs dorpjes als Groot Valkenisse en Dishoek. Altijd een strand voorradig om even uit te rusten.

bunker bij Koudekerke

De stranden behoren tot de schoonste van Nederland.

Ook het strand in Vlissingen heeft zijn bekoring, maar nu in het najaar is het wel wat fris. Gelukkig zijn er op de boulevard en in het historische centrum genoeg sfeervolle cafés om even op te warmen.

– 20-11-2010 – De Telegraaf –

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, fietsen, musea, natuur, wandelen

Zeeuwse Ridders

Zeeuwse Ridders toont de passie voor de traditie van het ringsteken door een inkijk in het leven van een aantal betrokkenen. We zien de schoonheid van deze populaire traditie en sport maar ook hoe deze de actualiteit van het moderne leven soms moet zien te weerstaan, volgens de introductie tijdens het filmfestival.

De vertoningen tijdens Flim by the Sea had ik gemist, maar door de extra voorstellingen kon ik vandaag toch de prachtige documentaire van Jacomien Kodde bekijken. En prachtig was het!

Bekend en onbekend

De beelden vertoonden veel bekende mensen en bekende taferelen, maar toch schuilt er achter het herkenbare onderwerp een wereld die je niet (meer) ziet.

De broers Willemse, die hun vader opvolgen in de sport, maar beide de sport op een andere manier beleven. De een vol overgave en de ander op een rustigere manier, maar toch beide gaan voor winst.

Een gepasioneerde speaker, Lein de Wolf, die bij het terugdenken aan zijn idool met tranen in de ogen zijn verhaal vervolgt. Terwijl in de winter “de pannen op het dak rammelen en de regen tegen de ramen klettert” kijkt hij terug op de wedstrijden van de afgelopen zomer en kan hij niet wachten tot hij in de volgende zomer de wedstrijden weer mag verslaan.

Genieten

Ik kan het vergelijken met mijn gasten die me steeds opnieuw wijzen op de schoonheid van mijn omgeving. Ik weet het natuurlijk wel, maar werk er dagelijks in en vergeet er soms van te genieten. De prachtige beelden van de documentaire bewijzen het: het is hier fantastisch!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, landbouw, promotie

Tour-de-Boer

Op woensdag 16 juni jl. trok een lint van fietsers door het Walcherse landschap. Allen gasten van minicampings, aangesloten bij VeKaBo. Ook de gasten van minicamping De Visser waren enthousiast en volgden de route die hen voerde langs diverse bedrijven en bezienswaardigheden in het Walcherse landschap.

bunker bij Koudekerke

De Tour bracht ons na een route over smalle schelpenpaadjes en langs bunkers naar twee vriendelijke heren van Stichtig Bunkerbehoud  , die ons het verhaal achter de bunkers vertelde. Over de bouw, de aanval, de linie, het water. Een verhaal waar alle deelnemers mee bekend zijn, maar met de opluisterende opbekende details waar niet iedereen van weet.

De Tour volgt de weg door Koudekerke en neemt al snel weer de mooie B-wegen met uniek uitzicht over de velden en hun gewassen. De volgende pleisterplaats is het bedrijf Pitteperk, waar men naast een minicamping tevens veehouderij, kaasmakerij en zorgboerderij onder heeft gebracht.

Thijs, een client van de zorgboerderij, wacht ons op en verzorgt een rondleiding over het bedrijf. Thijs neemt ons mee naar de kaasmakerij waar hij de procedure van het kaas maken aan de fietsers vertelt. Grappig detail is dat Thijs “de kaas kan verkopen, nadat het 1 dag op de plank heeft gelegen”. “Voor een oude kaas moet de kaas toch wel 3 dagen liggen”, in de optiek van Thijs. Hij vervolgt zijn weg naar de kuilputten waar hij het inkuilen van de mais uitlegt, maar vooral ook de manier waarop het zeil over de mais getrokken wordt is een spannend verhaal. Thijs sluit af met het bedanken van de toehoorders voor hun aandacht, waarna Thijs een luid applaus in ontvangst kan nemen, maar zich met gebogen hoofd snel uit de voeten maakt.

Na een bezoek aan het winkeltje en een sanitaire stop vervolgen we de weg naar het hart van Walcheren, Hoogelande, waar we bij de kapel een beschutte plaats vinden voor de lunch. In het zonnetje en uit de wind komen we op adem. Tijd voor een praatje, een foto, genieten van de zon, een grapje of lekker even zitten. En daar wordt gretig gebruik van gemaakt.

Op deze manier komen de fietsers op plaatsen waar ze alleen nooit zouden komen. Plekjes en bedrijven waar men het bestaat niet van wist, maar zeker de moeite zijn om nog een opnieuw te bezoeken. Dat is een meerwaarde van deze activiteit.

Maar we moeten verder….. en fietsen de hoek om naar de zuivelboerderij Hoogelande. Daar vertelt de eigenaresse het proces van ambachtelijk zuivel maken. De boerderij heeft een eigen winkeltje waar de diverse soorten melk, yoghurt, boter en yoghurtijs te koop aangeboden worden naast meerdere streekproducten uit de regio. Elke fietser proeft een produkt voordat we weer opstappen.

Inmiddels is de terugreis ingezet. Onderweg worden de fietsers verwend met een ijsje van ijsboerderij De Koehoorn en nog meer vergezichten over het pure platteland van het eiland Walcheren.

Tot slot komen we bij de rozenkwekerij van familie Simonse in Aagtekerke. Daar sluiten we af met een kopje koffie en cake. De dames zijn zeer geinteresseerd in de rozen, hun herkomst, behandeling en de mooiste vaas. De eigenaar van de kwekerij heeft dit voorzien, want er staan prachtige boeketten in de vazen. Er zijn tal van glazen vazen te koop en natuurlijk een prima schaartje om de rozen te voorzien van een scherpe wond, zodat we er lang van kunnen genieten.

Tot mijn verrassing komen de dames terug met een gigantische bos witte rozen in een geschikte vaas, die mij aangeboden wordt voor de gezellige dag.

Boeket als dank

Ik ben zeer verrast. Wat heb ik toch een leuke baan….. een hele dag voor mijn werk op de fiets, langs leuke plekjes en bedrijven en een prachtig boeket als dank voor mijn inzet.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, huisverkoop, kamperen bij de boerin, landbouw, natuur, promotie