Tagarchief: platteland

Toer de Boer 2012

Tijdens een fietstocht over het Walcherse platteland stappen we af en toe af om een kijkje te nemen in de keuken van de boer. Dit keer een bloemzaadboer:

uitleg van onze eigen bloemzaadboer

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boer, kamperen bij de boerin, landbouw, leermoment, zoutelande

Kijkje in de Zeeuwse keuken …. bolus bakken

In 2011 bestaat Minicamping De Visser 35 jaar. Om die reden staat het seizoen bol van activiteiten. Regelmatig neemt de kampeerboerin haar gasten op sleeptouw voor een educatieve activiteit of workshop. Dit keer nemen de gasten een kijkje in de Zeeuwse keuken. We gaan bolussen bakken.

Om 10.30 uur hebben alle geinteresseerden zich verzameld. Op de fiets trotseren we de ‘eeuwige westenwind’, die op deze dag krachtiger is dan anders. Op weg naar kook- en cursusboerderij Krommenhoeke treffen we het; de wind helpt ons.  

In de omgebouwde boerenschuur, waar de paardenstal ruimte heeft gemaakt voor een ruime professionele keuken en de voormalige koeienstal tegenwoordig functioneert als eetruimte, heet eigenaresse Marieke ons van harte welkom. Na een korte introductie worden mijn gasten direct aan het werk gezet. Verdeeld in groepjes zoekt elk koppel een eigen werkruimte in de keuken waar de nodige materialen en het recept al klaar liggen. Ze gaan bolussen bakken.

Er is geen sprake van kant en klaar meel, waar een scheutje water aan toegevoegd kan worden. Nee, in kookboerderij Krommenhoeke wordt ecologisch gekookt en is alles vers en liefst uit de streek afkomstig. Dus mijn gasten moeten aan de slag met bloem, zout, gist en suiker om een geschikt bolusdeeg te vormen. Marieke legt de kneedtechniek kort uit en de bakkers-in-spe kunnen weer verder. De een houdt de beslagkom vast, terwijl de ander met een houten lepel de klontjes uit het deeg probeert te roeren. Het is hard werken op deze vakantiedag. Het zonder-klontjes-deeg gaat onder een vochtige doek in de oven om vervolgens een uurtje te rijzen.

Tijdens deze pauze is er echter geen tijd voor een praatje op het windstille terras van de boerderij. Mijn gasten moeten verder in de keuken met het bereiden van een soep voor de lunch. En wel een pompoensoep. Ik zie sommige gezichten betrekken bij het horen van de soort soep. Maar kok Marieke onderwerpt haar leerlingen aan een smaaktest en krijgt toch alle neuzen de juiste kant op. Met tussendoor een trucje om een uitje klein te snijden en tips om de pompoenzaden te bewaren voor gebruik in het volgende seizoen, zijn de leerlingen serieus bezig met snijden van pompoen, afwegen van ingredienten en uiteindelijk het op smaak brengen van de pompoensoep.

Uiteindelijk zit in 6 pannetjes een prima pompoensoep. Ik mag ze proeven! Elke soep heeft haar eigen smaak en structuur, behorende bij de smaak en de wens van elk koppel. Een dikke maaltijdsoep, een lichtere soep die goed vooraf kan gaan aan het diner, een soep waarin de gebruikte rozemarijn goed tot uiting komt en een pittige pompoensoep met kerriesmaak. Maar allemaal lekker en gemaakt naar volle tevredenheid van de koks.

Ondanks de hevige wind, genieten we de lunch in de luwte op het terras van de kookboerderij. Maar niet voor lang, want het bolusdeeg roept. Het deeg is gestegen tot de rand van de kom en klaar voor gebruik. Nu gaat het feest beginnen:

na het nogmaals kneden van het deeg en verdelen in gelijke partjes worden bolletjes en daarna reepjes gevormd. Het reepje word gerold door een mengsel van bruine basterdsuiker, kaneel, zout en stroop. En tot slot in een mooi krul gevormd tot een kleine bolus. Als iedereen zijn/haar bolussen op de bakplaat heeft, gaan ze in de oven en dan is er wel even tijd voor een pauze.

In de geboden rustperiode neemt Marieke de deelnemers mee door de kruiden- en moestuin. Een korte uitleg met hier en daar ruiken en proeven. Marieke kookt met seizoensgebonden produkten uit eigen tuin en overige produkten uit de streek. Een mooi streven!

De bel rinkelt, de bolussen vragen weer om aandacht. Marieke is de groep te snel af en zorgt ervoor dat de geur van versgebakken bolussen ons terug roept naar de keuken. Daar liggen de gedraaide deegrolletjes af te koelen en te wachten op de makers. Ter afsluiting van de workshop drinken we een kop koffie met natuurlijk de zelfgebakken Zeeuwse bolus. Een nog niet geheel afgekoelde bolus die je in geen enkele winkel zo vers kunt kopen. Een heerlijk toetje en welverdiend slot van een educatieve middag vol inspanning en plezier.

De overige bolussen gaan mee in de fietstas om vol trots getoond te worden aan thuisgebleven partners. Veel van deze bolussen hebben de avond niet gehaald!

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, leermoment, minicamping, vakantie, vernieuwend, workshop, zoutelande

De beste boeren……….

In een interview van Sandra van Kampen met Slijterijmeisje, Petra de Boevere, over biologisch en/of duurzaam produceren van wijnen, deed Petra een prachtige uitspraak over boeren…… in haar geval wijnboeren.

Petra heeft een wijn in de winkel, geproduceerd door duurzame wijnboeren, die zij meer kan waarderen dan sommige biologische wijnen. Als reden geeft Petra aan “de beste wijnboeren zijn de wijnboeren met liefde voor hun product“.

Dat vind ik een prachtige uitspraak. En ik denk zelfs dat je in deze uitspraak het woordje “wijn” door vele andere voorvoegsels kunt vervangen. De uitspraak kan ook van toepassing zijn op een varkensboer, bloemzaadboer, groenteboer, melkboer, schapenboer, aardappelboer of kampeerboer. Ze hebben als Beste Boer allemaal een ding gemeen; de behoefte om een mooi product aan te bieden. Een product waar men gelukkig van wordt, waar men de liefde van de boer voor zijn vak uit kan proeven of in kan zien.

Voor een dergelijk product ben je net iets meer kwijt, dan dat je voor hetzelfde product uit bulk-productie of gemaakt op grote schaal moet betalen. De liefde voor het product mist dan echter.

Ook in mijn omgeving ken ik boeren met producten die smaken naar meer. Neem o.a. yoghurtboerderij Hoogelande of kaasboerderij Schellach. Hardwerkende boeren die naast hun traditionele bedrijf iets extra’s produceren waar wij, als kopers, gelukkig van worden. Producten waar wij de smaak van weten te waarderen en er best iets meer voor over hebben.

Gelukkig zit het bij veel boeren in de genen om het beste uit hun bedrijf te halen. Voor degene die willen genieten met een grote G: kies producten van een Beste Boer!!

1 reactie

Opgeslagen onder huisverkoop, landbouw, promotie

Zeeuwse Ridders

Zeeuwse Ridders toont de passie voor de traditie van het ringsteken door een inkijk in het leven van een aantal betrokkenen. We zien de schoonheid van deze populaire traditie en sport maar ook hoe deze de actualiteit van het moderne leven soms moet zien te weerstaan, volgens de introductie tijdens het filmfestival.

De vertoningen tijdens Flim by the Sea had ik gemist, maar door de extra voorstellingen kon ik vandaag toch de prachtige documentaire van Jacomien Kodde bekijken. En prachtig was het!

Bekend en onbekend

De beelden vertoonden veel bekende mensen en bekende taferelen, maar toch schuilt er achter het herkenbare onderwerp een wereld die je niet (meer) ziet.

De broers Willemse, die hun vader opvolgen in de sport, maar beide de sport op een andere manier beleven. De een vol overgave en de ander op een rustigere manier, maar toch beide gaan voor winst.

Een gepasioneerde speaker, Lein de Wolf, die bij het terugdenken aan zijn idool met tranen in de ogen zijn verhaal vervolgt. Terwijl in de winter “de pannen op het dak rammelen en de regen tegen de ramen klettert” kijkt hij terug op de wedstrijden van de afgelopen zomer en kan hij niet wachten tot hij in de volgende zomer de wedstrijden weer mag verslaan.

Genieten

Ik kan het vergelijken met mijn gasten die me steeds opnieuw wijzen op de schoonheid van mijn omgeving. Ik weet het natuurlijk wel, maar werk er dagelijks in en vergeet er soms van te genieten. De prachtige beelden van de documentaire bewijzen het: het is hier fantastisch!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, landbouw, promotie

Geit met angst…..

Dichtbij de camping op de boerderij is een kleine dierenweide. In de dierenweide bevinden zich onze geiten, Beatrix en Betsie, een konijn Thieu en een aantal kippen, genaamd de Brabanders. In de winter worden de dieren gevoed door de grote of kleine boertjes van de boerderij, maar in de zomer is er een groep kleuters die graag wil helpen rondom voedertijd.

Daarbij is echter een probleem; geit Beatrix heeft angst voor kleine kinderen. Zeker als ze met heel veel zijn. Zij vind het doodeng en als er dan ook nog roze meisjes bij zijn met glimmende schoentjes, roze speldjes en mooie vlechten wordt haar angst alleen maar groter. Ze gaat er rondjes van door de wei rennen.

Een aantal jaren was dat het geval, maar sinds dit seizoen hebben we de oplossing gevonden. De geit is gewoon gewend aan de boeren, boertjes en boerin van de boerderij. Die hebben geen roze, geen speldjes, geen glitterschoenen en geen vlechtjes. De oplossing is gevonden in een groot krat gevuld met rode zakdoeken van de boer, een overall van de boertjes en meerdere maten klompjes.

Op het moment van voedertijd wordt de groep kleine gasten omgetoverd tot boeren en boerinnen, daar is geit Beatrix bekend mee. De kleine hulp-boeren en boerinnen trekken er tegenwoordig op uit, voorzien van rode hoofddoek of halsdoek. En dat helpt! Zelfs een uitpuilende rode zakdoek in de broekzak helpt om geit Beatrix haar angst te overwinnen. Dankzij deze oplossing eet ook geit Beatrix, nog met enige aarzeling, uit de hand van de kleine hulpboeren. Heel spannend voor de geit, maar zeker ook voor de hulpboertjes en -boerinnen.  (Zij geloven het verhaal van de kampeerboerin, Geweldig!)

1 reactie

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, landbouw

Frietjes blijft een feest.

De laatste jaren

is onze educatieve activiteit van zelf aardappelen rooien uitgegroeid tot een waar frietfeest. Het is een succes! Dit seizoen hebben al veel kleine kampeerders ons herinnerd aan het frietfeest van vorig jaar. Maar door de stagnerende aardappelgroei, was het niet de moeite om de – te kleine – aardappeltjes te snijden tot friet. De droogte hielp niet echt mee, werkte zelfs tegen. Door het uitblijven van af en toe een bui, blijven de aardappelen klein. Het euvel heeft de media al bereikt; de friet zal duur worden dit jaar.

Totdat de boer speciaal voor deze activiteit een rijtje vroege aardappelen heeft laten staan, zodat deze konden uitgroeien tot ware frietaardappelen en het frietfeest alsnog gehouden kon worden.

 Uiteindelijk …..

was het afgelopen week dan zover. De aankondiging kwam op het raam. 

* FRIETFEEST *: Voordat we het land op gaan, trek je stoere laarzen aan, niet je allerbeste broek, we gaan naar aardappels op zoek!

Die aankondiging werd begrepen door de kleine gasten. Om 10.00 uur stonden ze paraat met laarzen, schepjes, emmertjes en zelfs een kruiwagentje, om de uitgedroogde akker te trotseren op zoek naar de grootste aardappel van dit seizoen.

Na een korte uitleg over het poten, de groei van de aardappelplant en de groei van de aardappel, rijdt de boer de taxi voor. Alle kinderen rijden mee naar het aardappelland, waar de boer laat zien onder welke planten de hulp-boertjes moeten zoeken om de meest geschikte aardappel te vinden.

 Aan de slag ….

De een heel erg voorzichtig met de vingertjes gravend, want al die kleigrond aan je handen ziet er wel erg smerig uit. De ander vol overgave met 2 handen de aarde wegschuiven om maar zoveel mogelijk grond in 1x te verzetten. Een enkeling aarzelend onder begeleiding van papa of mama, de meeste enthousiast zoekend.

     

In een groot verzamelkrat leggen de hulp-boertjes trots hun vondst en kunnen niet wachten om terug te gaan naar de rij planten, waar nog meer aardappelen te vinden zijn. De echte grote blijven uit, maar de maat is voldoende om een lievelingsgerecht van te maken.

   

Van aardappel tot patat

Als de gehele rij doorzocht is en de kinderen er zeker van zijn dat ze alle aardappelen hebben geraapt, vervolgt de taxi zijn weg naar het verwerkstation. Bij de boerderij worden de hulp-boertjes wegwijs gemaakt in het te volgen traject. Eerst een goede grote aardappel uitzoeken, dan naar de schrapmachine, vervolgens langs de snijmachine en de beste friet selecteren in een emmer. En dan weer ………….. ze weten het al en springen van de kar om de grootste aardappel als eerste te bemachtigen.

    

Na een ochtend hard werken is de voorraad frietjes groot genoeg om alle campinggasten van een oerhollandse avondmaaltijd te voorzien. Het werk van de hulp-boeren en -boerinnetjes zit erop. Zij worden er opuit gestuurd om aan het einde van de middag terug te keren voor een heerlijk bord, eigen gemaakte, oerhollandse frietjes.

 

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, landbouw

Op en Top ontspanning

Rust en ruimte staan bij ons centraal, zoals bij menig minicamping op het platteland. Heerlijk wakker worden met het fluiten van vogels, een ontbijtje in de zon, hele dagen op blote voeten over een geweldige groene grasmat en een wandeling door de akkers om het platteland optimaal te beleven.

Eigenlijk is dat veel meer als rust en ruimte. Het is pure wellness. Heerlijk ontspannen en genieten in een omgeving waar je je veilig voelt en vertrouwd mee bent.

Met het begrip wellness en de ontspanning in het achterhoofd, maar vooral ook nieuwsgierigheid naar het onbekende, groeide een idee om de gasten deze beleving te laten ervaren. In de winter ging ik op zoek naar een yoga-instructrice die mijn gasten 1x per week een uurtje ontspanning zou kunnen mee geven. Dat viel tegen……

….. maar: in de afgelopen week bezocht een net afgestudeerde yoga-lerares onze camping. Dat stond niet op haar voorhoofd geschreven, maar door een praatje met andere gasten leerde men elkaar beter kennen en werd bekend dat Juf Lucia zeer bekend was met yoga.  Van het een kwam het ander en zo ontstond een werkelijke kennismaking met yoga, door Lucia in mijn vertrouwde omgeving, met de voetjes in het gras.

Hartstikke leuk! Een prima manier om te ontdekken dat yoga meer is dan zweverig met gesloten ogen de opdrachten volgen, die met zwoele stem ingesproken worden door de instructrice. “Dat is niks voor mij” heb ik heel veel gehoord voorafgaand aan de activiteit. Uiteindelijk werd het een grote kring dames, die onder de bezielende leiding van Juf Lucia genoten van een uurtje yoga.

Kinderen keken verbazend en vragend om een hoekje toe. Niet-wetende dat Juf Lucia voor de volgende dag een les yoga voor ouder en kind in petto heeft.

Een even groot succes. Sporten met je papa of mama, dat kan alleen in je vakantie. Serieuze oefeningen, maar ook tijd voor lachen als de hele groep ineens veranderde in een zelf verzonnen dier.

Kortom: een activiteit die voor herhaling vatbaar is. Ik moet deze winter maar weer opnieuw op zoek naar een yoga-lerares in mijn buurt.

 

1 reactie

Opgeslagen onder activiteiten, kamperen bij de boerin, natuur