Tagarchief: excursie

Toer de Boer 2012

Tijdens een fietstocht over het Walcherse platteland stappen we af en toe af om een kijkje te nemen in de keuken van de boer. Dit keer een bloemzaadboer:

uitleg van onze eigen bloemzaadboer

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boer, kamperen bij de boerin, landbouw, leermoment, zoutelande

Is het een man of een vrouw??

Het is weer zover….. we gaan op strandsafari. Een activiteit waar zowel jong als oud van leren!

Verhalen over de strandsafari komen regelmatig terug. Dat is een goed teken. Het zegt in ieder geval iets over het succes van de strandwandelingen onder leiding van onze enthousiaste gidsen.  In deze eerste week van de zomervakantie is het weer zover. In de vroege uurtjes worden ouders en kinderen verzocht te verzamelen om per fiets naar het strand te trekken. De safari is namelijk het leukste als het laag water is, want dan is er vanalles te zien en te vinden.

Dit keer lopen we mee met gids Jan. Hij brengt ons via de duinen naar het strand. Onderweg vertelt hij over de lange wortels van het helmgras met de zware taak om het duin bij elkaar te houden. Hij laat ons kleine bloeiende bloemtjes in het zand zien, dingen waar je zonder een gids heel gemakkelijk aan voorbij gaat. We betreden het uiterst rustige strand. Het is heerlijk weer, maar nog te vroeg voor de gemiddelde toerist.

Aan de waterkant blijkt de zee vol te zijn van diverse soorten kwallen. De safari-deelnemers weten nu het verschil tussen een oorkwal en een kompaskwal. Ook werd er door een enkeling een “poepkwal” gesignaleerd.

Tussen de paalhoofden werd een krab gevonden. Dat is voor velen een spannend moment. Maar vandaag is de vraag: Is deze krab een jongetje of een meisje? Er verschijnen vraagtekens op de voorhoofden van de kindjes…. en weet u op welke manier je de vrouwelijk krabben van hun mannelijke soortgenoot kunt onderscheiden?

Op de foto is een vrouwelijk krab te zien. De donkere driehoek op haar buik aan d ekant van de achterpoten is breed. Bij een mannelijke krab is deze driehoek veel smaller (vorm Eiffeltoren). Aha……. weer wat geleerd! Dat was ook de gedachten van de safari-deelnemer. Zo zie je maar, op het strand valt altijd iets te zien en ook nog veel te leren! Dat maakt onze strandsafari interessant voor jong en oud!

Meer over strandsafari’s lees je in Samen op Safari en oorkwallen en zeepokken

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, kleine gasten, leermoment, minicamping, natuur, strand, zoutelande

Multifunctioneel bos

In het seizoen organiseren we regelmatig activiteiten op en om de camping. Een expeditie Bos Boudewijnskerke is er daar een van. In de wintertijd ziet dat bos er echter heel anders uit. 

Het nieuw aangelegde Bos in Boudewijnskerke is al anders dan een bos zoals onze kleine gasten dat in gedachten hebben, maar doet prima dienst als uitgangspunt voor onze natuurochtenden. Tijdens de ‘expeditie’ trekken de kleine gasten van minicamping De Visser gewapend met schepnetje, emmertje en loeppotje het Bos Boudewijnskerke in om een kijkje te nemen in de natuur. Op ‘de ijsbaan’ vindt het eerste rustmoment plaats. Daar nemen de kinderen plaats op een dekentje om de uitleg van de gids aan te horen. Naast de informatie over vogels, plantjes, schuine bomen en dieren uit de buurt, vertelt de gids ook dat het grote grasveld waar de kinderen zich bevinden in de winter dienst doet als ijsbaan voor schaatsliefhebbers uit Westkapelle en Zoutelande.

Dat is vreemd! Het bos, met alle jonge boompjes die in de zoute westelijke zeewind weinig kans krijgen om groot en dik te worden, is al geen bos. En in de ogen van de kinderen is dit heerlijke grote grasveld toch zeker geen ijsbaan. Maar de gids heeft gelijk. Als het in de wintermaanden een keer echt koud wordt, dan ondergaat het grote grasveld een metamorfose. Het gras word overspoeld door een klein laagje water. Op de heuveltjes rondom het grasveld worden een aantal lichtmasten aangesloten. Er is zelfs een plaats voor koek en zopie. En voila …. het grote grasveld is veranderd in een echte schaatsbaan: ijsbaan bij Zoutelande

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actief, activiteiten, kamperen bij de boerin, natuur

Kijkje in de Zeeuwse keuken …. bolus bakken

In 2011 bestaat Minicamping De Visser 35 jaar. Om die reden staat het seizoen bol van activiteiten. Regelmatig neemt de kampeerboerin haar gasten op sleeptouw voor een educatieve activiteit of workshop. Dit keer nemen de gasten een kijkje in de Zeeuwse keuken. We gaan bolussen bakken.

Om 10.30 uur hebben alle geinteresseerden zich verzameld. Op de fiets trotseren we de ‘eeuwige westenwind’, die op deze dag krachtiger is dan anders. Op weg naar kook- en cursusboerderij Krommenhoeke treffen we het; de wind helpt ons.  

In de omgebouwde boerenschuur, waar de paardenstal ruimte heeft gemaakt voor een ruime professionele keuken en de voormalige koeienstal tegenwoordig functioneert als eetruimte, heet eigenaresse Marieke ons van harte welkom. Na een korte introductie worden mijn gasten direct aan het werk gezet. Verdeeld in groepjes zoekt elk koppel een eigen werkruimte in de keuken waar de nodige materialen en het recept al klaar liggen. Ze gaan bolussen bakken.

Er is geen sprake van kant en klaar meel, waar een scheutje water aan toegevoegd kan worden. Nee, in kookboerderij Krommenhoeke wordt ecologisch gekookt en is alles vers en liefst uit de streek afkomstig. Dus mijn gasten moeten aan de slag met bloem, zout, gist en suiker om een geschikt bolusdeeg te vormen. Marieke legt de kneedtechniek kort uit en de bakkers-in-spe kunnen weer verder. De een houdt de beslagkom vast, terwijl de ander met een houten lepel de klontjes uit het deeg probeert te roeren. Het is hard werken op deze vakantiedag. Het zonder-klontjes-deeg gaat onder een vochtige doek in de oven om vervolgens een uurtje te rijzen.

Tijdens deze pauze is er echter geen tijd voor een praatje op het windstille terras van de boerderij. Mijn gasten moeten verder in de keuken met het bereiden van een soep voor de lunch. En wel een pompoensoep. Ik zie sommige gezichten betrekken bij het horen van de soort soep. Maar kok Marieke onderwerpt haar leerlingen aan een smaaktest en krijgt toch alle neuzen de juiste kant op. Met tussendoor een trucje om een uitje klein te snijden en tips om de pompoenzaden te bewaren voor gebruik in het volgende seizoen, zijn de leerlingen serieus bezig met snijden van pompoen, afwegen van ingredienten en uiteindelijk het op smaak brengen van de pompoensoep.

Uiteindelijk zit in 6 pannetjes een prima pompoensoep. Ik mag ze proeven! Elke soep heeft haar eigen smaak en structuur, behorende bij de smaak en de wens van elk koppel. Een dikke maaltijdsoep, een lichtere soep die goed vooraf kan gaan aan het diner, een soep waarin de gebruikte rozemarijn goed tot uiting komt en een pittige pompoensoep met kerriesmaak. Maar allemaal lekker en gemaakt naar volle tevredenheid van de koks.

Ondanks de hevige wind, genieten we de lunch in de luwte op het terras van de kookboerderij. Maar niet voor lang, want het bolusdeeg roept. Het deeg is gestegen tot de rand van de kom en klaar voor gebruik. Nu gaat het feest beginnen:

na het nogmaals kneden van het deeg en verdelen in gelijke partjes worden bolletjes en daarna reepjes gevormd. Het reepje word gerold door een mengsel van bruine basterdsuiker, kaneel, zout en stroop. En tot slot in een mooi krul gevormd tot een kleine bolus. Als iedereen zijn/haar bolussen op de bakplaat heeft, gaan ze in de oven en dan is er wel even tijd voor een pauze.

In de geboden rustperiode neemt Marieke de deelnemers mee door de kruiden- en moestuin. Een korte uitleg met hier en daar ruiken en proeven. Marieke kookt met seizoensgebonden produkten uit eigen tuin en overige produkten uit de streek. Een mooi streven!

De bel rinkelt, de bolussen vragen weer om aandacht. Marieke is de groep te snel af en zorgt ervoor dat de geur van versgebakken bolussen ons terug roept naar de keuken. Daar liggen de gedraaide deegrolletjes af te koelen en te wachten op de makers. Ter afsluiting van de workshop drinken we een kop koffie met natuurlijk de zelfgebakken Zeeuwse bolus. Een nog niet geheel afgekoelde bolus die je in geen enkele winkel zo vers kunt kopen. Een heerlijk toetje en welverdiend slot van een educatieve middag vol inspanning en plezier.

De overige bolussen gaan mee in de fietstas om vol trots getoond te worden aan thuisgebleven partners. Veel van deze bolussen hebben de avond niet gehaald!

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, educatie, kamperen bij de boerin, leermoment, minicamping, vakantie, vernieuwend, workshop, zoutelande

Samen op Safari

Regelmatig neemt de kampeerboerin de kleine gasten van minicamping De Visser op sleeptouw voor een educatieve of creatieve activiteit. Dit keer gaan de kleine kampeerders van het platteland op ontdekking op het strand.

Als je echt schatten wilt vinden aan het strand, moet je er bij laag water zijn. Daarom vertrekt de fietsende stoet met kleine kampeerders en hun begeleidende ouders al om 8.15 uur richting het strand. Zeer vroeg voor een vakantie, maar met een heuse strandsafari in het vooruitzicht, kijkt niemand op de klok.

Op het strand worden we ontvangen door de natuurgidsen Anny en Rien. Zij verwelkomen ons kort, omdat we een kleine wandeling voor de boeg hebben naar het ” ’t Grôôt Ôôd ” en het water komt al op. Enige haast is dus geboden.

Het Zuiderhoofd is een groot paalhoofd bij Westkapelle. Het paalhoofd is veel langer en hoger dan de andere paalhoofden in de rij. Het Zuiderhoofd is eind negentiende eeuw gebouwd. Behalve om golven te breken diende het ook als aanlegsteiger voor loodsen, als visplek voor Westkappelaars en attractie voor toeristen. Deze informatie houdt gids Anny voor de kinderen achterwege, want die zijn vooral geinteresseerd in strandschatten.

Anny vertelt over het doel van de paalhoofden en bekijkt met de kinderen enkele vondsten die ze tijdens de wandeling hebben gevonden. Een opvallende vondst is een leeg ei van een haai. In de zee leven kat-,  hondshaaien en stekelroggen die hun eitjes in een bos zeewier leggen. Het lege ei; een donker, hard zakje met langgerekte punten, vind je soms op het strand. Ambar is tijdens deze strandsafari de gelukkige vindster.

Na het spookachtige verhaal over haaien begint zoektocht naar zeediertjes en planten onder het grote paalhoofd. In de spannende omgeving van de oude verweerde palen vol zeepokken en de opkomende zee, die de golven over de basaltblokken slaat, gaan de kinderen op zoek. De bakjes worden gevuld met zeesterren, kleine krabben en allerlei schelpen met inhoud. We bewonderen de zeepokken en zeeanemonen.

Anny blaast op haar fluitje en de kinderen verzamelen zich op de dijk. Daar worden alle strandschatten uitgestald. Anny en Rien lichten de vondsten toe. De kinderen zien dat er naast blaaswier ook riemwier bestaat, dat een oester wordt geboren als jongentje en later een meisje wordt en dan wordt het mooie verhaal onderbroken door ander nieuws. “Er zwemt een zeehond voor het paalhoofd”. Dat bericht heeft grote impact en beweegt alle kinderen in hoog tempo naar de rand van de dijk. Een klein kopje duikt af en toe op vanuit de golven. Het is moeilijk te zien, maar hij zwemt er echt!

Terug bij gids Anny is er inmiddels een echte Noordzeekrab aangeschoven. Een visser op het grote paalhoofd heeft hem gevangen en we mogen hem uitgebreid bekijken. Anny legt uit dat de krab een vrouwtje is en hoe we dat kunnen zien …. weer wat geleerd!

Na alle weetjes is het tijd om langs de vloedlijn terug te wandelen naar de fietsen. Onderweg wordt nog vanalles gevonden. Maar de ouders die achtergebleven zijn op de camping krijgen zeker een prachtig verhaal voorgeschoteld. Want het haai-ei, de zeehond en de noordzeekrab hebben voldoende gespreksstof opgeleverd.

Bij thuiskomst is er voor iedereen een schelpen-zoekkaart en een ijsje. Dat hoort nu eenmaal ook bij het strand.

Iedere strandsafari is bijzonder en zeker educatief, maar wat was dit een spectaculaire strandsafari!

. kijk hier voor meer foto’s

1 reactie

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, fietsen, kamperen bij de boerin, leermoment, natuur

Stoere strandsafari

Vakantie op het platteland, dichtbij zee en strand. Wat weten we eigenlijk over die zee en dat strand. Wat leeft er? Wanneer is het opkomend tij? Welke wieren ken je? Om de vragen te beantwoorden gaan we op strandsafari.

Op een bewolkte windstille woensdagochtend verzamelen zich maar liefst 20 kinderen met hun ouders om deel te nemen aan de strandsafari. Schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes gaan mee om de strandschatten in te vervoeren. Na vertrek slingert een kleurige rij fietsers en toebehoren richting het strand aan de Joosesweg.

Op het duin wachten natuurgidsen Anny en Rien ons op. Na een korte uitleg van Anny over duin en dijken, maken we een wandeling langs de vloedlijn. De opdracht is om alles wat mooi, anders, leuk is en vragen oproept mee te nemen. De strandsafari is begonnen.

De een zoekt tussen de palen, de ander in de zee. Maar gevonden wordt er vanalles. Van garnalen tot zeewier, van pokken tot een klein platvisje en natuurlijk schelpen in veel verschillende variaties.

Na enkele paalhoofden last gids Anny een pauze in, waarbij de strandvondsten onderwerp van gesprek worden. Geinteresseerd luisteren de strandjutters naar het verhaal over hoe een zeester een mosselschelp kan openen en opeten. We leren hoe we kunnen zien wanneer het water opkomt, maar ook hoe gevaarlijk het kan zijn om diep in de zee te gaan bij laag water. Gids Rien heeft een verzameling schelpen meegenomen die na de uitleg bewonderd kan worden. En tot slot toont ze haar gevonden zeepaardje.

Daarna is er tijd om nog even het schatzoeken voort te zetten of de mooie schelpenverzameling van gids Rien te bewonderen. De echte strandjutters staan meteen weer aan de waterkant om het meegebrachte bakje te vullen met waardevolle vakantieherinneringen. Als gids Anny iedereen optrommelt is het tijd om te gaan. De stoet schepjes, emmertjes, netjes, loeppotjes, plastic bakjes en tasjes trekt weer richting de duinovergang.

Eenmaal terug op de camping heeft kampeerboerin Joyce een zoekkaart waarmee de kinderen terug kunnen vinden hoe de gevonden schelpen heten. En om een beetje af te koelen van de verhitte zoektocht een heerlijk ijsje tot slot!

Een leuke ochtend waarin we het strand hebben bekeken van een andere kant.

2 reacties

Opgeslagen onder actief, activiteiten, bezienswaardigheden, educatie, kamperen bij de boerin, natuur, vakantie

Expeditie Bos Boudewijnskerke

Het nieuw aangelegde Bos in Boudewijnskerke ziet er anders uit als het bos dat onze kleine gasten in gedachten hebben, maar doet prima dienst als uitgangspunt voor onze natuurochtend.

Om 09.45 uur zijn de kleine gasten (met vooral veel stoere papa’s) van minicamping De Visser er klaar voor. Gewapend met schepnetje, emmertje en loeppotje gaan we op stap naar Bos Boudewijnskerke waar we een kijkje nemen in de natuur.

Natuurgidsen Anny en Rien verwelkomen ons aan de rand van het bos. Ze nemen ons mee naar een plaats die in de winter dienst doet als ijsbaan voor schaatsliefhebbers uit de omgeving van Zoutelande en Westkapelle. Daar nemen de kinderen plaats op een uitgespreid dekentje en horen het verhaal van de gids aan. Over vogels, plantjes, schuine bomen en dieren uit de buurt. Maar alleen luisteren is niet de bedoeling, want “Wie weet van welke kant de wind komt?”. De kinderen leren de windrichting te bepalen door een natte vinger in de lucht te houden. En welke richting is dat dan precies? Noord, Oost, Zuid of West? En nog een opdracht: “wat hoor je als je je ogen dicht doet en heel goed luistert?” Ze hebben van alles gehoord, zelfs het zoemen van een vlieg…  (?)

Na ‘de theorie’ gaan we het bos in. Vlak langs het water waar de eendjes heerlijk zwemmen vinden we een holletje. Even kijken, even voelen, even kloppen en “hallo, wie is daar?”. Van welk dier zou dat zijn? Er worden veren gevonden onderweg. De gids legt uit van welke vogel ze zouden kunnen zijn en iedereen kijkt omhoog of die soort vogel dan nu ook te zien is. Na de wandeling door het bospaadje is er tijd voor iets lekkers. Een pakje drinken met een lekkere koek voor de kinderen. En koffie voor de stoere papa’s.

Maar dan is het tijd om zelf aan de slag te gaan. Er verschijnen witte emmers, witte bakjes en schepnetten. Een temperatuurmeter mag ook gebruikt worden en natuurlijk de meegebrachte loeppotjes. Aan de rand van het water gaan de kinderen op zoek naar diertjes in de klei of visjes in het water. Het wemelt van de garnaaltjes en zelfs wordt er hier en daar een echt klein visje gevonden. Vol trots laten de kinderen hun vangsten zien en vinden het jammer dat ze niet mee naar de camping kunnen. Gids Anny vraagt de kinderen namelijk om alle gevonden beestje weer lekker terug te brengen naar hun eigen plaats in het water, zodat ze na de schrik van het kindergedruis weer heerlijk tot rust kunnen komen in het Walcherse water van de Westkappelse kreek.

Met het schepnet in de hand en een snoepje in de mond wandelen we terug naar de fietsen. We nemen afscheid van de gidsen Anny en Rien en vertrekken in optocht terug naar minicamping De Visser, waar de stoere papa’s het verhaal van de Expeditie Bos Boudewijnskerke vol trots doorvertellen aan de overige gezinsleden van de thuisgebleven familie!!

2 reacties

Opgeslagen onder activiteiten, educatie, natuur