Tagarchief: educatie

Toer de Boer 2012

Tijdens een fietstocht over het Walcherse platteland stappen we af en toe af om een kijkje te nemen in de keuken van de boer. Dit keer een bloemzaadboer:

uitleg van onze eigen bloemzaadboer

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boer, kamperen bij de boerin, landbouw, leermoment, zoutelande

Is het een man of een vrouw??

Het is weer zover….. we gaan op strandsafari. Een activiteit waar zowel jong als oud van leren!

Verhalen over de strandsafari komen regelmatig terug. Dat is een goed teken. Het zegt in ieder geval iets over het succes van de strandwandelingen onder leiding van onze enthousiaste gidsen.  In deze eerste week van de zomervakantie is het weer zover. In de vroege uurtjes worden ouders en kinderen verzocht te verzamelen om per fiets naar het strand te trekken. De safari is namelijk het leukste als het laag water is, want dan is er vanalles te zien en te vinden.

Dit keer lopen we mee met gids Jan. Hij brengt ons via de duinen naar het strand. Onderweg vertelt hij over de lange wortels van het helmgras met de zware taak om het duin bij elkaar te houden. Hij laat ons kleine bloeiende bloemtjes in het zand zien, dingen waar je zonder een gids heel gemakkelijk aan voorbij gaat. We betreden het uiterst rustige strand. Het is heerlijk weer, maar nog te vroeg voor de gemiddelde toerist.

Aan de waterkant blijkt de zee vol te zijn van diverse soorten kwallen. De safari-deelnemers weten nu het verschil tussen een oorkwal en een kompaskwal. Ook werd er door een enkeling een “poepkwal” gesignaleerd.

Tussen de paalhoofden werd een krab gevonden. Dat is voor velen een spannend moment. Maar vandaag is de vraag: Is deze krab een jongetje of een meisje? Er verschijnen vraagtekens op de voorhoofden van de kindjes…. en weet u op welke manier je de vrouwelijk krabben van hun mannelijke soortgenoot kunt onderscheiden?

Op de foto is een vrouwelijk krab te zien. De donkere driehoek op haar buik aan d ekant van de achterpoten is breed. Bij een mannelijke krab is deze driehoek veel smaller (vorm Eiffeltoren). Aha……. weer wat geleerd! Dat was ook de gedachten van de safari-deelnemer. Zo zie je maar, op het strand valt altijd iets te zien en ook nog veel te leren! Dat maakt onze strandsafari interessant voor jong en oud!

Meer over strandsafari’s lees je in Samen op Safari en oorkwallen en zeepokken

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, minicamping, natuur, strand, zoutelande

Wildbreien op Walcheren

Wildbreien? – Wat is dat nou weer?

Wildbreien (ofwel Yarn Bombing) is een relatief nieuwe fenomeen. Het is een vorm van tijdelijke street-art.  Wildbreiers/-sters breien, haken of punniken stukjes aan elkaar en verspreiden die in hun omgeving. Het idee is om publieke objecten te versieren, te personaliseren en mooier te maken met de kleurrijke breiwerken. Deze brei-objecten kunnen bomen, lantaarnpalen, vuilnisbakken, kunstwerken of ander straatmeubilair sieren. Het inpakken van een voorwerp wordt bombing genoemd. Omdat de breisels een spoor achterlaten in de omgeving wordt het ook wel vergelekenen met graffiti (graffiti knitting). Het voordeel van deze moderne vorm van graffiti is dat het eenvoudig te verwijderen is en daardoor tijdelijker van aard is.

Wildbreien …. waarom?

Wildbreien heeft als doel de wereld een beetje vrolijker te maken en voorbijgangers even stil te laten staan en een glimlach bezorgen. Het is creatief en inspirerend en goed te doen voor iedereen !

Wildbreien … wanneer en waar?

Elke eerste donderdagmorgen van de maand vindt er tussen 10.00 – 12.00 uur een sessie wildbreien plaats op minicamping De Visser. Bij de kampeerboerin in Boudewijnskerke zal er vanaf donderdag 3 mei gestart worden met wildbreien. In 6 sessies zullen de breisels tevoorschijn komen op minicamping De Visser, in Boudewijnskerke en omgeving om tot slot op het strand rondom een paalhoofd te eindigen. Of dit doel bereikt word, hangt uiteraard af van het aantal deelnemers/-sters per sessie en hun breikunsten. Naast breien is haken of punniken ook mogelijk. En zelf het maken van pompoentjes om de breiwerken te versieren is voor de allerkleinsten een manier om deel te nemen

Wildbreien … wat heb ik nodig?

Voor het deelnemen aan een sessie wildbreien is een stel breinaalden en een bolletje wol voldoende. Een tweede bolletje wol is leuk om mee te ruilen en op die manier kleur te geven aan je breisel.

Heeft u meerdere breimaterialen als naalden, wol, punnikklosjes, haaknaalden of anders werkeloos in de kast liggen; neem het dan mee! Indien u het kunt missen zijn wij er heel erg blij mee.

Breien en haken lijkt een activiteit uit het verleden, maar is weer helemaal hip

Kom ook wildbreien op Walcheren! Gratis en gezellig in Boudewijnskerke op minicamping De Visser

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, minicamping, verbrede landbouw, vernieuwend, workshop, zoutelande

Kijkje in de Zeeuwse keuken …. bolus bakken

In 2011 bestaat Minicamping De Visser 35 jaar. Om die reden staat het seizoen bol van activiteiten. Regelmatig neemt de kampeerboerin haar gasten op sleeptouw voor een educatieve activiteit of workshop. Dit keer nemen de gasten een kijkje in de Zeeuwse keuken. We gaan bolussen bakken.

Om 10.30 uur hebben alle geinteresseerden zich verzameld. Op de fiets trotseren we de ‘eeuwige westenwind’, die op deze dag krachtiger is dan anders. Op weg naar kook- en cursusboerderij Krommenhoeke treffen we het; de wind helpt ons.  

In de omgebouwde boerenschuur, waar de paardenstal ruimte heeft gemaakt voor een ruime professionele keuken en de voormalige koeienstal tegenwoordig functioneert als eetruimte, heet eigenaresse Marieke ons van harte welkom. Na een korte introductie worden mijn gasten direct aan het werk gezet. Verdeeld in groepjes zoekt elk koppel een eigen werkruimte in de keuken waar de nodige materialen en het recept al klaar liggen. Ze gaan bolussen bakken.

Er is geen sprake van kant en klaar meel, waar een scheutje water aan toegevoegd kan worden. Nee, in kookboerderij Krommenhoeke wordt ecologisch gekookt en is alles vers en liefst uit de streek afkomstig. Dus mijn gasten moeten aan de slag met bloem, zout, gist en suiker om een geschikt bolusdeeg te vormen. Marieke legt de kneedtechniek kort uit en de bakkers-in-spe kunnen weer verder. De een houdt de beslagkom vast, terwijl de ander met een houten lepel de klontjes uit het deeg probeert te roeren. Het is hard werken op deze vakantiedag. Het zonder-klontjes-deeg gaat onder een vochtige doek in de oven om vervolgens een uurtje te rijzen.

Tijdens deze pauze is er echter geen tijd voor een praatje op het windstille terras van de boerderij. Mijn gasten moeten verder in de keuken met het bereiden van een soep voor de lunch. En wel een pompoensoep. Ik zie sommige gezichten betrekken bij het horen van de soort soep. Maar kok Marieke onderwerpt haar leerlingen aan een smaaktest en krijgt toch alle neuzen de juiste kant op. Met tussendoor een trucje om een uitje klein te snijden en tips om de pompoenzaden te bewaren voor gebruik in het volgende seizoen, zijn de leerlingen serieus bezig met snijden van pompoen, afwegen van ingredienten en uiteindelijk het op smaak brengen van de pompoensoep.

Uiteindelijk zit in 6 pannetjes een prima pompoensoep. Ik mag ze proeven! Elke soep heeft haar eigen smaak en structuur, behorende bij de smaak en de wens van elk koppel. Een dikke maaltijdsoep, een lichtere soep die goed vooraf kan gaan aan het diner, een soep waarin de gebruikte rozemarijn goed tot uiting komt en een pittige pompoensoep met kerriesmaak. Maar allemaal lekker en gemaakt naar volle tevredenheid van de koks.

Ondanks de hevige wind, genieten we de lunch in de luwte op het terras van de kookboerderij. Maar niet voor lang, want het bolusdeeg roept. Het deeg is gestegen tot de rand van de kom en klaar voor gebruik. Nu gaat het feest beginnen:

na het nogmaals kneden van het deeg en verdelen in gelijke partjes worden bolletjes en daarna reepjes gevormd. Het reepje word gerold door een mengsel van bruine basterdsuiker, kaneel, zout en stroop. En tot slot in een mooi krul gevormd tot een kleine bolus. Als iedereen zijn/haar bolussen op de bakplaat heeft, gaan ze in de oven en dan is er wel even tijd voor een pauze.

In de geboden rustperiode neemt Marieke de deelnemers mee door de kruiden- en moestuin. Een korte uitleg met hier en daar ruiken en proeven. Marieke kookt met seizoensgebonden produkten uit eigen tuin en overige produkten uit de streek. Een mooi streven!

De bel rinkelt, de bolussen vragen weer om aandacht. Marieke is de groep te snel af en zorgt ervoor dat de geur van versgebakken bolussen ons terug roept naar de keuken. Daar liggen de gedraaide deegrolletjes af te koelen en te wachten op de makers. Ter afsluiting van de workshop drinken we een kop koffie met natuurlijk de zelfgebakken Zeeuwse bolus. Een nog niet geheel afgekoelde bolus die je in geen enkele winkel zo vers kunt kopen. Een heerlijk toetje en welverdiend slot van een educatieve middag vol inspanning en plezier.

De overige bolussen gaan mee in de fietstas om vol trots getoond te worden aan thuisgebleven partners. Veel van deze bolussen hebben de avond niet gehaald!

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, leermoment, minicamping, vakantie, vernieuwend, workshop, zoutelande

Duitse week

De laatste week hoogseizoen. Een week waarin het aantal Nederlandse kinderen het massaal laat afweten. Een week waarin het aantal duitse toeristen een record vestigt op minicamping De Visser.

De Duitse toerist wil dichtbij het strand kamperen. Het liefst met de voeten op het zand en de haringen van de tent in de duinen. Een camping op 1 kilometer afstand tot die duinen is dan al te ver om de tent te plaatsen. Daarbij komt dat het kleinschalig kamperen nog weinig bekend is onder de Duitse toerist.

aantal Duitse gasten neemt toeToch lijkt er toename te zijn in het aantal Duitse gasten dat onze minicamping bezoekt. We zijn 10 jaar geleden begonnen met 1 Duitse gast in de Paasvakantie en constateren nu dat we gedurende de Duitse paasvakantie geheel gevuld zijn met Duitse gasten op zoek naar een rustige stek in het zuivere Zeeland. Hetzelfde geldt voor de herfstavakantie!!

Het hoogseizoen blijft daarbij achter, maar ook daarin is een toename. Waar we jaren geleden nog geen of maximaal 1 Duitse gast per week konden verwelkomen, zijn dat er nu af en toe iets meer. En de afgelopen week is daarin een record gevestigs: we hebben maar liefst 8 kampeerplaatsen gevuld met toeristen van Duitse afkomst. Waaronder ook de nodige Duitse kinderen.

Slechts een derde deel van Nederland, regio Noord, geniet deze week nog van de laatste week zomervakantie. Nederlandse kinderen zijn inmiddels vertrokken van minicamping De Visser. De Duitse jeugd heeft hun plaats ingenomen. Geweldig natuurlijk, want gedurende het hoogseizoen verwelkomen wij graag kleine gasten. Maar dat brengt ook kleine probleempjes met zich mee.

Door een aantal vakantiebaantjes in het verleden ben ik inmiddels bekend met “koffieshop-Duits” en kan kaartjes met postzegels verkopen in het Duits. Het “camping-Duits” gaat mij inmiddels ook goed af, maar de wekelijkse zomeractiviteiten omzetten in het duits valt nog wel eens tegen. De aankondiging voor het maken van een zeepslinger, vraagt al enig naslagwerk. Laat staan het uitleggen van de materialen en de manier van werken. Maar het is me gelukt…. inmiddels hebben zeep, touw, kralen en lint ook een Duitse benaming gekregen en zijn ook de Duitse caravans voorzien van een heerlijk geurende zeepslinger.

Zo leren we elk jaar weer iets bij!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duits, leermoment, vakantie, zoutelande

Samen op Safari

Regelmatig neemt de kampeerboerin de kleine gasten van minicamping De Visser op sleeptouw voor een educatieve of creatieve activiteit. Dit keer gaan de kleine kampeerders van het platteland op ontdekking op het strand.

Als je echt schatten wilt vinden aan het strand, moet je er bij laag water zijn. Daarom vertrekt de fietsende stoet met kleine kampeerders en hun begeleidende ouders al om 8.15 uur richting het strand. Zeer vroeg voor een vakantie, maar met een heuse strandsafari in het vooruitzicht, kijkt niemand op de klok.

Op het strand worden we ontvangen door de natuurgidsen Anny en Rien. Zij verwelkomen ons kort, omdat we een kleine wandeling voor de boeg hebben naar het ” ’t Grôôt Ôôd ” en het water komt al op. Enige haast is dus geboden.

Het Zuiderhoofd is een groot paalhoofd bij Westkapelle. Het paalhoofd is veel langer en hoger dan de andere paalhoofden in de rij. Het Zuiderhoofd is eind negentiende eeuw gebouwd. Behalve om golven te breken diende het ook als aanlegsteiger voor loodsen, als visplek voor Westkappelaars en attractie voor toeristen. Deze informatie houdt gids Anny voor de kinderen achterwege, want die zijn vooral geinteresseerd in strandschatten.

Anny vertelt over het doel van de paalhoofden en bekijkt met de kinderen enkele vondsten die ze tijdens de wandeling hebben gevonden. Een opvallende vondst is een leeg ei van een haai. In de zee leven kat-,  hondshaaien en stekelroggen die hun eitjes in een bos zeewier leggen. Het lege ei; een donker, hard zakje met langgerekte punten, vind je soms op het strand. Ambar is tijdens deze strandsafari de gelukkige vindster.

Na het spookachtige verhaal over haaien begint zoektocht naar zeediertjes en planten onder het grote paalhoofd. In de spannende omgeving van de oude verweerde palen vol zeepokken en de opkomende zee, die de golven over de basaltblokken slaat, gaan de kinderen op zoek. De bakjes worden gevuld met zeesterren, kleine krabben en allerlei schelpen met inhoud. We bewonderen de zeepokken en zeeanemonen.

Anny blaast op haar fluitje en de kinderen verzamelen zich op de dijk. Daar worden alle strandschatten uitgestald. Anny en Rien lichten de vondsten toe. De kinderen zien dat er naast blaaswier ook riemwier bestaat, dat een oester wordt geboren als jongentje en later een meisje wordt en dan wordt het mooie verhaal onderbroken door ander nieuws. “Er zwemt een zeehond voor het paalhoofd”. Dat bericht heeft grote impact en beweegt alle kinderen in hoog tempo naar de rand van de dijk. Een klein kopje duikt af en toe op vanuit de golven. Het is moeilijk te zien, maar hij zwemt er echt!

Terug bij gids Anny is er inmiddels een echte Noordzeekrab aangeschoven. Een visser op het grote paalhoofd heeft hem gevangen en we mogen hem uitgebreid bekijken. Anny legt uit dat de krab een vrouwtje is en hoe we dat kunnen zien …. weer wat geleerd!

Na alle weetjes is het tijd om langs de vloedlijn terug te wandelen naar de fietsen. Onderweg wordt nog vanalles gevonden. Maar de ouders die achtergebleven zijn op de camping krijgen zeker een prachtig verhaal voorgeschoteld. Want het haai-ei, de zeehond en de noordzeekrab hebben voldoende gespreksstof opgeleverd.

Bij thuiskomst is er voor iedereen een schelpen-zoekkaart en een ijsje. Dat hoort nu eenmaal ook bij het strand.

Iedere strandsafari is bijzonder en zeker educatief, maar wat was dit een spectaculaire strandsafari!

. kijk hier voor meer foto’s

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boerin, leermoment, natuur

Stoere strandsafari

Vakantie op het platteland, dichtbij zee en strand. Wat weten we eigenlijk over die zee en dat strand. Wat leeft er? Wanneer is het opkomend tij? Welke wieren ken je? Om de vragen te beantwoorden gaan we op strandsafari.

Op een bewolkte windstille woensdagochtend verzamelen zich maar liefst 20 kinderen met hun ouders om deel te nemen aan de strandsafari. Schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes gaan mee om de strandschatten in te vervoeren. Na vertrek slingert een kleurige rij fietsers en toebehoren richting het strand aan de Joosesweg.

Op het duin wachten natuurgidsen Anny en Rien ons op. Na een korte uitleg van Anny over duin en dijken, maken we een wandeling langs de vloedlijn. De opdracht is om alles wat mooi, anders, leuk is en vragen oproept mee te nemen. De strandsafari is begonnen.

De een zoekt tussen de palen, de ander in de zee. Maar gevonden wordt er vanalles. Van garnalen tot zeewier, van pokken tot een klein platvisje en natuurlijk schelpen in veel verschillende variaties.

Na enkele paalhoofden last gids Anny een pauze in, waarbij de strandvondsten onderwerp van gesprek worden. Geinteresseerd luisteren de strandjutters naar het verhaal over hoe een zeester een mosselschelp kan openen en opeten. We leren hoe we kunnen zien wanneer het water opkomt, maar ook hoe gevaarlijk het kan zijn om diep in de zee te gaan bij laag water. Gids Rien heeft een verzameling schelpen meegenomen die na de uitleg bewonderd kan worden. En tot slot toont ze haar gevonden zeepaardje.

Daarna is er tijd om nog even het schatzoeken voort te zetten of de mooie schelpenverzameling van gids Rien te bewonderen. De echte strandjutters staan meteen weer aan de waterkant om het meegebrachte bakje te vullen met waardevolle vakantieherinneringen. Als gids Anny iedereen optrommelt is het tijd om te gaan. De stoet schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes trekt weer richting de duinovergang.

Eenmaal terug op de camping heeft kampeerboerin Joyce een zoekkaart waarmee de kinderen terug kunnen vinden hoe de gevonden schelpen heten. En om een beetje af te koelen van de verhitte zoektocht een heerlijk ijsje tot slot!

Een leuke ochtend waarin we het strand hebben bekeken van een andere kant.

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, natuur, vakantie